» Publishers, Monetize your RSS feeds with FeedShow: More infos (Show/Hide Ads)
Con este fin, se ha abierto una convocatoria de obras originales para que todos los artistas interesados presenten sus propuestas.
En esta convocatoria, abierta a todos los artistas profesionales, se incluyen las siguientes disciplinas artísticas: Pintura, Escultura, Fotografía, Grabado y otras técnicas artísticas que puedan resultar de interés.
Tanto la técnica como los materiales utilizados son de libre elección por los creadores. El plazo para presentar las propuestas finalizará el 31 de Marzo de 2009.
Las bases indican que las inscripciones deberán incluir datos del autor, así como de la obra (ejemplo: fotografía, título, año de realización, materiales y medidas...etc).
La selección final de los artistas se realizará bajo el asesoramiento de la comisión del Salon d'Automne.
Con las obras seleccionadas se editará el catálogo anual en el que se dedicará una página a cada artista en la que figurarán sus datos, y fotografía de su obra u obras y estará a disposición de galerías, prensa y medios de comunicación nacional e internacional, un ejemplar será gratuito para cada autor y el precio de participación será de 40 euros, el resto de gastos correrán a cargo del Centro UNESCO de Sarria, con la ayudas de las administraciones Gallegas
Como en ediciones anteriores, las obras permanecerán expuestas un mes en el Claustro del Convento de la Magdalena de Sarria
-
VER LAS BASES [46.96 Kb .PDF]Todas las obras expuestas en el salon desde 2005 en www.sia-sarria.org
- 2005: Escultura
- 2006: Escultura - Pintura
- 2007: Escultura - Pintura - Grabado - Fotografía - Arte mural
Era la ciudad de la Catedral de Notre-Dame, del Palace de Luxemburgo, del Louvre, de la Torre Eifffel, del Arco de Triunfo, de los Campos Elíseos, de Place Vendôme, del cementerio del Padre Lachaise, de la Sorbonne, de Montmartre, de Place Pigalle, del barrio de Montparnasse, del Latino, de las caves de Saint Germain des Prés, y, singularmente, de la Belle Epóque, de nuestra guapísima paisana Carolina Otero, de Mistinguette, del Moulin Rouge, del Chat-Noir y del Café Les Deux Magots, donde mantenían una tertulia cotidiana Albert Camus y María Casares con otros intelectuales y artistas en los años cincuenta y sesenta del siglo pasado. También, de Brigitte Bardot, de la que todos los muchachos de entonces estábamos enamorados. He tardado demasiado en conocer esa ciudad. Es cierto que he visitado el sur de Francia con frecuencia, tanto el país vasco-francés, como el catalán, en mis años mozos, especialmente por mi afición a la cinematografía, vedada entonces por la censura de determinadas películas en España ; Biarritz, San Juan de Luz y Bayona, de una parte, y Canet-Plage y Perpiñan, de otra, saben de mi presencia en sus salas de cine, cafés y restaurantes. También, he recorrido, en un viaje en automóvil, acompañado por mi esposa, la Costa Azul, y me impresionó la maravilla de sus paisajes, sus villas, y, en definitiva, unos lugares donde se concentraba el glamour mundial.
Pero no era lo mismo.
París es diferente.
Con frecuencia, recuerdo cuando, al final la película Casablanca, el protagonista, Humprey Bogart, le dice a su amante, Ingrid Bergman, ante el desenlace de su relación sentimental, y como un alivio a la tristeza de ambos, la frase de siempre nos quedará París. El guionista fue certero. Al fin llegué a París, cuando la treintena de mis años estaba a punto a agotarse, y quedé entusiasmado. Superaba con creces lo que me imaginaba. He vuelto a París en muchas ocasiones y siempre me asombraba algo novedoso : un monumento, una calle, una fuente, unos jardines, una tienda, un escaparate, una galería o un rincón cualquiera investido de caché.
París es una maravilla.
Un amigo sarriano, el Procurador de los Tribunales Manuel Somoza Castro, en una de nuestras innumerables conversaciones, me dijo que si fuera una persona adinerada, sin duda fijaría su residencia en París ; yo le pregunté : ¿y por qué no en New York ?, y Manolo me respondió : nosotros, por nuestra cultura, tenemos que vivir en Europa, y dentro de ella, el rango comienza en París.
Manolo Somoza tenía razón.
Voy a pasar a una perspectiva distinta.
Desde otra óptica, París era el punto de encuentro de artistas de todo el mundo, quienes consideran que sin el beneplácito de esta ciudad, el éxito es de imposible obtención a escala mundial.
Un ejemplo claro de este posicionamiento, ha sido Pablo Picasso, el artista que dominó todos los horizontes de la pintura en el siglo XX. El mundo del arte facilitaba allí una gran variedad de exposiciones. Los habitantes de la ciudad disfrutaban de ordinario de obras de pintura y escultura que solo estaban a su alcance.
He conocido a amigos que visitan París cada año solo para examinar despacio los lienzos de los pintores impresionistas (Monet, Manet, Degas. Renoir, Cézanne, Susley, Bondin, Legrand, Pissarro, Tolouse-Lautrec, Gauguin, Anquetin, etc.), y, además, dedican una mañana a pasear por las salas y pasillos del Louvre, con la finalidad de reforzar su memoria con lo ya visto por ellos tantas veces. Por otra parte, en lo que aquí nos ocupa, desde hace muchos años, el Salón de Otoño de París goza de gran prestigio y popularidad. Los expositores saben que su éxito en este encuentro supondrá el alcance de niveles internacionales. Un día de un año no muy lejano, el escultor José Díaz Fuentes, mi amigo desde la infancia, me comunicó que tenía el propósito de traer a Sarria una parte de la exposición del Salón de Otoño de París de aquella temporada.
Supuse que se trataba de una broma.
No era así.
Pepe me habló de la UNESCO, de la Xunta de Galicia y del Ayuntamiento de Sarria como posibles apoyos a su idea, con tal entusiasmo que llegué a la conclusión de que sus intenciones se plasmarían en la realidad en un pueblo como el nuestro, aunque ubicado en el Camino de Santiago, poco conocido en Europa, salvo por los peregrinos.
Pepe Díaz Fuentes movió Roma con Santiago y consiguió exhibir las obras del Salón de Otoño en la Casa de la Cultura de Sarria, y como París bien vale una misa, según dijo Enrique II al convertirse al catolicismo como condicio sine qua non para obtener la corona de Francia, las obras del Salón se expusieron después en el precioso claustro del Convento de la Magdalena.
He visitado, desde el principio, todas las exposiciones de las obras del Salón de Otoño de París exhibidas en Sarria.
A veces, me imagino que las contemplo en la Santa Capilla de París, que, por arte de magia, se ha trasladado a Sarria.
Muchas gracias, Pepiño, y como, ya próximo el amanecer, decimos en las fiestas y bailes de nuestro pueblo, que no decaiga.
ROMÁN GARCÍA VARELA
Es para nosotros una alegría y una satisfacción poder participar en este evento tan importante que es el Salón de Otoño de París, y abrir las puertas de nuestro milenario Monasterio de Samos a la exposición de tan rico y variado conjunto de obras artísticas de destacados pintores y escultores de toda Europa.
Los monasterios siempre han sido lugares de encuentro, de difusión, de diálogo y de producción del arte a través de los siglos. En todo lo que constituye un monasterio vemos plasmado el arte ; desde los propios edificios monásticos como son la Iglesia, los claustros, la biblioteca, los retablos, esculturas, murales, lienzos, orfebrería, vestimentas litúrgicas, libros corales y miniaturas donde se perpetúan los estilos artísticos como son Prerrománico, Románico, Gótico, Renacentista, Barroco, por mencionar algunos. Tenemos presente las obras de grandes escultores como Francisco de Moure o José Ferreiro. También a importantes muralistas como lo son José Luis Rodríguez, Juan Pares o Enrique Navarro, y un sinfín de anónimos escultores, pintores, orfebres y miniaturistas. Un monasterio es como una exposición de arte permanente.
La riqueza humana, espiritual y artística de los monasterios la vemos presente en sus monjes, en arquitectos como lo fue fray Juan Vázquez, que diseñó la fuente barroca de las Nereidas y la equilibrada iglesia abacial. También lo vemos en grandes escritores y filósofos como el P. Benito Jerónimo Feijoo con sus obras Teatro Crítico Universal y Cartas Eruditas. Además, tenemos otros humanistas e ilustrados como el Abad Alejandro Sarmiento de Sotomayor, el P. Martín Sarmiento ; historiadores como el P. Plácido Arias y el P. Maximino Arias Cuenllas ; restauradores como el P. Pedro de la Portilla y tantos otros. La belleza artística del monasterio es compartida por la belleza paisajística de su entorno. Nos encontramos rodeados por los valles pintorescos del río Sarria, con sus meandros y riachuelos, llenos de espesura, sus corredoiras, sus prados y senderos, todo habla de la obra del Creador y de la colaboración de las criaturas.
