Nu Spoetnik is afgelopen en de winnaar bekend is, blijft een belangrijke vraag wie er allemaal achter de pseudoniemen schuil gaan. Wij, Bert, Laika, Wout en Brughagedis zijn daar erg benieuwd naar… en natuurlijk ook naar elkaar. Daarom gaan wij op

De precieze locatie en tijd wordt nog door loting vastgesteld.

Bij deze nodigen we iedereen uit om ook van de partij te zijn. Het Spoetnik-team is vanzelfsprekend ook van harte welkom, al is het maar om inspiratie op te doen voor de grote Spoetnik-reünie na de zomer.

Wij willen het informeel houden. Het is dus geen officieel Spoetnik-evenement, en het is ons om het even of je alle opdrachten hebt gedaan of niet. Misschien zetten we een bordje op tafel waaraan je ons kunt herkennen. Als er niet genoeg ruimte blijkt, wijken we uit naar een andere gelegenheid. Suggesties zijn welkom. Hopelijk is het mooi weer, dan kunnen we buiten zitten.

Tijdens de cursus hebben velen alleen virtueel met elkaar contact gehad. Misschien was dat ook wel het beste, maar misschien klikt het in het echt ook en kan er ‘iets moois’ uit voortkomen.

Wellicht tot dan,

Bert, Laika, Wout en Brughagedis

Dank u, SPOETNIK, dank jullie Alice, Olga & Pascal voor:

• vier emailadressen i.p.v. drie ;-(
• deze veertien weken durende onderdompeling in de wondere wereld van web 2.0
• het virtueel collega’s leren kennen die anders volslagen onbekenden zouden zijn gebleven
• het stimuleren van onvermoede kanten van vele collega’s
• en, ik kan er niet omheen, de kennismaking met daadwerkelijk bloggen

Dank ook aan al die lezers van Verbouwblog. Jullie hebben er gezamenlijk voor gezorgd dat ik het na twee weken al niet meer aandurfde om te stoppen. En jullie zijn blijven lezen, dus Verbouwblog vervulde wel degelijk een functie, naast platform te zijn voor mijn ervaringen met de wekelijkse opdrachten. Ik heb de smaak dan ook te pakken gekregen en ben inmiddels op een andere plek opnieuw gestart. Dit is het echte einde van Verbouwblog; ik hoop dat veel lezers bij Een beetje adjunct de draad weer zullen oppakken. Tot ziens!

P.S.1 omdat ik het toch niet laten kan, hier nog wat laatste statistieken:

• aantal raadplegingen Verbouwblog t/m 14 mei 2008: 5056
• beste dag: 26 maart met 286 raadplegingen
• slechtste dag: 16 februari en 3 mei met 1 (slechts één) raadpleging
• gemiddeld aantal raadplegingen per dag: in februari 41, in maart 73, in april 56 en tot nu toe in mei slechts 10
• totaal aantal berichten: 86
• aantal gebruikte categorieën: 2
• aantal gebruikte tags: 101
• best geraadpleegde bericht: Over mijzelf, nl. 163 maal
• slechtst geraadpleegde bericht: Dinsdag 19 februari, nl. 1 maal
• best gelezen Blogperikelen: 12 (111x), 17 (82x) en 30 (50x)
• best gelezen verbouw- en andere bijdragen: Vacaturemelding (89x), Maandag 31 maart (55x) en Tegeltjeswijsheid (50x)

P.S.2 en nu maar in spanning afwachten tot 23 mei: de grote verloting. Het SPOETNIK-team heeft meerdere malen uitgelegd waarom voor een dergelijke verloting is gekozen. Een grassroots movement heeft zich nog kort over de toekenning door alle deelnemers van een publieksprijs gebogen, maar dat initiatief is in schoonheid gestorven. Iedereen die de afgelopen drie maanden actief heeft deelgenomen weet wie bij een dergelijke populariteitspoll een grote kans gemaakt zouden hebben. Wat mij betreft zou een (de?) terechte winnaar Laika’s MedLibBlog zijn geweest. Een blog dat het verdient voortgezet te worden, wellicht als een gezamenlijke activiteit van die actieve groep clinical librarians uit de Medische Bibliotheek. Jacqueline, deze beker is voor jou!

En hoe is dat nu met dat ‘Rollen, joh’ gegaan? Nou, prima eigenlijk. Alles bijelkaar zo’n 2.500 km gereden en dat was minder dan gepland. We zijn in twee dagen naar Noord-Jutland gereden, naar Klim aan de Jammerbugt. Het weer was die eerste dagen nog niet veel soeps; de Denen zelf lopen niet over van hartelijkheid, maar de camping, de rust en de natuur maakten veel goed. Toen de zon eenmaal goed doorbrak en de kinderen zich over hun (verder ongefundeerde) aversie tegen Denemarken hadden heengezet (Denemarken is nu eenmaal niet cool; Italië en Spanje wel) werden al mijn plannen om er een trekvakantie van te maken overboord gegooid. Waarom niet lekker in Noord-Jutland blijven in plaats van weer een extra dag in de auto om onze behuizing te verplaatsen naar Kopenhagen? Ik legde me daar graag bij neer omdat ik zo wel heel eenvoudig een argument in handen kreeg om een van de komende jaren opnieuw een trip naar Denemarken te plannen; Kopenhagen moet je tenslotte toch gezien hebben! Na een weekje strand, stuifduinen, Skagen en slapen vertrokken we dus weer gewoon richting zuiden voor een korte tussenstop in Billund. Jazeker, we konden de grens niet over voordat Legoland bezocht was. Het weer was inmiddels zo mooi (ook in Denemarken) dat terugkeren eigenlijk onzin was. Maar ja, zoon Luc móest met Pinksteren naar Berlijn met zijn voetbalploeg om deel te nemen aan het toernooi om de Dynamo Cup en zijn tweelingzus Romy móest met Pinksteren naar Zuid-Limburg met haar korfbalclub voor het jaarlijkse kamp. En dus brachten we de caravan weer veel te vlug terug naar de stalling; de beheerder snapte er terecht niets van. Maar we hadden vervolgens wel een heel rustig Pinksterweekend thuis, met slechts één puber over de vloer in plaats van drie.

