اگر می‌خواهید تحت سیستم عامل لینوکس به ویرایش فایل‌های صوتی بپردازید، نرم‌افزار آزاد و منبع‌باز LMMS را به شما پیشنهاد می‌کنم. برنامه‌ی LMMS یکی از بهترین و ساده‌ترین نرم‌افزارهایی‌است که برای ویرایش فایل‌های موسیقی در لینوکس وجود دارد. LMMS (یا Linux MultiMedia Studio) برنامه‌ی قدرتمندی‌است که به منظور ساخت و ویرایش فایل‌های صوتی نوشته شده‌است. این برنامه امکانات گسترده‌ای دارد؛ با کمک LMMS شما یک کتاب‌خانه شامل افکت‌های گوناگون، بیت‌ها و ملودی‌های مورد علاقه‌ی خود را می‌سازید و از آن‌ها در فایل‌های موزیک خود استفاده می‌کنید. یکی دیگر از امکانات این برنامه، Beat+Bassline-Editor است؛ یعنی Beat و Bass با هم در یک Timeline قرار گرفته‌اند (مانند FL Studio) که کار ویرایش را تا حد زیادی جذاب می‌کند. با این برنامه شما یک Piano-Roll هم دارید که می‌توانید از آن برای ساختن ملودی و pattern استفاده کنید. این برنامه از پلاگین‌های مختلف پشتیبانی می‌کند که با گسترش تعداد پلاگین‌های نوشته شده برای این نرم‌افزار، کار با آن جالب‌تر از پیش شده‌است. LMMS با بسیاری از استانداردهای صوتی مانند SoundFont2, VST(i), LADSPA, GUS Patches  و مهم‌تر از همه MIDI سازگار است و در عین حال می‌توانید فایل‌های Fruityloops® Project یا همان FLP را وارد محیط فایل‌تان کنید. علاوه بر همه‌ی این‌ها، این برنامه چند-پلتفرمه است و روی سیستم‌عامل‌های مختلف قابل اجراست. نرم‌افزار LMMS با زبان سی‌پلاس‌پلاس نوشته‌شده و تحت لایسنس GPL منتشر می‌شود.

+ دریافت نرم‌افزار LMMS

+ وب‌سایت پروژه

دسته‌ها:music, ubuntu, لینوکس, موسیقی, معرفی نرم افزار, نرم افزارهای آزاد, اوبونتو

ساختن فرم‌های وب، یکی از اولین گام‌هایی است که یک طراح وب می‌آموزد. این فرم‌ها، پایه‌ای ترین جزء طراحی و توسعه‌ی وب‌سایت‌هاست. متاسفانه به دلیل عدم آموزش صحیح، طراحان وب به بعضی از استانداردهای طراحی فرم‌های وب در مشخصه‌ی name دقت نمی‌کنند.

همه‌ی فیلدهای یک فرم، دارای مشخصه‌های خاص خود هستند. از جمله این مشخصه‌ها، name است. در فرم‌های مخصوص نظرات وبلاگ‌ها، فیلدهایی مثل نام، ایمیل و آدرس وب‌سایت وجود دارد و پس از آن‌هم فیلد بزرگ‌تری برای درج دیدگاه کاربر قرار گرفته‌است. یکی از نکاتی که در ساختن فرم‌های وب به آن دقت نمی‌شود، استفاده از name درست و استاندارد برای فیلدهاست. یک طراح وب نباید از هر اسمی برای فیلدهای خود استفاده کند. برای مثال اگر یک فیلد قرار است نام کاربر را در خود جای دهد، استفاده از کلماتی مثل yourname و firstname ایرادی ندارد، اما مناسب‌تر آن‌است که از واژه‌ی author یا name برای فیلد “نام کاربر” استفاده‌کنیم. به عنوان مثال، اگر به بخش کامنت‌های یک وبلاگ که توسط وردپرس پشتیبانی می‌شود مراجعه کنید، می‌بینید که برای name فیلد “نام کاربر” از واژه author استفاده شده‌است.