Si además, se une la posibilidad de expresar en sus claustros, lugar donde pasan anualmente miles de peregrinos y turistas, y en ellos poder admirar y contemplar exposiciones como las del Salón de Otoño de París, que enriquecen, forman y ayudan a los visitantes que las contemplan, es para nosotros un motivo de honor y gran satisfacción. De esta manera sigue siendo este monasterio en el Camino de Santiago, ruta de peregrinación espiritual e itinerario cultural de Europa, lo que siempre fue, un lugar donde se encuentran la fe y la cultura, entre los hombres que peregrinan y el arte que habla y que muestra la vida de esos hombres a través de la vivencia de los artistas.
Muchas gracias por poder participar de este proyecto del Salón de Otoño de París, al Centro Unesco de Sarria, y a todos los que con su ayuda y colaboración lo hacen posible. Mucho ánimo y que continúe esta labor excepcional para nuestra cultura de Galicia y para la de todo el mundo.
fr.
José Luis Vélez Álvarez
José Díaz Fuentes e o Salón de Outono de París
Ramón Villares
(Presidente do Consello da Cultura Galega)
O Grand Palais de París, erixido con motivo da Exposición Universal de 1900, representa a modernidade. Esta imponente arquitectura, situada nos Campos Eliseos, ilustra a conquista das estruturas e tipoloxías arquitectónicas e a revisión e actualización das ideas estéticas de comezo dun novo século, concitando un incuestionable poder simbólico de avance e cambio. Construído dentro dos parámetros estilísticos do Eclecticismo, resultou enormemente revolucionario pola súa intelixente combinación de elementos estruturais e pola plasmación da hibridación crítica e contemporánea das ideas estéticas dese momento, converténdose nun dos emblemas da innovación no seu tempo.
strong>Erixido para a conmemoración, para a colectividade, para os cidadadáns, neste edificio celébranse exposicións de diversa tipoloxía e actos excepcionais que pretenden reflectir unha distinción desde o coñecemento e a cultura. Os interiores do Palais de Paris, de considerable altura e heteroxeneidade espacial, fixeron posible a celebración de diferentes actos culturais ao longo da súa cumprida e sempre referencial historia arquitectónica e institucional. Unhas das iniciativas máis recoñecidas e aplaudidas que se desenvolven de forma anual, case desde o comezo da súa programación, é o Salon dAutomne de Paris (Salón de Outono de París).
As estancias do Salón, que serviron de proxección dunha clara vertente artística eclecticista, actuaron porén de retrato e escenario dunha creación artística en tránsito, rupturista e evolutiva, acollendo os novos pulsos de vangarda que revolucionaron os comezos do século XX, desde as tendencias dos Fauvistas, con Matisse e Vlaminck, até as paisaxes construídas de Cezanne, pasando por unha revisión e actualización dos postulados do postimpresionismo. A realización do Salón, con máis de cen anos de existencia, desenvólvese dentro dunha convocatoria aberta e plural propia deste tipo de iniciativas, e rexistra os cambios artísticos, sempre fluctuantes e heterodoxos, dun tempo e dunha cultura.
Unha das particularidades que mellor definen o Salón é o seu espírito cosmopolita e plural. Deste xeito, dentro da súa programación sobresae a selección de artistas, figurando sinaturas moi importantes ao lado de autores noveis, de diferentes nacionalidades, conxugando a identidade internacional, o que é exemplo da vontade conciliadora deste proxecto. Na selección de participantes no Salón de Outono destacan, dun xeito especial, diferentes artistas españois, moitos deles residentes en París, o que pon en evidencia ese vencellamento cómplice e afectivo coa cidade e coa colectividade artística que se deu ao longo do século XX.
Diversas obras seleccionadas en numerosas edicións son da autoría de José Díaz Fuentes, coñecido artista nacido en Sarria en 1940 e que se instala en París en 1970, cidade na que reside e traballa na actualidade. A súa ampla traxectoria artística vén definida por unha linguaxe orixinal e pola diversidade de campos creativos, sempre complementarios, que van desde a escultura e o debuxo até a realización de proxectos no espazo público, como a obra instalada nas inmediacións da Facultade de Económicas da Universidade de Santiago de Compostela, A Medusa da cidade de Lugo, ou intervencións de carácter urbanístico nas prazas de Pontedeume, entre outras moitas realizadas para diferentes localidades francesas.
Unha das principais actuacións de José Díaz Fuentes, como membro da Sección de Escultura do Consello de administración do Salón dAutomne de París e profundando no seu coñecido carácter divulgativo e promotor foi a proxección cara ao exterior do Salón levando a súa presenza a diversas cidades de Europa. Deste xeito, e apoiándose no seu labor como director do Centro da Unesco en Sarria, ofreceu a posibilidade única de gozar das obras do Salón na súa localidade natal, proxecto que vén realizando desde o ano 2005. Grazas á súa intervención como promotor do Salón podemos visitar parte das obras seleccionadas tamén na edición deste ano todas elas de distintas nacionalidades e heteroxeneidade artística, instaladas nun espazo expositivo tan senlleiro como o claustro do convento da Madalena de Sarria, uníndose así as diversas plasmacións da modernidade nun diálogo creativo e histórico.
A presente edición de 2008 permitiralle ao público achegarse, de novo, ao territorio da creación contemporánea actual, converténdese nunha magnífica oportunidade para medir e analizar a arte desde unha perspectiva internacional e interdisciplinar, como concreción dunha paisaxe plural e como instrumento para entender e retratar a sociedade na que vivimos dende un panorama máis diverso e dialogante. Coa celebración do Salón en Sarria trasládase ao plano expositivo a imaxe do tránsito, das pasaxes e, en definitiva, da peregrinaxe : a experiencia de coñecemento das diversas latitudes e culturas, perfectamente ilustrada nunha mostra pensada e argumentada A través do camiño, título da presente edición.
A exposición do Salón en Sarria serve de punto de encontro desta realidade itinerante e diversificada, unha estrutura aberta á creación contemporánea e á sociedade que demanda e dialoga novos encontros, novas plataformas de expresión. Un cruzamento que recupera a vontade do camiño, como canle de entrada da modernidade, de novas ideas. Nesta nova edición, José Díaz Fuentes, o seu principal artífice, envorca olladas anovadas e enriquecedoras no devir da creación galega, nunha reunión coa cultura contemporánea europea e nunha viaxe de peregrinación de ida e volta.
O artista Diaz Fuentes mora en París pero non se esquece da sua terra de nación, que é Sarria. Unha vila que, por ser un dos pasos do Camiño de Santiago, tivo desde o principio da sua existencia unha relación de privilexio coa cultura galega, que é como decir a cultura europea, pois no itinerario cultural do Camiño así se formou. E un dos seus fillos ilustres, que se deslocou ao quilómetro cero do Chemin de St.Jacques, na beira esquerda do rio Sena, retorna na sazón do verán cun fardel de riqueza artística e cultural que faría as delicias de calquera cidade europea. A vila de Sarria, que ten sido berce de ilustres devanceiros, pode estar fachendosa de fillos como Diaz Fuentes quen, ao contrario do que acontece con frecuencia, dá no canto de pedir, achega no canto de expoliar, pregoa a sua orixe galega e sarriana no canto de negala. Os meus parabéns ao artista e á terra que o viu nacer.

Portada catálogo Salon d'Automne Paris (Grand Palais) en Sarria 2008
El Salón abre convocatoria de obras para 2008
El Salon d'Automne (Grand Palais Paris) en Sarria con el apoyo del Centro UNESCO de Sarria ofrece a los creadores la oportunidad de mostrar su producción artística en la 4ª Edición de la exposición y festival cultural Salon d'Automne, con el fin de organizar la programación de muestras y exposiciones durante la próxima temporada 2008. Con este fin, se ha abierto una convocatoria de obras originales para que todos los artistas interesados presenten sus propuestas.