En is er, zoals Spoetnik schrijft, “nog veel meer” te ontdekken? Natuurlijk. Maar heeft het voor onze dagelijkse bibliotheekpraktijk ook allemaal relevantie? Moeten we echt allemaal gaan twitteren? Als ik iets als een uitwas beschouw van de huidige “ik-moet-communiceren-en-bereikbaar-zijn”-cultuur, dan is dat wel dat getwitter (naast dat oeverloze mobiele getelefoneer: “Ja, met mij. Ik zit nu in de tram. Hij had een halve minuut vertraging. Maar ik ben in vijf minuten op het station. Dan bel ik je weer, hoor. Doei” Kan het nog zinlozer?). Aan mijn lijf dus geen getwitter. YouTube natuurlijk wel en Slideshare is ook heel makkelijk, maar Second Life gaat me weer een beetje te ver. Is de hype daarvan trouwens ook al weer niet overgedreven?

Kortom, ik zal een selectieve consument blijven van alle web 2.0-toepassingen, en wat ik van dat web 3.0 moet verwachten weet ik eigenlijk helemaal nog niet. Past hier niet het wijze woord van onze oud-collega Josje Calff in het laatste nummer van Intellectueel Kapitaal: “De bibliotheek is lang niet altijd als eerste rijp voor nieuwe technologieën.”?

Nog    dag…

• Scheiden doet lijden
• Er is een tijd van komen en een tijd van gaan
• Je moet op je hoogtepunt stoppen

En zo zijn er nog wel wat gemeenplaatsen te bedenken bij deze laatste post op Verbouwblog. Begonnen op 7 februari met als ambitie gedurende het SPOETNIK-programma de UBA-gemeenschap op de hoogte te houden van de voortgang van alle verbouwingen en verhuizingen, langzamerhand toch uitgegroeid tot een blog met een wat bredere focus. Meteen al aangekondigd: voor de duur van het programma, en dat programma is weliswaar nog niet afgerond (nl. nog twee weken), maar ik ga op vakantie en laat die laatste twee weken aan mij voorbijgaan. Intensieve pogingen om een vervanger te werven liepen op niets uit, evenals de tot mislukken gedoemde poging een koper voor Verbouwblog te vinden (wel 57 keer bekeken!). Dan houdt het dus gewoon op.

De caravan staat (bijna) ingepakt voor de deur, morgenochtend vertrekken we richting Denemarken. Ik wens iedereen veel plezier met de opdracht van komende week: Rollyo. Rollyo? Straattaal voor ’Rollen, joh’? Eigenlijk doe ik dus toch nog wel een beetje mee.

Nog    dagen…

Toch nog even wat SPOETNIK-activiteiten melden, zo aan het eind van de week.

1) wat het podcasten betreft, inmiddels al weer ruim een jaar geleden (denk ik) heb ik nog meegewerkt aan de eerste UBA-podcast, een gesproken bericht van de werkvloer voor de toen ernstig zieke Betty van Wonderen. Wat ik me daarvan kan herinneren is enerzijds de eenvoud waarmee zoiets gemaakt kon worden en anderzijds de verbazing over je eigen stemgeluid die mij altijd weer overvalt bij dergelijke opnames. Ik ben geen fanatieke podcast-luisteraar (want niet zelf in het bezit van mp3-speler of iPod; op de fiets heen naar en terug van het werk droom ik liever weg bij stadsgeluiden), maar beluister er soms wel eentje. Bijvoorbeeld die met Tim Berners-Lee of deze heel toepasselijke van de Britse zuster van SURF, JISC, over de ‘research library’ van de toekomst. Het begin is zoals gebruikelijk zeeeer British…

2) met een eigen wiki beginnen is er uiteindelijk niet meer van gekomen. Maar uiteraard heb ik wel een bijdrage aan de Spoetnik-wiki geleverd. Niet nog weer eens informatie over de sector WIGW, de verschillende GW-bibliotheeklocaties of verhuizingen (buik van vol?); nee, ik heb me een tijdje vastgebeten in de vraag die Alice in de rubriek Handigheden opwierp naar aanleiding van haar beschrijving hoe via de thuis-pc toegang te krijgen tot je F-schijf. Met UvAdsl is dat een fluitje van een cent (schijnt het althans), maar Alice vroeg zich af: hoe zit dat nu met UvAvpn? Kan het dan ook? De eerste reactie van Jaap de Visser was, nee het kan niet en het IC helpt je er ook niet echt bij. Twee weken correspondentie met het IC later kan ik melden dat het ook met UvAvpn kan (lees de wiki) en dat de helpdesk van het IC wat mij betreft bij de afhandeling van deze call zeer attent en zeer behulpzaam is geweest. Met vereende krachten zijn we eruit gekomen en is ook deze barrière voor het thuiswerken genomen. Nu nog toegang zien te krijgen tot de p-schijf (of moeten we met het hele intranet maar overstappen naar SURFgroepen? Kunnen we er echt van overal bij).

3)

wat ik altijd met plezier lees zijn de 7 Things You Should Know About-bijdragen over nieuwe (grotendeels web 2.0) technieken. In 2 A4tjes wordt kort samengevat wat er met een bepaalde techniek kan en hoe die techniek in het hoger onderwijs ingezet kan worden. Wil je je snel op de hoogte stellen van de ins en outs van Skype, Twitter, Google Apps, of noem maar op, vergeet deze serie dan niet. Er zijn inmiddels meer dan 30 afleveringen. De 7 Things-serie is een product van Educause Learning Initiative.