کد زیر یک فیلد “نام کاربری” با name استاندارد را بیان می‌کند:

<input name=”author” id=”author” type=”text” value=”Your Name” />

و برای یک فیلد که ایمیل کاربر را دریافت می‌کند، استفاده از مشخصه‌ی email مناسب‌است:

<input name=”email” id=”email” type=”text” value=”Your Email” />

و برای یک فیلد که آدرس وب‌سایت/بلاگ کاربر را دریافت می‌کند، استفاده از مشخصه‌ی url مناسب‌است:

<input name=”url” id=”url” type=”text” value=”Your Website” />

برای  فیلد اصلی که دیدگاه و نظر کاربر را در خود جای می‌دهد، استفاده از مشخصه‌ی comment مناسب‌است:

<textarea name=”comment” id=”comment”></textarea>

اگر در فرم‌های وب، از مشخصه‌هایی که ذکر شد استفاده کنیم، کاربری که وارد سایت شما شده، از cache مرورگر خود برای پرکردن فیلدهای فرم شما استفاده می‌کند؛ زیرا اطلاعات خود را پیشتر در یک وب‌سایت که فرم‌های استاندارد دارد (مثل بلاگ‌های وردپرس) وارد کرده و آن‌ها در مرورگر کاربر ذخیره شده‌اند. یا کاربر می‌تواند به کمک نوارابزار گوگل (که روی مرورگرش نصب شده) به صورت خودکار فیلدهای فرم شما را کامل کند؛ چون قبلا اطلاعات خود را در سیستم نوارابزار مذکور، ثبت کرده‌است. اما سوالی که پیش می‌آید این‌است که آیا این مشخصه‌ها واقعا استاندارد هستند؟ یا این‌که منبع این استانداردها کجاست؟ پاسخ به این سوال‌ها، وب‌سایت‌های معتبر است. شما اگر به سیستم‌های وبلاگ‌نویسی برتر سر بزنید، می‌بینید که آن‌ها هم از همین مشخصه‌ها برای  name فیلدهایشان استفاده کرده‌اند. پس اگر شما توسعه‌دهنده‌ی یک سیستم وبلاگ‌نویسی یا طراح یک سیستم مدیریت محتوا هستید، برای بخش کامنت‌های سیستم‌تان، از مشخصه‌های معتبر استفاده کنید تا یک سرویس کاربر پسندتر داشته باشید.

- مرتبط با:

مشخص کردن لینک‌های متعارف (rel canonical)

نوشته شده در browser, مقاله, مرورگر وب, نکات طراحی وب, کدنویسی, آموزش, آموزش طراحی وب, طراحی وب

استودیوی بازی سازی فنائی بازی جدیدی منتشر کرده که شخصیت اول آن “عرفان“٬ خواننده و رپر ایرانی‌است. داستان بازی به این‌صورت است که عرفان به همراه دوستانش (خشایار و افرا) قصد دارند به ایران بازگردند. اما در طول راه، هواپیمای آن‌ها به دلیلی نامعلوم، سقوط می‌کند و بعد از این‌که عرفان به هوش می‌آید، اثری از دوستانش نیست. در این بازی، عرفان باید به دنبال دوستانش بگردد تا راز این حادثه را کشف کند و در ادامه‌ی بازی اتفاقاتی عجیب برایش رخ می‌دهد.

بازی “خط من”، یک بازی ٢ بعدی در سبک پلتفرم-اکشن است که به‌صورت رایگان عرضه شده و برچسب وطنی به‌ش خورده. گرافیک بازی قابل قبول است و ماجرا و داستان بازی هم بسیار سرگرم کننده‌است. در پایان بازی می‌توانید یکی از آهنگ‌های عرفان را٬ به عنوان جایزه٬ بازی کنید.  برای دریافت بازی و مشاهده اطلاعات بیشتر، به وب‌سایت خط من مراجعه کنید.