En esta convocatoria, abierta a todos los artistas profesionales, se incluyen las siguientes disciplinas artísticas: Pintura, Escultura, Fotografía, Grabado y otras técnicas artísticas que puedan resultar de interés. Tanto la técnica como los materiales utilizados son de libre elección por los creadores. El plazo de inscripción finalizará el 31 de Marzo de 2008.
Las bases indican que las inscripciones deberán incluir datos del autor, así como de la obra (ejemplo: fotografía, título, año de realización, materiales y medidas).
La selección final de los artistas se realizará bajo el asesoramiento la comisión del Salón d'Automne.
Como en ediciones anteriores, las obras permanecerán expuestas un mes en el Claustro del Convento de la Magdalena de Sarria
- Si estás interesad@ en exponer, envíanos tu propuesta a , o mediante el
FORMULARIO DE ENVÍO DE PROPUESTAS ONLINE.
-
VER LAS BASES [46.96 Kb .PDF]Catálogo del Salon d'Automne (Grand Palais Paris) en Sarria
FICHA TÉCNICA
Fernando Xavier Blanco Álvarez
Conselleiro de Innovación e Industria
Ángela Bugallo Rodríguez
Conselleira de Cultura e Deporte
Xosé Luis Bará Torres
Director Xeral de Turismo Difusión Cultural da Consellería de Cultura e Deporte
Rubén Camilo Lois González
Director Xeral de Turismo da Consellería de Innovación e Industria
Ignacio Rodríguez Equibar
Director Xerente
Noël Coret
Presidente del Salon dAutomne de París
Antonio Domínguez Rey
Presidente de Auliga
José Díaz Fuentes
Comisario de la Exposición
Salon dAutomne
| ABRAM André AKAGI Kojiro ALAUX Jean-Pierre ALEJANDRINA ALESSI Francesca ALGAVA Anita ALIADIERE Dominique ALLAGNON Nadra ANDRAL Claude ANGEL-PERES ARNAUD Alain ARON Rémy ASILVA AZIK BARONI Monique BASU Madhu BESSER Chris BIRON Judy BLANC Christophe BOGDANOV Rumen BOHBOT Simon BOTEZ Alvaro CAILLAUD DANGERS Louis CARRERA Malena CAYOL Pierre CLEMENT Nathalie COLORETTI Ferdinando DEDIC Drago DEMAY Sylvie DESVILLES Jean DIAZ FUENTES José DURIVAULT Jacqueline | DUSKA ELKON Nicole ENGLERT Béatrice ESTEBAN Carlos EYCHART Pierre FABRE Françoise FREIXO Mercedes FRUGIER Françoise GIRARDON Agnès GORECKA Joanna GUIHÉNEUF Bruno HERAUD Dominique HERVIO André HUG Jean-Claude JOUANDON Christian JOUARY Guy JUGE Marie JURGILAITE Aiste JUTEAU Mireille KAÏNOU Nacéra KIM YUN Eun Kyung KOLLER Laurent LACROIX Gisèle LAMENTHE Jean-Jacques LANDRIEU Odile LAVIEVILLE Astrid LE BRICQUIR Danielle LE PRINCE Nadine LEVY Esti | LI Wen-Tsien LOEB Pierre LOILIER Hervé MACHADO-RICO Huguette MACHUS SEGADE MANASSÉ MANUCEAU Lucien MARRA Xosé MARTINE Martine MARTINEAU Karine MARTINE Martine MERCEDES Cabada MIDO BEGIC François MIEL Natalie MILLER Christine MINA VRILLET Anne-Marie MONTAGNANA Bernard MORONVAL Claire MYERS John NEUVILLE NOBLET William NORMIER Florence OELSCHLAEGER Solange ONO Yuichi PARIZOT Emmée PATEZ Henri PAZOT Brigitte PINCAS Moreno PINCAS Nili | POP-NEGRESTEANU Vasile PROIX Jean-Paul RIGAL Muriel RILLON Philippe RINGUEDE Nadine RIVAL Denis RODRIGUEZ RAMIREZ Germàn ROUGÉ Jean ROUSSEAU Jean-Paul SAGITTARIO Florence SAVATTIER Michel SEREIRROF FORRIERES Claude SEVERAC Catherine SIMON Laurence SLOBO SPENDER Chantal STAN Gabriel STEIL-MARCHAL Danièle SUZANNE Jean SVILEN BLAZHEV SZNAJDER Rose TAUPIN BOHBOT Michèle VELICU Petre VILLEGAS Monika WEIREY Chantal YEVA GOLDFARB BORGHUESE Eva ZABUKOVEC Jean ZENOBEL Jean-Pierre |
Diseño, maquetación y coordinación del catálogo
José Díaz Fuentes
Fotografía
Salon dAutomne
Impresión
Artes Gráficas Lucenses
Depósito Legal
LU-241-2007
Portada
X. Marra
Desarrollo web y multimedia
Jesús Quintana Fernández - www.quinti.net

A peregrinación a Santiago de Compostela constitúe xa un feito histórico vivo que aporta a Galiza e a todos os que a visitan riquezas culturais e experiencias únicas que trascenden as nosas fronteiras. Os Camiños de Santiago son os Camiños de Europa cara a meta do sepulcro do Apóstolo. A historia da cidade está relatada a través da súa arte e das súas costumes.
As manifestacións artísticas que se foron producindo ao longo dos séculos deixaron a súa pegada en Galiza e constitúen o seu patrimonio máis prezado. O Camiño de Santiago constitúe unha aportación fundamental para a cultura europea e alimenta o sentimento europeísta de todos aqueles que forman parte del nalgún momento da súa existencia.
Ademais das manifestacións culturais propias, Santiago e todas as vilas polas que atravesan os Camiños que conducen a Compostela recollen manifestacións artísticas e culturais de todo o mundo e convírtense, deste xeito, en anfitrións da cultura do noso tempo. O Salón de Outono de París celébrase dende hai máis dun século na capital francesa. Dende hai tres anos, a vila de Sarria, enclave fundamental do Camiño Francés a Santiago, acolle a itinerancia desta exposición internacional que trascende fronteiras a través da arte do noso tempo.
O Salón de Outono significou dende 1903 un revulsivo contra unha sociedade e unhas manifestacións artísticas aburgesadas. Artístas universais como Matisse ou Cézanne escribiron as páxinas máis importantes da súa historia tras a súa participación nesta mostra internacional. Co seu apoio a esta nova edición do salón na vila de Sarria, a Dirección Xeral de Turismo da Consellería de Innovación e Industria pretende achegar a Galiza a arte contemporánea. A mestura de artistas independentes e consagrados con artistas que comezan aquí a súa andaina fan desta iniciativa un proceso de enriquecemento cultural recíproco e frutífero que debe perdurar no tempo para o interese de todos os que podemos gozar con elas e para aqueles que dalgún xeito contribuímos a que sexa posible.
Rubén Camilo Lois González
Director Xeral de Turismo
A ARTE QUE CAMIÑA CARA A NÓS
A Arte é unha posibilidade, unha esixencia, unha necesidade. A chamada da experiencia artística é un impulso, vivo e operante, para os humanos. Desde a aceptación ou o distanciamento, para os apocalípticos e os integrados. Esa atracción da Arte vai connosco. Pode ser completada, perfeccionada, educada, pero vai connosco.
E ás veces camiña cara a nós, sáenos ao encontro e interpela a nosa sensibilidade. Directamente, sen máis intermediación que a nosa capacidade de goce, de asombro, quizáis da nosa curiosidade, do noso afán por saber.
Vai xa para tres anos que Sarria conta co seu Salón de Outono, unha centenaria invención artística acuñada en París en 1903, que agora percorre o Camiño de Santiago da man do escultor, sarriano e residente na capital francesa, José Díaz Fuentes.
O Salón de Outono, que desde París chega a Sarria no verán, é unha porta aberta ao grande espazo da creación artística, un escenario que permite contemplar unha escolla da escolma dunha aposta nacida co século XX.
E ao abeiro das obras que resumen o espíritu do Salón parisiense, Sarria convértese cada verán, desde 2005, nun referente para creadores e críticos, nun foco de atracción para interesados e estudiosos e, o que resulta máis determinante, nun lugar de encontro da Arte, nun lugar de encontro da xente coa Arte. Por aí pasaron e han pasar xentes de vida máis ou menos sedentaria e camiñantes, viaxeiros, peregrinos. A todos se ofrece a posibilidade de ver, de interiorizar, de interpelar e interpelarse.