Nog    dagen…

En die dank geldt uiteraard onze onvolprezen verhuis- & verbouwcoördinator Patrick Beekveldt:

Bij de volgende verhuizing of verbouwing ‘huren’ we je natuurlijk weer in.

Nog    dagen…

Het biedt altijd een beetje trieste aanblik, zo’n geheel ontruimde zaal. Deze keer gaat het om de ruimte waar de IMNO-collectie stond en die binnen een werkdag al een geheel ander aanzicht heeft gekregen. Alle dwarskasten zijn al afgebroken en langs de muren zijn de mannen van Saan druk bezig met de opbouw van voldoende kasten om de Handelingen onder te kunnen brengen. Definitieve plaatsing gaat mede door de aankomende vrije dagen nog wel een kleine twee weken duren, maar als ik terug ben van vakantie moet niet alleen de grote studiezaal (die nu onder handen genomen wordt door de schilders en de kauwgom-verwijderaars) maar ook de Handelingen-zaal al weer in gebruik genomen zijn. En naast de Handelingen heeft dan ook het micromateriaal een mooie, nieuwe ruimte tot z’n beschikking gekregen.

Robin maakte me er op attent dat onze jaren 70 Gispen-stoeltjes uit de oude Onderzoekszaal inmiddels op de markt worden gebracht. Geïnteresseerden kunnen zich vervoegen bij de Stoelenwinkel.  Onder de knop Nieuws worden aangeboden: “Gispen stoelen met vervangbare kussens en kuip van polyester. Het wit is niet vergeeld omdat ze vanaf de jaren 70 tot nu in een donkere bibliotheek hebben gestaan. We hebben er ongeveer 50.”

En vandaag is de laatste dat dat ik nog kan nagenieten van die prachtige woensdag 26 maart, de dag waarop Verbouwblog maar liefst 286 keer geraadpleegd werd; en daarna nooit meer herhaalde ‘piekervaring’. Het is nu bijna een maand geleden en morgen valt 26/03 van de maandgrafiek af. Maar om toch nog te kunnen blijven nagenieten:

Zoals jullie zien, daarna is het toch vooral een langzame glijvlucht naar steeds lagere raadpleegcijfers geworden. De blog-vermoeidheid slaat niet alleen bij de schrijvers maar ook bij de lezers duidelijk toe.

Nog    dagen…

Ik schreef eerder al een post over de betrouwbaarheid van de weblog in het academische domein. Het viel toen zonder veel moeite duidelijk te maken dat daar flink wat kanttekeningen bij te maken vielen. Nu heb ik er nog eentje gevonden waar mijn oog niet eerder op gevallen was, mogelijk omdat het een WordPress-mogelijkheid is die pas met de laatste release beschikbaar is gekomen.

Het gaat om de mogelijkheid bij het schrijven van een nieuwe post de publicatiedatum te beïnvloeden. Standaard let je daar niet op en schrijf je een post en klik je op de knop Publiceer. De post krijgt dan automatisch de datum van de dag waarop je op die knop hebt gedrukt en ook nog eens (bij sommige thema’s, zoals de door mij gebruikte Regulus, niet zichtbaar) het preciese tijdstip waarop dat gebeurd is. En dat is vervolgens ook voor iedereen op je blog te zien. Maar wat kan er nu ook? Boven de knop Publiceer staat het regeltje ‘Publish immediately Bewerken’.  En daar kun je leuke dingen mee doen. Zoals een datum en een tijdstip invoeren waarop je je post gepubliceerd wilt hebben. Ik maak daar soms gebruik van bij het versturen van digitale verjaardagskaarten. Je wilt een bepaalde verjaardag niet vergeten, je kiest tijden vantevoren een kaart uit, schrijft die ook al en vervolgens geef je aan op welke datum en op welk uur (desnoods volgend jaar) de kaart naar de gelukkige jarige verstuurd moet worden. Het Kaartenhuis biedt bijvoorbeeld deze faciliteit.

Maar dat kun je dus nu ook met je blogpostings doen. Post schrijven, datum invoeren en terwijl iedereen denkt dat je hoog en droog vakantie aan het vieren bent bovenop de Mount Everest zonder enige netwerkverbinding verschijnt er plotseling toch een nieuwe post op je blog. En nu de andere kant op: je schrijft een post, antidateert die en klikt op Publish en je hebt opeens drie weken geleden een bericht gepost dat je net vijf minuten geleden geschreven hebt. Kind kan de was doen.

En vertaal dat nu eens naar de wetenschappelijke praktijk. Nieuwe ontdekkingen of inzichten kunnen nu met behulp van een druk op de knop geclaimd worden. ‘Jij zegt wel dat je dat als eerste ontdekt heb, maar kijk maar eens op mijn blog: drie weken geleden heb ik daar al uitvoerig over bericht!’ Het zal allemaal wel zo’n vaart niet lopen, maar het is wel aardig dat ook WordPress deze mogelijkheid als Posting to the Past onder de aandacht brengt. Het opent ongekende mogelijkheden tot geschiedvervalsing…

P.S. iemand al hier gebruik van gemaakt?

P.P.S. iemand zich al afgevraagd waarvoor dat aftellen bij iedere nieuwe post nodig is? Ik wel. Over zoveel dagen is het nl. echt gebeurd met Verbouwblog. Ik ben er mee begonnen op 7 februari met het idee het gedurende de twaalf SPOETNIK-weken vol te houden. Dat liep mooi gelijk op met de planning van de verbouwing/verhuizing, althans wat de GW-collecties betreft. Met die GW-collecties zijn we nu inderdaad klaar, de twaalf weken zijn om en a.s. maandag ga ik lekker twee weken op vakantie. Dus geen Verbouwblog meer, zowel mijn wervingsactie als de openbare verkoop op Marktplaats heeft niets opgeleverd.