قابل توجه دوستان لینوکسی: این بازی با استفاده از برنامه Wine قابل اجرا روی لینوکس است.

نوشته شده در موسیقی, معرفی نرم افزار, بازی, بازی کامپیوتری, خواندنی, سرگرمی, عمومی

ترانه ای بسیار زیبا از Depeche Mode به نام Wrong.

مشاهده ویدئو کلیپ ترانه :

Wrong

نوشته شده در music, موسیقی, خودم !, عمومی

جشن روز آزادی نرم‌افزار در تهران برگزار شد اما آن‌طور که من فکرش را می‌کردم، نبود و چنگی به دل نزد! این جشن که بیش از 5 پشتیبان و برگزارکننده داشت؛ علی‌رغم توقعی که جامعه‌ی کاربران واقعی نرم‌‌افزارهای آزاد داشتند؛ درخور یک مراسم رسمی و در شان دنیای نرم‌افزارهای آزاد، نبود. شاید ملاقات دوستان اینترنتی از نزدیک، مهم‌ترین دستاورد این جشن به شمار بیاید. اما پیش از ادامه‌ی کار بگویم این دیدگاه شخصی من نیست؛ بسیاری از دوستان شرکت‌کننده که پس از مراسم با من صحبتی هرچند کوتاه داشتند، با من هم‌عقیده‌اند. مطلبی وجود دارد که باید آن‌را عرض کنم. در این جشن، حضور علاقه‌مندان به نرم‌افزارهای آزاد بسیار چشم‌گیر بود و استقبال خوبی به عمل آمد. طوری که من مانند آن‌را در سه‌سال گذشته ندیده بودم. اما مشکل اینجاست که مکان درنظرگرفته‌شده برای این جشن، گنجایش این‌همه علاقه‌مند را نداشت. من نمی‌دانم اگر مسئولان برگزارکننده از فضای کوچک این سالن درنظرگرفته‌شده، اطلاع داشتند؛ چرا هم‌چنان به ثبت‌نام‌های بیش‌از حد و بدون مرز در وب‌سایت مخصوص این جشن اجازه دادند؟

فردی در این جشن بود که ادعای برنامه‌نویسی می‌کرد و صحبت‌های زیادی درباره‌ی تخصص شخصی‌اش به حاضران مجلس ارائه می‌داد. من از این فرد (که اسم‌ش را مطرح نمی‌کنم) سوالی دارم: شما که تا این حد بر تخصص شخصی‌تان تاکید کردید، چطور نتوانستید یک سیستم ثبت‌نام با تعیین گنجایش محدود برای وب‌سایت این جشن طراحی کنید؟ امیدوارم پاسخ مناسبی برای این سوال (که در ذهن بسیاری از حاضران پیش آمده‌بود)‌ داشته‌باشید. لازم به ذکر است که بسیاری از علاقه‌مندانی که در سایت این جشن به صورت رسمی ثبت‌نام کرده‌بودند؛ نتوانستند وارد سالن جشن بشوند! آن‌هم به دلیل آن‌که این سالن کوچک گنجایش این علاقه‌مندان را نداشت. اما برای این‌که به عمق ماجرا پی ببریم، یک مثال مطرح می‌کنم. فرض کنید فردی که علاقه‌مند به دنیای نرم‌افزارهای آزاد است، تصمیم می‌گیرد که در جشن روز آزادی نرم‌افزار شرکت کند. او با رفتن به سایت این جشن، درخواست خود را برای شرکت در این جشن ثبت می‌کند و کد مربوط به شرکت او در این مراسم صادر می‌شود. این درحالی‌است که محل زندگی این فرد تا مکان برگزاری مراسم، چندین ساعت راه‌است. فرد موردنظر ما با کمال خوش‌حالی از چند ساعت قبل، منزل خود را به قصد شرکت در مراسم روز آزادی نرم‌افزار ترک می‌کند اما هنگامی که به فرهنگسرای آی‌تی (مکان برگزاری جشن) می‌رسد، به او می‌گویند که ظرفیت سالن تکمیل شده و او اجازه ندارد در مراسم حاضر شود؛ درحالی که اسم و ایمیل او در سیستم ثبت شده و کد شرکت در مراسم برای او صادر شده‌است. حالا خودتان را جای این شخص بگذارید. از ندانم‌کاری‌های دستندرکاران این جشن، فرد مورد نظر ما، هم وقت خود را برای رسیدن به این جشن تلف کرده، هم هزینه‌ی زیادی را برای رسیدن به این مکان صرف کرده. درحالی که هیچ نتیجه‌ای برای او نداشته! اگر مسئولان می‌دانستند که ظرفیت سالن این فرهنگسرا چه میزان است، باید سیستم ثبت‌نام‌های خود را به گونه‌ای می‌نوشتند که در صورت تکمیل ظرفیت سالن، ثبت‌نام جدید امکان‌پذیر نشود.