Propostas en materia de pintura, escultura, gravado, fotografía, etc., agardan novas miradas, quen de suscitar preguntas e mesmo a tentación das respostas. Ou apenas admiración, asombro ou rechazo. É a relación dialéctica suxerida polos resultados da creación artística. Algo que nos chama e que nos fala. Algo que nos desacouga. Todo pode pasar, pero o relevante é o feito de situármonos na eventualidade de facer real esa relación, sempre enriquecedora, a contrapartida do observador, da que falou Ernst Gombrich.
Que a cita sexa en Sarria, vila senlleira do Camiño de Santiago, no corazón das terras de Lugo, é unha magnífica oportunidade. Unha ocasión de abrir roteiros e impulsar novos pasos, tamén nas sendas da Arte, ao abeiro da milenaria ruta das estrelas.
Polo Camiño de Santiago chegaron moitas e importantes incitacións e realidades que axudaron a configurar Galicia, e Europa, e contribuíron á creación do noso imaxinario. Felizmente continúa ese fluxo que, a maiores, cada verán deixa en Sarria, en Galicia, reflexos e visualizacións dun universo artístico, hoxe baixo o signo da diversificación técnica e temática. Sempre na predisposición para o ejercicio e a aprendizaxe da liberdade.
A Arte, para ben, continúa transformando formas, miradas, conceptos e espazos.
O Camiño, tan ben representado pola vila que acolle o Salón de Outono, permanece aberto a todos os pasos, a todas as miradas.
O Camiño e a Arte van connosco.
Xosé María García Palmeiro
Xornalista
Hace ya tres años las obras del tradicional Salón de Otoño, Grand Palais París, salían por primera vez de la capital francesa para mostrarse en España y lo hacían en Sarria. A través de esta exhibición de arte de diversos países europeos el pueblo lucense renacía como punto crucial del camino imaginario que une desde tiempos legendarios las culturas europeas con la capital gallega, Santiago de Compostela.
Después de dos exitosas experiencias, en el verano 2007 el Salón de Otoño trae este verano nuevamente una selección de obras de pintura, escultura, grabado, arte mural y fotografía de artistas de diferentes procedencias. Un año más esta exposición estará acompañada de diversos actos culturales de lectura poética, taller de teatro y veladas musicales.
El Salón de Otoño en Sarria se convierte de este modo en algo más que una excelente síntesis de la vanguardia que revive la actividad cultural de una villa durante el verano. Supone el resugir a través de diversas exposiciones del espíritu del Camino que hermanó durante años Galicia con el resto de Europa. Estos nuevos caminos culturales a través de propios artistas de la tierra reúnen al pueblo gallego con otros ámbitos europeos.
Además esta exposición simboliza el vínculo, la Galicia exterior, el vínculo del artista sarriano José Díaz Fuentes, afincado desde hace años en París y que a través de esta exposición celebrada anualmente permite conectar la vanguardia del arte internacional con la vanguardia de los artistas de su tierra.
Pero además de este camino cultural, la llegada del Salón a Sarria construye un camino de comunicación. En efecto, en él vuelven a ponerse en contacto las expresiones artísticas de pueblos diferentes que conllevan un acto de comunicación, de inmersión de Galicia en los ámbitos internacionales de la mano de los gallegos que viven fuera de las fronteras físicas de la comunidad autónoma.
Las obras que se expondrán el próximo verano en Sarria no sólo son una muestra sino símbolo de la comunicación entre dos realidades gallegas y de estas con el mundo simbolizada perfectamente por un vía de la que Sarria también tiene algo que contar y transmitir: el Camino de Santiago.
Confiamos en que este año el Salón de Otoño permita a los visitantes no sólo conocer una selección de grandes artistas europeos, sino consolidar la vía sociocultural marcada por el Camino de Santiago. Las obras, además de la opción de conocer la vanguardia del arte en diversos países debe ser símbolo de la comunicación entre los pueblos y, sobre todo, de Galicia con la cultura gallega que todavía se sigue desarrollando en el exterior a través de gallegos que viven fuera de las fronteras.
Berta García Orosa
X Vicedecana Fac. Ciencias da Comunicación
Universidade de Santiago de Compostela
Sarria dans les souffles du monde
Pour la troisième année consécutive, Sarria accueille dans ses murs lexposition du Salon dAutomne de Paris. Cette nouvelle édition a lieu dans des conditions exceptionnelles. Elle est désormais placée sous la haute autorité de lUNESCO dont la direction locale a été confiée à lun des plus prestigieux artiste du Salon dAutomne, sociétaire et membre du Comité, le sculpteur José Diaz Fuentes.
Grâce au soutien très actif de José Antonio de Mesa, (Secretario General de la Comisión Nacional Española de Cooperación con la UNESCO), la vocation internationale du Salon dAutomne qui afficha à sa devanture les plus grands noms de lart moderne venus dEspagne (de Regoyos, Picasso, Dali, Gargallo, etc
) et des quatre coins de notre planète, est confortée et enrichie par la présence de plasticiens venus des pays dEurope de lEst.
Part indissociable de son éthique originelle basée à la fois sur la fraternité des artistes, source inépuisable de rapprochement entre les peuples, et sur la fraternité des arts, l « oecuménisme » artistique du Salon dAutomne saffirme à Sarria de manière éclatante. Les valeurs intemporelles de lidentité culturelle européenne sont une nouvelle fois à lhonneur dans la diversité des expressions : les arts visuels (peinture, sculpture, gravure, photographie) épousent la musique et la poésie. Occasion inespérée, pour le public de Sarria -quil sagisse de ses habitants, des touristes de passage ou des pèlerins sur la route de Saint-Jacques-de-Compostelle- daller à la rencontre dautres cultures, de découvrir des oeuvres dune richesse inépuisable, de vivre des émotions inoubliables
Cet événement artistique majeur saffirme aujourdhui comme un événement incontournable des manifestations estivales de la Galice. Nous le devons, répétons-le, à tous les acteurs qui ont partagé lenthousiasme et la volonté inébranlable de José Diaz Fuentes. Que la municipalité de Sarria, les communes environnantes, les responsables culturels de la Galice et de lUNESCO reçoivent ici toute notre gratitude. Et puisque la poésie y fait entendre sa voix, noublions pas celle dAimé Césaire qui voyait dans la Diversité culturelleune « aire fraternelle de tous les souffles du monde ». Ces derniers nont-ils pas, depuis toujours, envahi les chemins de Saint-Jacques ?
Noël Coret
Ecrivain dArt
Président du Salon dAutomne -Paris-
Cest un très grand plaisir et un très grand honneur por Montmartre en Europe de pouvoir participer de manière active à cette nouvelle étape quest le 3eme Salon d Automne de Sarria, organisé excellement par son commissaire M. José Díaz Fuentes, avec le patronage du Salon dAutomne du Grand Palais de Paris.
Nous nous réjouissons dun échange prometteur pour lavenir dune part, et pour la première fois, nous y apportons la participation dartistes montmartrois et européens, début dune dimension internationale qui devrait, nous le pensons, grandir lors des Salons prochains.
Dautre part, il nous permet de prende, à Sarria, une racine dans les Chemins de Compostelle qui, grâce à leurs ramifications européennes, seront, nous en sommes convaincus, la source dun enrichissement culturel pour nos activités et pour nos partenaires étrangers.
Un passé de coopérations, commencées depuis 2000 à Montmartre avec la Galice, et développées depuis une année est le gage de nos réussites communes à venir.
Jacques Mercier
Président de Montmartre en Europe
SARRIA ENTRE SANTIAGO E PARÍS
Podemos felicitarnos polo conseguido dende hai dous anos cando aquí mesmo, en Sarria, no verán do ano dous mil cinco, presentabamos o proxecto José Díaz Fuentes coa primeira mostra do Salón de Outono de Paris en Galicia o seu presidente Noël Coret mais a intervención do secretario xeral da UNESCO en España José Antonio de Mesa Basean e a orientación iberoamericana de AULIGA. Celebramos agora coa presenza da terceira mostra pictórica de París a realidade do Club UNESCO de Sarria e un dos obxectivos que AULIGA sinalou para Galicia dende a súa fundación en Santiago de Compostela no ano 1997, abrir contactos co mundo intelectual e cultural de Francia seguindo a ruta sinalada dende hai séculos pola historia do Camiño de Santiago.
Deste xeito, a Galicia do interior bota a semente dun futuro que a une á da costa e nun nó fundamental da vida histórica de Galicia e do norte de España, por ser Sarria paso e acougo de millieros de peregrinos que todos os anos atravesan estas rúas, ríos, vales e montes coa ilusión e esperanza de participaren no sentido da historia occidental e de vivir a emoción sempre nova dun encontro que o camiño abre dentro de nós sen decatármonos, un encontro de vida renovada.