Overigens ben ik stiekem al weer een nieuwe blog begonnen. Voor een beetje informatiespecialist moet het een fluitje van een cent zijn om dat te achterhalen. De eerste spoetnikker die zich dus door een reactie op dit bericht te schrijven meldt met de titel van die nieuwe blog en het juiste webadres kan een boekenbon van € 10 tegemoet zien.

Nog    dagen…

Vanmorgen even poolshoogte wezen nemen in het PC Hoofthuis. Ook daar de inmiddels bekende groene bakken, maar ook al weer de eerste met IMNO-boeken gevulde kasten. Het schiet al lekker op en Odile en haar collega’s hebben er met hard doorwerken (en vooral veel doorschuiven) voor gezorgd dat de gehele collectie nu mooi bijelkaar komt te staan. Petje af!

En er zijn nog ideeën genoeg om de bibliotheek PC Hoofthuis nog verder te verbeteren. Nu nog even niet, want we hebben onze handen op dit moment meer dan vol maar over een paar maanden gaan we daar toch echt weer verder mee. Met name door de verplaatsing van aanzienlijke aantallen meters tijdschriften en kranten uit de collectie van het voormalige Oost-Europa instituut naar het IWO wordt er ruimte gecreëerd om de grote collectie bronnenpublicaties (nu nog erg achteraf geplaatst in de zgn. Bronnenkamer) meer binnen de muren van de bibliotheek te halen. En het wordt waarschijnlijk mogelijk een (uiteraard multifunctionele) instructieruimte te realiseren. Daarvoor zijn we nu afhankelijk van de instructieruimtes van de faculteit zelf, en het reserveren daarvan is geen sinecure, of van de ruimte in het Informatiecentrum in de UB. Dat is op zich een prima ruimte, maar vaak al door anderen besproken en met name ’s middags zijn de pc’s in die ruimte eigenlijk gewoon nodig voor regulier gebruik. Dus, als het mogelijk is iets in de bibliotheek in het PC Hoofthuis te realiseren, dan kunnen we daar goed gebruik van maken. En als we toch daarmee aan de slag gaan dan moeten ook de bewegwijzering en de vervanging van het tapijt maar eens serieus aangepakt worden. Volgend jaar is het 25 jaar geleden dat het PC Hoofthuis geopend werd; op sommige plekken is dat écht te zien.

Nog    dagen…

De mannen in het groen van Saan lopen weer af en aan te slepen met hun 1 meter-bakken. Voorlopig hun (bijna) laatste klusje wat betreft het verhuizen van collecties: zo’n 450 meter materiaal (boeken en tijdschriften) van de collectie Moderne Nabij Oosten wordt deze week van de UB naar het PC Hoofthuis verplaatst. Terug naar af, zou je kunnen zeggen, want bij de oplevering van het PC Hoofthuis in 1984 vormde de collectie van het toenmalige Instituut voor het Moderne Nabije Oosten (IMNO) een van de deelcollecties van de Faculteit der Letteren die in de nieuwbouw aan de Spuistraat werd ondergebracht. Voor relatief korte tijd overigens, want in 1989 volgde al de eerste verhuizing naar de panden aan de Oude Turfmarkt (inmiddels in bezit genomen door de Bijzondere Collecties). Elf jaar later, in 2000, kwam de collectie naar de UB aan het Singel en nu, weer acht jaar later, wordt de cirkel met de terugkeer naar het PC Hoofthuis rondgemaakt.

Collectiebeheerder Arie Schippers maakte het vanaf 1989 allemaal mee. Ook bij hem staan de ingepakte verhuizdozen inmiddels al weer klaar om afgevoerd te worden. Gelukkig was er vanmorgen nog voldoende tijd om afscheid te nemen van de medewerkers van Publieksdiensten en zijn collega-vakreferenten in de UB.

Gewend als Arie was om vanaf zijn huis het Singel over te steken en binnen vijf minuten achter z’n bureau te zitten, zal hij er nu aan moeten wennen via Singel of Spuistraat naar het PC Hoofthuis te lopen; een afstand die toch ook in tien minuten te overbruggen is. En dat ‘wennen’ zal wel meevallen, omdat Arie als medewerker van de leerstoelgroep Arabische taal en cultuur toch al een deel van zijn werktijd in het PC Hoofthuis verbleef. Uiteindelijk moet het toch ook voor hem plezieriger zijn nu één werkplek te hebben.

nog    dagen…

Iedereen die tijdens z’n studie een verplicht onderdeel statistiek heeft moeten volgen, heeft waarschijnlijk gehoord van de klassieker van Darrell Huff uit 1954 How to Lie with Statistics. Het is een betrekkelijk dun boekje (zo’n 140 pagina’s) waarin aan de hand van aansprekende voorbeelden wordt aangetoond hoe misleidend cijfers, tabellen en grafieken in hun eenvoud soms kunnen zijn. Huffs bestseller, inmiddels meer dan een half miljoen verkochte exemplaren, heeft aanleiding gegeven tot varianten op dit thema als How to Lie with Charts en How to Lie with Maps.

Dit allemaal als inleiding tot een van min favoriete onderwerpen: blogstats. Wat meet WordPress nu precies van onze blogs? Er wordt positief over de WordPress-stats gesproken in de blogosphere, bijvoorbeeld t.o.v. die van Blogspot/Google, maar is dat ook terecht? Ik blijf m.n. zitten met het aantal geregistreerde ‘bezichtigingen’ (of Views). Ik wil graag geloven dat er inmiddels 149 mensen de moeite hebben genomen om mijn pagina ‘Over’ te bekijken. We zijn tenslotte allemaal nieuwsgierig en als we meer willen weten moeten we op die pagina klikken. Klik en je wordt geteld. Kan niet duidelijker.