به‌خود جشن می‌رسیم. مجری‌های برنامه (که گویا افراد کلیدی انجمن صنفی نرم‌افزارهای آزاد ایران هم بودند) از همان ابتدا از مسیر معین‌شده خارج شدند. در لیست برنامه‌ی جشن نوشته‌شده بود: “معرفی فلسفه و تاریخچه روز آزادی نرم افزار”،‌ اما خبری از ارائه‌ی تاریخچه‌ی این‌روز نبود. فقط مقدمه‌چینی‌هایی شنیدیم که آن‌ها را از قبل می‌دانستیم. این برنامه پشتیبانان زیادی داشت. پس فکر نمی‌کنم مشکل مالی‌ای وجود داشته. مسئولان می‌توانستند از یک مجری مسلط برای این مراسم رسمی دعوت‌کنند؛ اما متاسفانه خود مسئولان نقش مجری را هم بازی می‌کردند. من ایرادی به این مورد نمی‌گیرم، اما ای‌کاش قبل از حاضر شدن درمقابل مردم، کمی تمرین می‌کردند تا روان‌تر صحبت کنند.

مطلب دیگری که باید اشاره‌کنم، این‌است که درست‌است که ما طرف‌دار نرم‌افزارهای آزاد هستیم، اما این دلیل نمی‌شود که جنبش نرم‌افزارهای اختصاصی را تخریب کنیم. در طی سخنرانی‌های دوستان، بارها صحبت از شرکت‌های حامی نرم‌افزارهای اختصاصی به میان آمد از جمله مایکروسافت. کسی که صحبت می‌کرد، این شرکت و بنیان‌گزار آن را به نوعی تخریب می‌کرد که این موضوع به هیچ‌وجه درست نیست.

من شخصا فکر می‌کنم که دنیای نرم‌افزارهای آزاد در این جشن، از آزاد بودن خارج شد و محدود شد. یکی از کسانی که در این مراسم صحبت می‌کرد، دست خود را به سمت نهادهای دولتی دراز کرد تا از آن‌ها برای حمایت از جنبش نرم‌افزارهای آزاد کمک بگیرد. همین فرد، چندین بار اشاره کرد که دولت می‌تواند نهادهای زیردست خود را مجبور به استفاده از نرم‌افزارهای آزاد بکند. به نظر من اجبار به استفاده از نرم‌افزارهای آزاد، ناقض قوانین تعریف شده‌ی foss است. او همچنین جامعه‌ی آزادی نرم‌افزار را به سیاست و اشخاص سیاسی محدود کرد. من عقیده‌دارم فردی که از یک نرم‌افزار آزاد استفاده می‌کند، باید خودش به این نتیجه رسیده‌باشد که نرم‌افزارهای آزاد مناسب‌تر هستند؛ نه آن‌که مجبور به استفاده شود.