Dámoslle tamén con isto outro significado á referencia histórica tradicional, vivida talvez ata agora máis como estampa turística ou viñeta do pasado que como participación comprometida do futuro que levamos dentro e esquecemos con feecuencia, esquecemento que se vira contra nós se non continuamos o horizonte que os devanceiros nos marcaron de forma natural, ao ritmo da vida concreta e ordinaria, levantando pontes, templos, cruceiros, festexando a vida e os costumes dos pobos con romaxes, cantos, bailes, a cultura popular que a lingua galega reflicte dende séculos ata o día de hoxe. Esta fervenza move o ánimo a encontrar a flor e espíritu do tempo sen rexeitar nada do creado, especialmente a lingua, e escoitando o misterio da arte, que é entender de modo menos interesado a vida, a súa mensaxe, que non detén o paso día a día, renovada sempre con xuventude que quere testemuñar o seu instante de existencia con sinais e obras aínda inéditas. Esta esperanza do home novo de que hai algo inédito nel polo feito de atoparse noutra vegada da vida é constante, profundo. Búscao a xuventude na música, no cambio momentáneo dalgúns costumes, na moda, na arte, na necesidade de orientacións diferentes por máis que rematen logo nos límites inamovibles do marco que circunda o cadro. Sempre hai unha cor que sobrancea sobre o fondo e brilla dentro dos que saben recibila, porque inaugura o tempo da contemplación, a outra mirada dos actos que vivimos.
Iso tráenos a vivencia do poema, da plástica, das ondas rítmicas, do ascenso da pedra nos monumentos, igrexas, o canto dos montes nas vilas, a fondura do íntimo e invisible dado á luz do público, do espazo común de existencia. Estes valores non se perden. Poden esconderse, afastarse incluso ante o instinto animal, pero nunca fenecen. Esperan agochados a voz, o iris, a man, o oído que saiba escoitalos, velos, tocalos, entendelos. Para isto é necesario a convivencia co mundo da creación. E actividades como as que propomos co Salón de Outono de París en Galicia, de ámbito comunitario internacional, cumplen este obxetivo.
A convivencia das artes, a reflexión crítica sobre as súas formas e a relación coa ciencia e técnica, co sentir relixioso, antropolóxico, o lazo e tono que o espacio e o tempo forman como ritmo co movemento da vida e a emoción que procura abren un horizonte diferente no modo ordinario de entendelas. A presencia entre nós do Salón de Outono de París permítenos adentrarnos na comprensión deste fenómeno estético partindo dunha nova poética concebida precisamente como coñecimento vivencial de ese ritmo diferenciado de existencia.
Parabéns e noraboa a Sarria por ter conseguido en dous anos esta xuntanza de vontades, propósitos e ilusións que prometen, e xa presentan, esta realidade de convivencia artística, intelectual, humana, especialmente dirixida á xuventude galega e internacional que, de paso para Santiago, colle forzas connosco nun recanto do camiño.
Antonio Domínguez Rey
Presidente de AULIGA
A Xunta Directiva do Centro UNESCO de Sarria quere deixar mostra do seu agradecemento ó Salón de Outono de Le Grand Palais de París a celebración da terceira edición do en Sarria e a continuidade na celebración do mesmo, o que constitúe, sen dúbida, o evento mais importante que se celebra en Sarria e na comarca da que é cabeceira, e dos mais importantes do verán no ámbito cultural galego. Sabemos da excepcionalidade da celebración fora do Grand Palais e queremos corresponder co noso esforzo na organización.
Esta Exposición, e a organización de tódolos eventos que no seu redor se levan a cabo, é a primeira actividade que vai a afrontar o Centro UNESCO de Sarria dende a súa creación, e vai a ser o inicio de unhas actuacións dirixidas a cumprir os seus fins estatutarios, é dicir, promover todo tipo de manifestacións culturais, exposicións, conferencias, traballos de investigación, promover o Camiño de Santiago e a protección e promoción dos monumentos do seu entorno, etc.
Pola situación da mostra nun marco excepcional como o Mosteiro da Madalena, serve para o goce dos sarrianos, dos visitantes e dos peregrinos que no seu percorrido do Camiño pasan por diante do Mosteiro.
Queremos tamén amosar o noso agradecemento ás Consellerías de Cultura da Xunta de Galicia e Consellería de Innovación e Industria, polo seu apoio económico e por a súa colaboración, á Asociación Auliga pola súa participación e os Padres Mercedarios do Mosteiro da Madalena por prestarnos o incomparábel marco para a Exposición.
A Xunta Directiva do Centro UNESCO de Sarria
www.centrounescosarria.org
Francés
Avec sa troisème édition, le Salon d´Automne de Paris affirme sa présence à Sarria, et par son prestige, contribue au rayonnement de notre ville.
Les artistes eux-mêmes sont les premiers à faire connaître l´événement, parallèlement aux médias: radio, télévision, presse, internet qui lui consacrent de vastes espaces.
Dans le même mouvement, la Commission Espagnole de l´UNESCO, qui s´intéresse depuis longtemps à notre Galice intérieure, a créé le Club UNESCO de Sarria en avril dernier.
Du fait de la présence de cette institution internationale culturelle, nouvelle dans la contrée, nous pourrons élargir la diffusión de cette manifestation, centrée sur les Arts Plastiques, et l´ouvrir encore plus à d´autres activités de création : théâtre, musique, architecture, etc.
L´UNESCO peut en outre nous permettre de créer des liens avec d´autres pays d´Europe et d´Amérique Latine, par le biais des chemins de Saint- Jacques, premier itinéraire culturel européen, vaste réseau d´échanges à travers toute l´Europe jusque dans ses confins les plus éloignés.
Actuellement, nous sommes en train de passer des accords aver « Montmartre en Europe », à Paris, et d´autres centres culturels de divers pays de l´Est, représentés dans le Salon par les oeuvres. 20
de leurs artistes : Roumanie, Hongrie, Lituanie
- Que tous les artistes participants soient largement remerciés pour leur confiance et leur enthousiasme.
- Je tiens aussi à remercier chalereusement Les Pères du Couvent de la Merced de Sarria qui nous accueillent pour la deuxième fois avec autant de générosité.
- La Conseillerie de la Culture et la Conseillerie de l´Industrie à travers la Direction Générale du Tourisme ( Le « Xacobeo »).
- La Comission Espagnole de L´UNESCO qui nous a accordé ce Centre à Sarria.
- L´Association Auliga pour son amicale collaboration par un programme de conférences et de lectures poétiques.
- Tous les amis et proches qui ont uni leur énergie pour m´aider à mener à bin cette longue et pas toujours facile entreprise¡
Enfin, je voudrais ici rendre hommage au très bon travail qui a été fait par les illustre participants des « Rencontre sur les Chemins de St.Jacques, qui ont eu lieu en 1994 et 1995 à Sarria, travail qui peut nous servir d´exemple et de guide pour la construction de notre avenir culturel, social et humain dans les prochaines années.
Galego
Coa terceira edición, o Salon d´Automne de Paris confirma a súa presenza en Sarria e, polo seu prestixio, contribúe a que a nosa vila destaque.
Os mesmos artistas son os primeiros en espallar o acontecemento, e a eles engándense os medios de masas, como a radio,a televisión, a prensa e internet, que lle adican amplos espazos.
No mesmo movemento, a Comisión Española da UNESCO, que se interesa dende hai muito tempo pola Galicia interior, ven de crear o Club UNESCO de Sarria, no derradeiro mes de abril.
A presenza da dita institución internacional e cultural, nova nestas terras, favorece que nós poidamos ampliar a difusión desta manifestación, centrada nas Artes Plásticas, e abrila aínda máis a outras actividades creativas: teatro, música, arquitectura, etc.
A UNESCO pode ademáis alentar a creación de vencellos con outros países de Europa e da América Latina, por medio do Camiño de Santiago, primeiro itinerario cultural europeo e ampla rede de intercambios o través de toda Europa, mesmo nos seus lindeiros máis afastados.
Nestes intres, estamos establecendo acordos con Monmartre en Europe, en París, e con outros centros culturais de diferentes país do Leste, representados no Salon polas obras dos seus artistas: Rumanía, Hungría, Lituania...
- Graciñas a tódolos artistas participantes pola súa confianza e polo seu entusiasmo.
- Quixera tamén dar as grazas moi especialmente os Padres do Mosteiro da Mercede de Sarria, que nos acollen por segunda vez con tanta xenerosidade.