Maar nu iemand die, langs welke weg dan ook, uitkomt bij (als voorbeeld) de post Werving mislukt! op Verbouwblog (inmiddels 26 bezichtigingen). Prima, WordPress meldt in haar eigen toelichting dat er dan “a little smiley-face image” aangeroepen wordt dat vervolgens de activiteiten logt. Kijk maar onderaan (helemaaaaaal onderaan) je browserpagina, daar staat inderdaad een heel klein smileytje. Zo eentje:  . Registreert dat smileytje nu ook dat niet alleen de post Werving mislukt! wordt gelezen, maar ook een paar eerdere posts? Vast niet. Maar als ik het totaal aantal bezichtigingen van alle posts sinds het begin van Verbouwblog bijelkaar op tel kom ik op 1893 bezichtigingen. Dat aantal ligt meer dan de helft lager dan het aantal hits (4.440 op het moment van schrijven). Rara.

Het komt overeen met wat WordPress zelf zegt: “Why don’t Post Views add up to Total Views? Post Views accounts for visits to each single article. There are many parts of a blog that cannot be counted as Post Views: the front page, archives, search results, etc. Thus you may have more Total Views than Post Views, but not the other way around.” Maar verklaart dat dan het gesignaleerde verschil? En zo ja, hoe dan? Dat gaat mijn pet van simpele half alfa/half gamma te boven. Ik doe graag hiervoor een beroep op een van onze ‘bèta-bloggers’.

nog    dagen…

Voor iedereen die zich ook al ongerust begon te maken, Wout heeft zich inmiddels bij mij gemeld met de mededeling dat hij graag weer via zijn blog van zich zou willen laten horen, maar dat de klus waarvoor hij de radiostilte al had afgekondigd hem veel meer tijd kost dan gepland. Hij hoopt echter weer, zoals hij zelf schrijft, tijdig te kunnen aanhaken voordat het programma helemaal afgelopen is. Geldt voor hem wat inmiddels voor zoveel collega-bloggers ook al geldt:

?

Intussen kan iedereen die SPOETNIK een beetje met aandacht volgt zien dat er allerlei locatie- of organisatieonderdeel-gebonden spoetnikgroepjes zich aan het vormen zijn. Vanuit de Medische Bibliotheek is er een harde kern bestaande uit Laika-Spoetnik, de Bibliotheker, Bidocblog en Oefening40 die nog steeds enthousiast meebloggen; vanuit de FNWI zijn dat uiteraard Brughagedis en Zygomorf maar ook Duyfje. Tot de ware verhalenvertellers-onder-de-bloggers behoren de uit de sector V&O afkomstige Athahualpa en Filips de Schone. WIGW is vertegenwoordigd door Gitele, Swealtsje en Klokhuis. Betekent dat nu dat alle aliassen zijn gekraakt? Nee hoor, geenszins. Alle goede voornemens om ook dat nog eens in het kader van dit opleidingsprogramma mee te nemen zijn gestrand op het feit dat een dag tenslotte maar 24 uur heeft en het leven, ondanks ‘Blogito, ergo sum’, uit meer bestaat dan bloggen. Maar het kan bijna niet anders dan dat na SPOETNIK een aantal deelnemers de smaak zo te pakken heeft dat ze hun blog zullen voortzetten of wellicht geheel overnieuw beginnen, maar dan gesterkt door de ervaringen van de afgelopen maanden.

Tot slot nog even een update over Technorati, de laatste melding daarover dateert inmiddels al weer van bijna vier weken geleden. Sindsdien nog vooruitgang geboekt? Jazeker. Verbouwblogs authority is stug doorgestegen van 6 naar 10. Da’s mooi, maar loopt nog altijd achter bij die van Laika (12) en, ere wie ere toekomt, Brughagedis (15). Het aantal fans van Verbouwblog is inmiddels gestegen van 1 naar 4; Wowter, Brughagedis en Wout hebben zich bij Laika gevoegd. En daarmee wordt, wat mij betreft, meteen ook de vinger op een zere plek van al dat bloggen gelegd. Niet dat ik het niet leuk vindt om ‘fans’ te hebben (of gewoon: om gelezen te worden) maar om veel 2.0 hangt toch wel een soort incrowd-sfeertje. Het sterkst krijg ik dat gevoel nog bij Bibliotheek20.ning. Al dat gereageer opelkaar, dat dan ook nog eens herhaald wordt op ieders eigen blog. Als ik rechtsonderaan de pagina van Bibliotheek 2.0 bij de Live Traffic Feed weer zie dat “Ouderkerk Aan De Amstel” is gearriveerd, moet ik altijd even glimlachen. Met dezelfde korrel zout dat we die informatie moeten nemen, moeten we ook de rest maar over ons heen laten komen.

Nog   dagen…

Zo maar wat ‘vrijdagmiddag-gedachtes’:

1) als de kat van huis is dansen de muizen. Terwijl Alice zich in Barcelona voor ons loopt uit te sloven (toch?), lopen wij hier er de kantjes een beetje af. Of ben ik te pessimistisch? Ik noteer (met dank aan George) sinds afgelopen maandag 36 nieuwe SPOETNIK-posts waarvan er 12 over Hyves & aanverwante zaken gaan, en maar liefst 24 over geheel andere aangelegenheden. En we zijn toch nog steeds met z’n 170-en. Hallo, bent u daar nog? SPOETNIK is duidelijk een kwestie van lange adem aan het worden, en ik merk dat zelf inmiddels ook. Het blijft leuk om te doen en te volgen, maar soms moet er toch ook weer eens ‘echt gewerkt’ worden. Maar nogmaals, misschien ben ik te negatief. Niet alle nieuwe posts verschijnen in George’s overzicht (Wokkelz doet bijvoorbeeld nog steeds lekker mee onder het dubbele motto ‘alleen het resultaat telt’ en ‘die ipod is voor mijn dochters’) en als het dit weekend weer lekker gaat regenen, zal er nog heel wat geHyved en geLinkedIned worden. Vast! Al is het maar om Alice niet teleur te stellen.