مورد دیگری که من دیدم، محدود کردن نرم‌افزارهای آزاد به سیستم عامل لینوکس بود. فقط و فقط صحبت از لینوکس مطرح می‌شد و صحبتی از نرم‌افزارهای آزاد تحت سایر سیستم‌عامل‌ها به میان نیامد. استفاده از عبارات ساختگی (مثل: “سورس بسته”!) و تبیلغات زیاد  فروشگاه‌های عرضه‌کننده‌ی محصولات آزاد و همچنین کلی گویی در مورد برنامه‌نویسان php از موارد دیگری بود که بی‌تجربه بودن سخنران را می‌رساند. سخنران مذکور که یک انجمن اینترنتی در زمینه php نیز دارد، در صحبت‌های خود، اکثر برنامه‌نویسان php را به آشفته‌نویسی محکوم کرد، اما خودش و تیم خودش را جدا از آن‌ها می‌دانست.

من خواهشی از سخنران‌های آینده‌ی این جشن‌ها دارم. اگر تلفظ صحیح اصطلاحات کامپوتری را نمی‌دانید؛ چرا تا این‌حد اصرار دارید که از آن‌ها درمیان کلام‌تان استفاده کنید؟ می‌توانید معادل‌های فارسی آن‌ها را در صحبت‌های‌تان به‌کار ببرید. اگر قرار باشد فیلم یکی از این جشن‌ها به کشورهای توسعه‌دهنده‌ی نرم‌افزارهای آزاد فرستاده شود؛ این‌همه اشتباهات تلفظی باعث کاهش اعتبار ما نزد آن کشورها می‌شود.

از برنامه‌های این جشن، اجرای موسیقی زنده بود. ضمن این‌که از گروه موسیقی یاران به‌خاطر نوازندگی زیبایشان سپاس‌گذارم؛ از آن‌ها دلخور هم هستم. چرا در یک جشن (که باید شادی در آن حکم‌فرما باشد) از موسیقی خسته‌کننده که خواب‌آلودگی حضار را به همراه داشت؛ استفاده کردید؟ آیا یک جشن نباید با موسیقی‌های شاد همراه باشد؟

از آخرین برنامه‌های این مراسم، معرفی جلوه‌های ویژه‌ی لینوکس بود، نه صرفا محیط KDE. قرار بود جلوه‌های ویژه‌ی لینوکس معرفی شود اما نه فقط محیط میزکار kde. متاسفانه بدون این‌که صحبتی از سایر میزکارهای لینوکسی (از جمله gnome که جلوه‌های ویژه‌ی خوبی هم دارد) به میان بیاید، فقط به معرفی kde بسنده‌شد.

مطالب زیادی وجود دارد که می‌توانستم آن‌ها را هم در این پست بگنجانم، اما تا حدی زیاده‌روی هم کردم؛ قبول دارم! این جشن خوبی‌های بسیاری هم‌داشت، همین که این دنیای آزاد به دیگران معرفی شد،‌ از مهم‌ترین ویژگی‌های جشن بود. یا کارهای دیگری که ارائه‌شد؛ مثل بروشوری  درباره‌ی نرم‌افزارهای آزاد که بین حاضرین پخش شد یا هفته نامه‌ی “بزرگراه فناوری” که به رایگان در اختیار شرکت‌کنندگان قرار گرفت و خیلی چیزهای دیگر. در کل، هدف من از جمع‌آوری مشکلات و نقص‌های این جشن، تنها کمک به برگزاری جشن‌های بهتر است؛ تا شاهد برگزاری مراسم بهتری در آینده باشیم با کیفیت بهتر و بازده بیشتر.