- Á Consellería de Cultura e á Consellería de Industria o través da Dirección Xeral de Turismo ( Xacobeo) , pola súa axuda e o seu apoio.
- Á Comisión Española da UNESCO, que nos concedeu este Centro en Sarria.
- Á Asociación Auliga, pola súa amistosa colaboración por medio dun programa de conferencias e de lecturas poética.
- A tódolos amigos e interesados, que uniron a súa enerxía para axudarme a levar a bon porte este longo e non sempre fácil traballo...
En fin, quixera render homenaxe eiquí ó tan bon traballo feito polos ilustres partícipes nas Rencontres sur les Chemins de Saint-Jacques, encontros que tiveron lugar en Sarria, nos anos 1994 e 1995, e que poden servirnos de exemplo e de guía para a construcción do noso porvir cultural, social e humano nos vindeiros anos.
José Díaz Fuentes
ÍNDICE
1 - Escultura .......................................................................
2 - Pintura ...........................................................................
3 - Grabado .........................................................................
4 - Fotografía .......................................................................
5 - Arte Mural .....................................................................
PITUSA
Tódalas noites, dende facía tres meses, Elsa vestíase de negro: pantalón axustado e chaqueta ampla de lá. Logo recollía os cabelos e mirábase no espello, para ver os seus ollos castaños, fondamente tristes, cada día máis grandes.
Cando se miraba así sabía que unha vez máis percorrería o túnel que a levaría á calma do mencer.
Collía o coche e dirixíase engorde hacia aquel barrio afastado e pouco iluminado. Sempre ía alí de noite. Aparcaba xusto detrás do muro vello, dende onde se podía ver a ventá. Logo agardaba, mentres vía a sombra de Luis, que paseaba pola habitación.
Elsa non tiña presa. Sabía que pouco despois a luz da ventá se apagaría e que Luis sairía á rúa á mesma hora.
Elsa encendía o motor o, coas luces apagadas, avanzaba despacio. Logo, cando estaba xa moi preto daquela fantasma, pisaba a fondo o acelerador. Luis voltábase de súpeto, sorprendido, trataba de botarse a un lado, pero Elsa siraba bruscamente o volante e esmagábao.
Elsa non tiña presa. Encendía un cigarro e aspiraba o fume mentres espiaba se alguén se acercaba a Luis. Un rato despois, baixaba do coche e corría cara aquel bulto tirado no chan: - ¿Querías escapar de mín, verdade?, decíalle mentres o abrazaba.
Entón a noite sosegábase estranamente e nos oídos de Elsa só soaban aquelas tres sílabas máxicas: PI-TU-SA.
Pagaba a pena pasar polo túnel para chegar a aquel momento de paz, xa na mañanciña, cando Elsa espertaba e as súas mans estaban limpas.
Pero aquela noite, Luis non se afastou. Púxose xusto no medio. Elsa soubo que as rodas lle pasaran por riba. Uns metros máis aló freou pouco a pouco. Baixou do coche e viuno no chan. Abrazouno, como sempre, e chorou. Logo deixouno no chan pouquiño a pouco, coma se fose a facerse dano. Só entón oiu: Gracias, pitusa.
Elsa decatouse de que estaba na rúa. Soubo que aquela paz da mañanciña non voltaría. Comprendeu que Luis saíra só para atopala, coma tódalas noites dende facía tres meses, á mesma hora, só para poñerse xusto diante do seu coche e deixar que as rodas lle pasaran por riba e o estouparan.
Entón, mirouno de novo, con tenrura, e díxolle mui preto, ó oído: Gracias a ti.
Carme Fernández Díaz
| O CAMIÑO DO MAR | CHEMIN DE LA MER |
| As terras estreladas que nos agardan máis alá, detrás da noite: po de astros que ilumina o ollo nevado do tempo. E esta fe na patria azul cando un labio de luz baixa do ceo e acende a lonxanía. O camiño é un pálpito de seivas e un silencio que soña a flor lenta das horas. Aquí descubrimos a perfecta soedade, no tránsito inclinado da sede, na paisaxe que anima as formas da esperanza, na nudez interior dunha cantiga que ten perfil de lúa e corazón de vento. Estamos no camiño como unha fráxil aventura do desexo. O alento vai medindo as sílabas do verso oculto da distancia, alí onde o corpo recoñece outra brisa, o desmaio da sombra, un fervor celeste no sangue. Cantos ollos abertos á espreita da áncora luminosa do ceo por estas terras que anuncian as raíces da chuvia. A soedade das árbores bebe a lentitude transparente dos días e medra un soño verde como un espello de auga para aliviar no tempo a cor escura dun país de nostalxias. Estamos no camiño máis fondal da memoria, no espacio que adiviña unha nova saúde de astros de alegría, láminas vivas de sol que queima a néboa, horizontal entrada de ar nesta paisaxe que ten a claridade, o centro que suspende a dirección do tempo, cando o camiño avanza corpo a corpo medrando como unha sede de arxila, vibrando no desexo máis azul do horizonte. O camiño é o futuro da luz, as terras estreladas que respiran na alba, as anchas praias que acenden a brancura, o froito luminoso do ceo caído subitamente no sangue cando o mar, o mar, aparece diante dos nosos ollos e sentimos aí todo o silencio do fin e do comezo do camiño da vida. | Les contrées étoilées qui nous attendent au loin, au-delà de la nuit: poussière détoile qui illumine loeil de neige du temps. Et cette foi en la patrie dazur quand une lèvre de lumière descend du ciel et éclaire le lointain. Le chemin est une palpitation de sève et un silence qui rêve la fleur lente des heures. Nous y découvrons la parfaite solitude, dans le parcours fléchissant de la soif, dans le paysage qui donne vie aux formes de lespoir, dans la nudité intérieure dune chanson profil de lune et coeur de vent. Nous sommes sur le chemin comme dans une fragile aventure du désir. Notre souffle mesure les syllabes du vers secret de la distance, là où le corps reconnaît une autre brise, lombre évanouie, une ferveur céleste dans le sang. Tous ces yeux ouverts à laffût de lancre lumineuse du ciel en ces contrées qui annoncent les racines de la pluie. La solitude des arbres boit la lenteur transparente des jours et un songe vert comme un miroir deau grandit pour soulager dans le temps lobscure couleur dun pays de nostalgies. Nous sommes sur le chemin le plus profond de la mémoire, dans lespace qui devine une nouvelle vitalité dastres de joie, lames vives soleil qui enflamme la brume, plane intrusion de lair dans ce paysage de clarté, centre qui suspend le sens du temps, quand le chemin avance corps à corps sétendant comme une soif dargile, vibrant dans le désir dazur absolu de lhorizon. Le chemin est lavenir de la lumière, les contrées étoilées qui respirent à laube, les vastes plages qui éclairent la blancheur, le fruit lumineux du ciel effondré soudain dans le sang quand la mer, la mer, soffre à nos yeux et nous ressentons alors tout le silence de la fin et du début du chemin de la vie. Tradución ao francés de François Davó |
MIGUEL ANXO FERNÁN VELLO
ESCULTURA
PROGRAMA SALON DE OUTONO DE PARÍS-AULIGA (SARRIA, LUGO)
(XULIO-AGOSTO 2007)
AULIGA colabora como nos anos anteriores coa mostra do Salon de Outono de Paris en Sarria (Lugo) e coa delegación da UNESCO creada recentemente nesta vila do Camiño de Santiago. Afirmase deste modo o encontro anual de reflexión crítica sobre o fenómeno artistico e a creación poética.
Antonio DOMINGUEZ LEIVA, ensaista, novelista, doutor en Lingua Francesa, en Letras Modernas e Catedrático de Literatura Comparada na Universidade de Borgoila (Dijon, Francia), socio fundador de AULIGA e especialista nas relacions da novela, pintura e historia cultural das ideas e movementos artisticos. Presenta o último libro recentemente publicado, unha reflexion sobre a vida, obra e ambiente artistico, poético e pictórico, dos surrealistas: Sexe, Opium et Charleston. Les Vies Surréalistes (Édit. Le Murmure, Dijon, Francia).
Mª Concepción D'OLHABERRIAGUE RUIZ DE AGUIRRE, Catedrática de Grego, Doutora en Linguística e autora de El Pensamienlo Linguistica de José Ortega y Gasset (en prensa): Pensar y sentir (textos para una lectura coral de Unamuno).