2) Of is iedereen zich een hoedje geschrokken van het artikel gisteren in de Volkskrant: bloggen tot de dood erop volgt? Allemaal natuurlijk een beetje overdreven, zeker op ons eigen SPOETNIK-niveau, maar hoeveel UBA-ers hebben zich opeens in de twee laatste maanden gemeld met rsi-achtige problemen? En ligt dat aantal significant hoger dan in voorgaande periodes???

3) Twee dagen geleden postte ik al een screenshot van de pagina Meest geraadpleegde posts op Verbouwblog. Op nummer 4 stond daar mijn vacaturemelding, en een plaatsje hoger Blogperikel 12. Dat is het bericht waarin de eerste poll op SPOETNIK ten doop werd gehouden, nl. de vraag aan de SPOETNIK-gemeenschap: Zijn favorieten nog nuttig? Ik heb er al een keer eerder over ‘geklaagd’, deze post wordt wel bekeken, maar vervolgens wordt er niet gestemd. Tegenover 88 ’bezichtigingen’ (stand van vandaag) staan slechts 25 uitgebrachte stemmen. Met door anderen op hun blog geplaatste polls is het niet anders; het aantal uitgebrachte stemmen blijft als percentage van de UBA-gemeenschap veel te laag. George is inmiddels al zo ver gegaan om een poll te plaatsen met de vraag ‘Vul je wel eens een spoetnik poll in?’ Het hoeft niet te verwonderen dat tot nu toe 100% van de respondenten ‘ja’ heeft ingevuld. Gelukkig is er nog een kleine kern actievelingen.

4) afgelopen dinsdag volgde ik bij SURF een introductie workshop SURFgroepen. SURFgroepen is een samenwerkingsomgeving op basis van Microsofts SharePoint en is voor het Nederlands hoger onderwijs gratis te gebruiken. Het enige dat je nodig hebt is een Surfgroepen-account (ja, weer één erbij). SURFgroepen is inmiddels al door de sector Publieksdiensten in gebruik genomen als alternatief voor Blackboard, netwerkschijf en intranet, om één plek te creëren waar alle relevante informatie voor alle medewerkers van de sector terug te vinden is. Met SURFgroepen kun je documenten delen en samen schrijven (= Google Docs), bloggen, wiki’s opzetten, je laten attenderen op recente wijzigingen (= rss, al werkt m.n. deze functie nog niet echt goed). Kortom een 2.0-achtige werkomgeving. Minder 2.0-achtig is het feit dat alles afgeschermd is; behoor je niet tot ‘de groep’ dan heb je geen toegang. Een beetje als Hyves, als je geen Hyver bent zie je maar een beperkte hoeveelheid informatie, maar ook weer niet: met een SURFgroepen-account ben je niet zomaar van alle SURgroepen lid, daar moet je tot toegelaten worden door de beheerder van de groep. Kortom, nog eens goed naar kijken.

P.S. Waar is Wout? Zijn zelfverklaarde radiostiltje duurt nu al veel langer dan gepland; 7 april zouden we weer van hem gaan horen. Wout, ben jij nu in plaats van Brughagedis en Laika in outerspace verdwenen?

En de slopers? Zij slopen door. Ogenschijnlijk niet gehinderd door stof (geen stofkapjes) of lawaai (lang niet altijd gehoorbescherming; die verhalen over de sloop van de afgelopen dagen zijn écht op waarheid gebaseerd) wordt de oude ruimte van het Informatiecentrum langzamerhand vergroot.

Wandjes sneuvelen en je krijgt nu al een beetje zicht op hoe het straks moet gaan worden. Tot die tijd is het vooral voor de medewerkers van Publieksdiensten en Verwerving & Ontsluiting echt even doorbijten. Er wordt weliswaar geprobeerd het slopen zelf zoveel als mogelijk te beperken tot de ochtenduren, maar ook na 10.00 uur is het lawaai soms oorverdovend. Hopelijk zijn ze deze week ook klaar met het puin maken en puin ruimen.

Ondertussen moest er op een geheel ander vlak toch weer even een vlekje weggepoetst worden. Sinds het begin van alle verbouwingen en verhuizingen staan nl. de Handelingen van de Staten-Generaal (alles bijelkaar vanaf 1815 toch gauw een metertje of 130) in het magazijn. Daarvoor stonden ze in de studiezaal op de derde verdieping, maar daar moesten ze weg om plaats te maken voor een deel van de naslagwerken uit het Informatiecentrum. Er wordt toch niet zo vaak meer in gekeken, was de gedachte. En als er zich gebruikers voor melden, dan halen we het materiaal gewoon even uit het magazijn op. Dat was dan ook vanaf januari de boodschap op de website en aan de balie.

De praktijk is vervolgens toch altijd weer weerbarstiger. Het aantal aanvragen blijkt veel hoger dan verwacht (soms meerdere keren per dag) en het is vaak onduidelijk welke delen er precies uit het magazijn opgehaald moeten worden. Staat het materiaal in open opstelling dan blader je eenvoudig van het ene verslagjaar naar het andere, moet je specifieke banden uit het magazijn opvragen dan wordt het aanzienlijk moeilijker. ‘Voortschrijdend inzicht’ heeft dan ook geleid tot het besluit de Handelingen toch weer in open opstelling te plaatsen. Met enig kunst-en-vliegwerk kunnen we daarvoor in de ruimte die volgende week vrijkomt door de verhuizing van de IMNO-collectie voldoende plaats maken zonder dat de ook daar voorziene uitbreiding van studieplaatsen teveel geweld wordt aangedaan.