Manuel JIMENEZ REDONDO, Catedrático de Filosofia na Universidade de Valencia, tradutor, especiaiista da obra de Kant, Hegel, Habermas e Heidegger: El Absoluto del Arte.
Xesús PORTAS FERRO, Profesor, Licenciado en Filoloxía Hispánica, compositor, socio fundador e Secretario de AULIGA: A muller na Sociedade e na Literatura Galega.
Xulio LÓPEZ VALCÁRCEL, poeta, avogado e procurador: Lectura Poética (bilingüe, galego-francés).
Miguel Anxo FERNAN-VELLO, poeta, dramaturgo, editor, Vicepresidente de AULIGA: A experiencia da Poesia.
José Diaz FUENTES, escultor, vocal europeo de AULIGA, director da mostra do Salon de Outono de Paris e do Centro UNESCO de Sarria: A experiencia da materia na arte.
Antonio REGALADO, Catedrático da Universidade de Nova York, especialista, entre outros temas e autores, do Século de Ouro (Calderón de la Barca), Miguel de Unamuno, José Ortega y Gasset e da historia do Camiño de Santiago.
Antonio DOMINGUEZ REY, poeta, ensaista, doutor en Filosofia, en Linguística e Profesor da Universidade Nacional de Educación a Distancia (UNED), socio fundador, Presidente de AULIGA e membro numerario da Académie Universelle de Montmartre (Francia): O gran de lui e sombra: Obra do escultor catalán Apeles Fenosa (Barcelona, El Vendrell, París).
Calendario del Programa:
| XULLO /AGOSTO | 18 Xullo | 1 Agosto | 8 Agosto | 23 Agosto | |
| Actos | Antonio DOMINGUEZ REY: O gran de luz e sombra: Obra do escultor catalan Apeles Fenosa (Barcelona-Paris). Antonio DOMINGUEZ LEIVA: Biografia colectiva dos surrealistas. Presentación do seu recente libro Sexe, Opium et Charleston. Les Vies Surréalistes (Edit. Le Murmure, Dijon, Francia) | Manuel JIMENEZ REDONDO: El Absoluto del Arte. Concha D'OLHABERRIAGUE RUIZ DE AGUIRRE: Pensar y sentir (textos para una lectura coral de Unamuno). | Xesús PORTAS FERRO: A muller na sociedade e na literatura galega. | Xulio LOPEZ VALCARCEL: Lectura Poética. (Presenta Miguel Anxo Fernán-Vello). Mesa redonda: Experiencia crítica da vida na arte. (Presentación das actas do seminario AULIGA organizado para o Salon de Outono de Paris en Sarria o ano 2006). Interveñen: Antonio REGALADO, José DÍAZ FUENTES, Miguel Anxo FERNÁN-VELLO, Xulio LÓPEZ VALCÁRCEL, Antonio DOMÍNGUEZ REY. | |
| Local: | La Unión | La Unión | La Unión | La Unión | |
| Hora: | 19 h | 19 h | 19,30h | 19 h | |

Portada.

Invitación al Salon d'Automne (Grand Palais Paris) en Sarria.
El Salón de Otoño expondrá obras de artistas del Este europeo
La inauguración se celebrará el día 12 de julio y la clausura el 25 de agosto
(Firma: X. R. Penoucos | de la Voz de Galicia)
El Salón de Otoño de París volverá a estar este año en Sarria. En esta edición la muestra se inaugurará el 12 de julio a partir de las 20 horas y permanecerá abierta hasta el 25 de agosto.
Es la tercera oportunidad que esta exposición visita Sarria, primera localidad que albergó la muestra al margen de París, ya que hasta hace tres años los artistas del Salón de Otoño nunca habían expuesto juntas sus piezas en otro lugar distinto a la capital de Francia. El Concello y la Consellería de Cultura, por medio del Xacobeo, son los principales colaboradores en este certamen.
El lugar elegido para colocar los 115 trabajos de idéntico número de artistas es el convento de La Merced, que ya albergó esta muestra el pasado año.
En esta ocasión la gran novedad es que una parte de las obras que estarán en la exposición son de artistas pertenecientes a países de Europa del Este. Creadores de Rumanía, Bulgaria y Hungría expondrán sus trabajos después de las negociaciones que mantuvieron los responsables del centro Unesco de Sarria, con José Díaz Fuentes a la cabeza, con representantes de estas naciones.
Ampliar fronteras
«La misión de un centro como el de la Unesco es precisamente abrir todo tipo de frentes culturales y ampliar en la medida de lo posible el abanico hacia otras civilizaciones para que se conozca su arte y su cultura», dijo José Díaz Fuentes. Hasta el momento nunca habían expuesto sus obras artistas del este europeo en el Salón de Otoño.
El siguiente paso que quiere dar José Díaz Fuentes con el Salón de Otoño es contar en venideras ediciones con obras de artistas de América Latina. «La relación natural de España es con esta tierra con la que tenemos obligaciones pendientes, por eso pretendemos desde el Centro Unesco Sarria potenciar las relaciones naturales con América Latina en próximas exposiciones», comentó José Díaz Fuentes.
La Unión es el lugar escogido por los organizadores para que acoja las charlas. El programa de ponentes está prácticamente cerrado, pero falta por conocer el contenido de las conferencias y los horarios en los que se impartirán.
Las 115 obras que conformarán la exposición está previsto que lleguen a Sarria el próximo 4 de julio, ya que se precisa una semana como mínimo para desembalarlas cuidadosamente e instalarlas en el lugar que ocuparán durante mes y medio.
El comisario responsable de la exposición es José Díaz Fuentes y todavía no se saben las autoridades de distintas administraciones que acudirán a la inauguración oficial.
Los sarrianos volverán por tanto a disfrutar de una excelente oportunidad de ver una exposición de 115 de los mejores autores de Europa durante casi dos meses en el convento de La Merced.
Tercera edición del Salón de Otoño
El monasterio de A Magdalena es la ubicación elegida para la muestra.
Los aficionados al arte volverán a disfrutar de la excelente oportunidad de ver en Sarria una nueva exposición de trabajos del Salón de Otoño de París.
La exposición estará en la villa los meses de julio y agosto y el lugar elegido para celebrarla será de nuevo el monasterio de A Magdalena. El lugar mereció la aprobación general el pasado año y por ello decidieron repetir.
El artista sarriano José Díaz Fuentes, principal impulsor de que este evento se celebre todos los años en su localidad natal, volverá a ocupar el cargo de comisario general de la exposición.
Al margen de la exposición en sí, el Salón de Otoño volverá a contar con una cuidada selección de actividades culturales en las que participarán personajes de la cultura de toda Europa.
Texto: X. R. Penoucos
Fuente: Ocio La voz de galicia
Tercera edición del Salon d'Automne (Grand Palais Paris) en Sarria
Con la participación de "Montmartre en Europe" y países del Este Europeo, el escultor gallego José Díaz Fuentes organizará en su villa natal de Sarria, provincia de Lugo, el tercer Salón de Otoño de Sarria. Este evento contará con la presencia de artistas de todos los géneros, escritores, artistas, etc. Además, este acontecimiento es un festival de artes plásticas poesía, música, teatro, conferencias y está apoyado por el Centro Unesco de Sarria, del que es director el propio José Díaz Fuentes, el Gobierno gallego y la Asociación Universitaria Libre Gallega (AULIGA) - www.auliga.org.
Jacques Mercier
Vous nous avez fait part de vos réalisations en 2005 et de vos projets en 2006 et 2007 au titre du Salon d'Automne de Sarria 2006. Ils nous sont apparus comme très remarquables et s'inscrivent dans le cadre des échanges culturels européens que nous promouvons depuis des années et notamment avec la Galice.
Nous sommes entièrement d'accord pour faciliter, en liaison avec la Casa de Galicia, une rencontre littéraire à Montmartre fin octobre ou début novembre 2006 à une date à préciser.
Nous vous marquons notre intention de participer activement, directement ou par nos relations au Salon d'Automne 2007 de Sarria (pendant l'été), couplé avec les Chemins de Compostelle, selon des modalités à étudier avec vous.
Compte tenu de la date actuelle nous ne pourrons pas être des partenaires actifs pour le Salon 2006, mais nous tenons à vous manifester notre vif intérêt en vous autorisant à utiliser notre logo "Montmartre en Europe".
A ce sujet, nous vous indiquons que l'Union pour la Vie Associative du Grand Montmartre a créé une "filiale" spécifique, l'association "Montmartre en Europe" qui suivra vos projets. Toutefois, la présente lettre manifeste l'engagement des deux associations.
Espérant avoir répondu à votre attente, je vous prie de croire, cher Monsieur, à mes sentiments les meilleurs.
Président de "Montmartre en Europe"
Vice-Président de " U.V.A Grand Montmartre"
José Díaz Fuentes
En Francés e Galego- le désir de faire de Sarria et des communes voisines un centre de convergences culturelles important et vivant;
- la nécessité d'irriguer cet échange culturel entre la France, l'Espagne, et de nombreux autres pays, par un esprit de recherche et de renouvellement, indispensable à la pérennité d'une telle manifestation.
Le retentissement de celle-ci dans le milieu artistique parisien fut considérable, et a contribué à attirer l'attention sur notre région, en particulier sur Sarria et le Chemin de Saint Jacques.
M. Noël Coret, Président du Salon d'Automne, très satisfait de cette première expérience, souhaite vivement lui donner une ampleur supplémentaire et m'en a confié à nouveau te commissariat.
C'est pouquoi cette année, l'exposition présentera 80 artistes (presque le double de l'an passé), tous motivés par l'expérience déjà vécue, ou par les échos positifs qu'ils en ont reçus. Tous ont un point en commun: une pensée plastique novatrice, qui pren des risques et n'hésite pas à soumettre la qualité d'un métier éprouvé à l'aventure des remises en questions perpétuelles.
Le Salon d'Automne à Sarria a acquis des appuis institutionnels très importants: celui du Secrétaire Général de la Commision Espagnole de ('UNESCO, Don José Antonio de Mesa Basan, qui nous a accordé l'utilisation du logo de l'UNESCO; celui de la Xunta de Galicia, à travers la Conselleria de la Culture et des Sports, la Direction Générale du Tourisme, et la Conselleria de l'Emigration, qui financent une partie du projet; enfin celui de la Mairie de Sarria.
D'autre part, Don Antonio Dominguez Rey, Président d'AULIGA (Asociaciôn de Amigos de la Universidad Libre Iberoamericana), a conçu un programme spécifique d'activités culturelles pour le déroulement de l'exposition: conférences, concerts, lectures, présentations de livres, tables rondes... nous réitérant ainsi sa précieuse collaboration.
De même, l'Union Associative du Grand Montmartre de Paris nous propose de participer aux échanges culturels multiformes qui sont en train de se mettre en place entre France et Espagne, mais aussi entre l'Espagne et d'autres pays européens.
Comme le souligne fortement José Antonio de Mesa Basan, toute cette convergence d'enthousiasmes fait sentir de façon encore plus évidente la nécessité de créer à Sarria un espace culturel adapté à la diversité de ces manifestations présentes et futures, comme l'amphithéâtre déjà projeté et présenté à différentes instituions.
Très honoré de le confiance qui m'est manifestée, je remercie vivement toutes les institutions, les associations et chacun des artistes qui par la présence de leur oeuvre créent le rayonnement de cet événement.
- o desexo de facer de Sarria e dos concellos do contorno un centro de confluencia cultural importante e vivo;
- a necesidade de irrigar este intercambio cuitural entre Francia, España e outros numerosos paises, cun espírito de búsqueda e de anovación, indispensable para a pervivencia dunha tal manifestación.
A súa resonancia nos medios artísticos parisinos foi considerable e contribuíu a atraer a atención sobre a nosa Comunidade, en particular sobre Sarria e o Camiño de Santiago.
O Sr. Noël Coret, Presidente do "Salon d'Automne", moi satisfeito daquela primeira experiencia, desexa vivamente darlle agora unha amplitude suplementaria confiándome de novo a sua organización.
Xa que logo, este ano a exposición acollerá 80 artistas -case o dobre có pasado ano -, todos eles motivados pola experiencia xa vivida ou ben polos ecos que Iles chegaran e todos tamén cunha característica común: un pensamento plástico innovador, que se arrisca e non dubida en someter a calidade dun probado oficio á aventura das perpétuas postas en cuestión.
O "Salon d'Automne" en Sarria acadou importantes apoios institucionais: o do Secretario Xeral da Comisión Española da UNESCO, D. José Antonio de Mesa Basan, que nos concedeu a utilización do logotipo da UNESCO; o da Xunta de Galicia, a través da Consellaría de Cultura e Deportes, a Dirección Xeral de Turismo e a Consellaría de Emigración, que financian unha parte do proxecto ; e, Finalmente, o do Concello de Sarria.
Por outra parte, D. Antonio Domínguez Rey, Presidente de AULIGA ("Asociación de Amigos de la Universidad Libre Iberoamericana") concibiu un programa específico de actividades culturais que se irán desenvolvendo de par da exposición: conferencias, concertos, presentacións de libros, mesas redondas ..., reiterándonos a súa valiosa colaboración.
Do mesmo xeito, a "Union Associative du Grand Montmartre" de Paris proponnos participar nos intercambios culturais polivalentes que se están levando a cabo non só entre Francia e España senón tamén entre España e outros países europeos.
Tal como subliña José Antonio de Mesa Basan, toda esta confluencia de entusiasmos fai sentir de maneira evidente a necesidade de crear en Sarria un espazo cultural adaptado á diversidade das manifestacións presentes e futuras, tal como o anfiteatro xa proxectado e presentado perante diferentes institucións.
Moi honrado pola confianza que se me manifesta, expreso o meu vivo agradecemento as institucións, asociacións e a cada un dos artistas que coa presenza da súa obra contribúen ao esplendor deste evento.
Comisario da exposición
Salon d'Automne: dans la lumière de la Galice
Noël Coret
Ecrivain d'Art
Président du Salon d'Automne de Paris
Pour la seconde année consécutive, les plasticiens du Salon d'Automne de Paris font le voyage en Galice pour y présenter leurs uvres. Les retrouvailles, n'en doutons pas, seront chaleureuses. Organisée de main de maître par le grand sculpteur originaire de Sarria, José Diaz Fuentes, l'édition de 2005 avait rencontré un succès inattendue dans cette petite ville si attachante ! L'élan était d'une telle générosité et avait suscité un tel enthousiasme qu'il nous semblait dommageable de l'interrompre et de ne pas s'engouffrer dans cette dynamique artistique instaurée par José Diaz Fuentes. Sa passion pour l'art est si contagieuse que fûmes plusieurs milliers à nous rendre à cette exposition et à en redemander ! ! !
Parfaitement convaincu que l'éthique originelle du Salon d'Automne était plus que jamais porteuse de modernité, José Diaz Fuentes a étendu les expressions artistiques à la littérature, la poésie, la musique etc.. N'oublions pas que le salon d'Automne n'était pas un Salon du « tout peinture - tout sculpture ». Si les peintres Picasso et Dali y présentèrent leurs uvres, le Salon d'Automne accueillit aussi bien les compositeurs Claude Debussy, Granados ou De Falla, les architectes Le Corbusier et Lurçat, le cinéaste Albel Gance, les écrivains et poètes Apollinaire, Gide, Aragon..., les décorateurs Ruhlmann, Majorelle et Louis Vuitton, les couturiers Chanel et Dior, etc., etc.. Cette identité fondée sur la fraternité des arts et des artistes est depuis toujours « l'évangile » du Salon d'Automne ! En ouvrant cette édition 2006 à de nombreuses disciplines et à quelques artistes de Galice, José Diaz Fuentes crée des situations engendrant les rencontres les plus fécondes et les plus durables !
C'est dire aussi combien cette diversité des arts et des artistes venus de tous les pays s'avère un facteur de fraternité O combien nécessaire aujourd'hui ! Soutenant avec une remarquable efficacité et générosité l'initiative artistique de José Diaz Fuentes, le Secrétariat Général de la Commission Espagnole de l'UNESCO a parfaitement compris les enjeux et la dynamique artistique internationale que peut susciter un tel événement. Qu'elle en soit vivement remerciée, au nom du Salon d'Automne et de tous ses artistes !
Notre reconnaissance s'étend aux institutions de Galice, à la municipalité de Sarria et à toutes celles qui ont pris la décision d'accueillir cette exposition. Quant à son commissaire, José Diaz Fuentes, Sociétaire du Salon d'Automne, membre à Paris du « Comité des 21 » présidé par le vice-président du Palais de Tokyo, Pierre Cornette de Saint Cyr, il sait bien que toute notre admiration et notre amitié lui est acquise ! Souhaitons bon vent au Salon d'Automne de Paris dans la lumière de la Galice !
Noël Coret
Ecrivain d'Art
Président du Salon d'Automne de Paris




