Maar die Handelingen worden toch gedigitaliseerd? De KB heeft daar toch talloos veel miljoenen voor gekregen? Dat is inderdaad zo, maar het tempo waarin het materiaal beschikbaar komt is toch uiterst traag. Voor het meest recente materiaal kunnen we uiteraard terecht bij OPmaat en sinds enige tijd biedt de site Staten-Generaal Digitaal de Handelingen voor de jaren 1990-1995 online aan. Maar voordat de KB alle verslagjaren vanaf 1815 beschikbaar kan stellen zijn we wel weer een paar jaar verder. Vòòr de oplevering van de nieuwbouw van de UB op het Binnengasthuisterrein, verwacht ik, maar daar zullen weinigen een weddenschap op af willen sluiten.

De krappe arbeidsmarkt voor ITers (Marc weet er bij Elektronische Diensten over mee te praten) strekt zich blijkbaar ook uit tot de markt van, meer of minder, professionele bloggers. Ondanks de aantrekkelijke aanbieding, toch minimaal door 85 geïnteresseerden bekeken, is er uiteindelijk geen enkele reactie binnengekomen bij de afdeling P&O. Dat dwingt, helaas, tot drastischer maatregelen. Mede gelet op de nieuwe verantwoordelijkheden van uw Verbouwblogger is per vrijdag 25 april a.s. de functie echt vacant. Via Marktplaats wordt inmiddels een laatste poging gedaan Verbouwblog voor het “op zwart gaan” te behoeden…

“Pap, pap, ik ben gehackt!” M’n zoon Luc is in alle staten, want iemand heeft z’n Hyves gekraakt en daar een aantal sexueel getinte zinnetjes en plaatjes op gezet. Wat doe je dan? In eerste instantie natuurlijk z’n wachtwoord veranderen (voldeed inderdaad niet aan de standaardeisen die het IC daaraan stelt, maar kun je ‘m dat kwalijk nemen?) en vervolgens de schade snel herstellen. Gelukkig heeft nog niemand van z’n Hyves-vrienden zich gemeld met het verzoek geschrapt te worden als ‘vriend’. Omdat hij zelf naar voetballen moet stuurt z’n zus Romy naar al z’n Hyves-vriendjes een ‘krabbel’ met wat uitleg. Op zulke momenten is het toch net een echte tweeling. Overigens, ‘krabbels’, voor de niet-ingewijden, zijn korte tekstberichtjes die je bij je vrienden kunt achterlaten. Handig, maar ook al zeer verfoeid binnen de Hyves-community.

Nog zo’n tweeling-actie: gisteren hadden ze allebei vrij omdat de leraren van hun basisschool een gezamenlijke studiedag hadden. Kan gebeuren. In het verleden leidde dat altijd tot vrij nemen of voor andere opvang zorgen; nu zijn ze wat ouder en laten we ze met een gerust hart alleen thuis. “En als jullie je vervelen maken jullie maar een Hyves voor papa, want dat is de Spoetnik-opdracht voor deze week”, had ik ’s ochtends nog gezegd voordat ik op de fiets richting UB stapte. Om elf uur ging de telefoon op m’n werk: “Pap, je hebt een Hyves hoor”, klonk het in koor door de telefoon. Ik hield even m’n hart vast, maar ze hebben zich voorbeeldig gedragen en er geen aanstootgevende filmpjes op gezet. Onkundig van mijn Spoetnik-alias “Ubabert” hadden ze als Hyves-naam “bertuva” gekozen. Toch grappig. Ik weet niet of het Spoetnik-team dit als een voldoende uitgevoerde opdracht beschouwt, maar deze keer moeten ze het er toch maar mee doen: http://bertuva.hyves.nl (maar moet je natuurlijk wel eerst zelf ook een Hyver voor zijn!).

Ik schreef al eerder, ik ben niet zo van de chat en toch ook niet van de Hyves. Laat ik het er maar op houden dat dat een generatie-probleem is.

P.S. zoals beloofd: het interne jaarverslag van de sector WIGW staat inmiddels op het intranet. Veel leesplezier!

Het wordt, nee het is toch al wit! Wat? Nou, de muur in de hal met ons kunstwerk. Na lang dubben is toch uiteindelijk besloten de oude situatie in alle luister te herstellen. Dus een fraaie witte, niet spier maar een beetje crème-achtig, ondergrond waar het kunstwerk van Josje Smit (1926-2003) mooi tegen af steekt. Het keramische werk is een opdracht geweest van de UB ter gelegenheid van de oplevering van het nieuwe gebouw in 1967. Het is een van de weinige werken van Josje Smit dat bewaard is gebleven. Een aantal van haar objecten staat her en der verspreid over Amsterdam.

En hoe staat het met de hangplekken van Ira Koers? Daarvoor is ook inmiddels een nieuw model ontwikkeld dat minder (nl. in het geheel niet) belastend is voor de wanden en dat ook goed aansluit op de andere meubels die al voor die hallen voorzien waren. Zie onderstaande artist’s impression:

En nog zo iets: jarenlang waren deze hallen gestoffeerd met prikborden waar iedereen uit Amsterdam die maar iets te melden had haar of zijn poster of advertentie kon opprikken. Op een gegeven moment is dat beperkt tot één wandbedekkend prikbord op de derde étage, maar dat bord hing dan ook altijd bommetjevol. En nu is het bord weg! Gesneuveld bij de herinrichtingsactiviteiten. Een bescheiden A4tje op de fris geschilderde wanden moet potentiële plakkers nu afschrikken. Maar alle aanplakkers kunnen gerust zijn: er komt een alternatief. Nog even een paar maanden wachten en dan komt er opnieuw een wandbedekkend prikbord beschikbaar voor al uw posters, mededelingen, oproepen en advertenties. En op een A-locatie, nl. in de tegen die tijd geheel vernieuwde kantine. Een optimalere plek voor een groot lezerspubliek is in de UB niet denkbaar.

Ik las vanmorgen in de Volkskrant van zaterdag o.m. het volgende: “Het hardlopen is in toenemende mate gefeminiseerd.”, aldus vrijetijdswetenschapper Koen Breedveld. Echte mannen zitten op een racefiets of een mountainbike (Wokkelz!). Gegeven die ontwikkeling weet ik niet of ik heel erg scoor met de mededeling dat ik, na het lezen van de Volkskrant, in de Nescioloop als 108e van de Heren recreanten eindigde op de 15 kilometer hardlopen in een tijd van 1.17.27. Gecorrigeerd voor de 50plussers, mag ik ten slotte sinds kort doen, eindigde ik op de 22e plaats (en, eerlijk is eerlijk) er eindigden 11 vrouwelijke recreanten voor mij).

Het hardloopvirus begin de UBA inmiddels een beetje in haar greep te krijgen. Want na de deelname met een UBA-team aan de Vondelparkloop in januari jl. is nu het plan geboren met een dergelijk team mee te gaan doen aan de businessloop van de Dam tot Dam-loop: 10 Engelse mijlen, ca. 16 kilometer, van de Amsterdamse naar de Zaanse Dam via de IJ-tunnel. Maar helaas, de inschrijving voor teams is al na een paar dagen gesloten wegens overaanmelding. En dat terwijl zowel de bibliothecaris als de adjunct-bibliothecaris wilden meedoen! Maar niet getreurd, er zijn nog veel meer mogelijkheden. Wat te denken van de AMC Bedrijvenloop op zaterdag 24 mei of wie voelt zich fit genoeg voor de halve (of hele!) marathon van Amsterdam op zondag 19 oktober?

Verder nog iets over Spoetnik te melden? Uiteraard. Het Google Docs-experiment (snel gezamenlijk het jaarverslag van de sector schrijven) is (bijna) gelukt. Morgenochtend bespreken we gezamenlijk het voorlopige eindprodukt en als dat naar ieders tevredenheid is plaatsen we het meteen op het intranet. Url wordt dan uiteraard meteen via dit medium doorgegeven. In een vorige Blogperikel heb ik wat minpuntjes van Google Docs naar voren gebracht, maar dat neemt niet weg dat er met goede afspraken snel iets te realiseren valt en, het is inmiddels al op veel plaatsen gezegd, er vervolgens van alle mogelijke plekken bij kunnen is zonder meer een pré.

En de wiki-opdracht? Mijn vingers jeuken inmiddels om een bijdrage aan dat handboek-in-de-maak te leveren. Maar ik heb al eerder gezegd, waarom nu allemaal weer informatie gaan herkauwen die al beschikbaar is. Kijk naar wat er nu gebeurt met de hoofdindeling. Iedereen voegt er weer een onderdeeltje aan toe, met als gevolg dat het net zo ondoorzichtig begint te worden als de UBAwiki. Ik ben niet tégen wiki’s, maar raak er wel steeds meer van overtuigd dat enige ‘moderation’ een absolute voorwaarde is voor succes. Hé, heb ik dat ook niet een van de grondleggers van Wikipedia horen zeggen?

En heeft de borrel gesmaakt? Jazeker, maar het was nog maar in heel kleine kring en we gaan over een maand natuurlijk veel breder uitpakken. Noteer maar vast: op woensdag 14 mei vindt vanaf 16.30 uur in de nieuwe studiezalen de officiële opening plaats. Over het programma wordt nog druk nagedacht…

Gelukkig hebben we nog ruim een maand te gaan (eerst dachten we het nog wel eind april te kunnen redden), zodat nog de nodige vlekjes weggepoetst kunnen worden. Voor de verzamelde aannemers staat de oplevering van fase 1 geloof ik voor volgende week al op de rol, dus we moeten nu wel even goed gaan inventariseren wat nog niet helemaal is zoals het moet zijn, of wat helemáál nog niet is wat het zou moeten zijn.

Langzamerhand beginnen ook de zalen in het C-gebouw op orde te komen. De grote studiezaal aan het Singel blijkt nog ruimer dan we al verwacht hadden, dus mogelijk kunnen hier toch nog wat meer studieplekken gecreëerd worden. De Saan-mannen hebben het de afgelopen dagen vooral druk gehad met het ineenvlechten van de tijdschriftcollecties mediastudies, theater- en muziekwetenschap, maar daar zijn ze door het voorbereidende werk van Esther en Willem nu wel goed uitgekomen. Nu nog de lopende jaargangen op de displays en dan is de verhuizing van muziekwetenschap echt afgerond.

Gelukkig volgt er nu voor iedereen even een pauze van een week op het verhuisfront, want de verhuizing van de IMNO-collectie naar het PC Hoofthuis is een week uitgesteld. Hebben ze in het PC Hoofthuis ook iets meer tijd om de kasten daar weer klaar te maken voor deze nieuwe collectie en wordt de overlast van het verhuizen voor de studenten gecombineerd met de overlast van het schilderen van de grote studiezaal op B3. Ach, veel maakt het allemaal niet uit. Eigenlijk is het nu al vanaf midden januari flink improviseren, aanrommelen en overlast voor lief nemen, en iedereen lijkt dat ook (schijnbaar?) te doen. Zelfs het gebeuk van de slopers (toch gisteren al, en niet pas volgende week) wordt door menigeen schouderophalend afgedaan. Hoort er blijkbaar allemaal bij, maar in de stofwolken die veroorzaakt worden door de combinatie van boor- en slopershamer valt gewoon werken niet mee. Petje af dus voor de medewerkers van de uitleen en de magazijnen!

Niet de foto zelf is wazig, maar de ruimte waar momenteel gesloopt wordt door hele fijne stofdeeltjes.

Ook op Flickr zullen overigens vandaag de nodige nieuwe foto’s geplaatst worden.