یک پست جالب:‌ کپی رایت و داعیه داران متن باز ایرانی

نوشته شده در ubuntu, نرم افزارهای آزاد, کدباز, کدباز (اپن سورس), اوبونتو, اینترنت, اخبار آی‌تی, جشن روز آزادی نرم افزار, خواندنی, عمومی

تگ‌های “ویژگی لینک” یا همان تگ‌های link attribute، تگ‌هایی هستند که به پیوند‌ها در فایل‌های HTML مربوط می‌شوند. شما با تگ زیر آشنایی دارید:

<link rel=’stylesheet’ href=’CSS DOCUMENT ADDRESS’ type=’text/css’ />

با استفاده از آن می‌توانید به صفحه‌ی HTML خود، سندهای استایل خود را وارد کنید.

به‌تازگی موتورجستجوهای معروف، اعلام کرده‌اند که از نوع جدیدی از ویژگی لینک، پشتیبانی می‌کنند. این ویژگی لینک جدید که canonical نام دارد، برای مشخص کردن نسخه‌های متعارف و غیرمتعارف یک صفحه ساخته شده‌اند. برای مثال، فرض کنید که وب‌سایت بسیار بزرگی دارید که این وب‌سایت پر از صفحات داخلی است. مثلا سایت شما 120 صفحه دارد و شما در 100 صفحه از وب‌سایت‌تان به مقاله‌ی زیر لینک داده‌اید:

http://www.mysite.ir/product.php?item=MYITEM&category=MYCAT

اما در 20 صفحه‌ی دیگر به مقاله‌ی زیر لینک داده‌اید:

http://www.mysite.ir/product.php?item=MYITEM&trackingid=0000&sessionid=0000

درحالی که هر دو آدرس، یک مقاله را نمایش می‌دهد. در واقع تفاوت دو آدرس فقط در ظاهر آدرس‌شان است و هیچ تفاوتی در خود صفحات وجود ندارد. شما به خوبی می‌دانید که این دو صفحه، یکی هستند و با هم تفاوتی ندارند، اما یک موتورجستجو مثل شما فکر نمی‌کند و بین این دو صفحه، فرق می‌گذارد. این مسئله باعث بروز مشکلاتی چون عدم هماهنگی وب‌سایت با استانداردهای موتورهای جستجو می‌شود یا مثلا دوستان شما در وبلاگ‌شان به آدرس دومی که نامتعارف است لینک می‌دهند و این موضوع باعث می‌شود که آدرس اصلی (که آدرس اولی است) دچار بحران rank در جستجوگرها شود. یا بازدیدکنندگان آدرس دوم را آدرس اصلی مقاله فرض خواهند کرد. اما راه حل جدیدی که جستجوگرها ارائه کرده‌اند، استفاده از rel=canonical است. شما باید در صفحه‌ای که دچار مشکل دو آدرسی بودن شده،  یک تگ جدید به Head اضافه کنید و با استفاده از آن به crawler ها بفهمانید که شما باید به لینک متعارف این مقاله مراجعه کنید. با این‌کار مثلا اگر عنوان مقاله‌ی شما توسط شخصی در گوگل  جستجو شود؛ آدرس اصلی آن مقاله به عنوان نتیجه نمایش داده می‌شود نه آدرس فرعی آن. اکنون برمی‌گردیم به مثال خودمان. در مثال بالا من در صفحه‌ام که دو آدرس دارد، در بخش <Head> تگ زیر را وارد می‌کنم:

<link rel=’canonical’ href=’http://www.mysite.ir/product.php?item=MYITEM&category=MYCAT‘ />

با این‌کار موتورهای جستجو به صفحه‌ای که در تگ بالا مشخص کردم، اهمیت “تعارفی” می‌دهند، یعنی آدرس اول صفحه‌ی من، متعارف می‌شود و آدرس دوم نامتعارف.

نکات:

1. این‌کار باعث حذف آدرس دوم از جستجوگر نمی‌شود. تنها موجب مشخص شدن آدرس اصلی می‌شود.
2. استفاده از این ویژگی در وب‌سایت‌هایی با لینک‌های اتفاقی (random) موجب خرابی لینک‌ها در جستجوگرها و شناخته نشدن آن‌ها می‌شود.
3. اگر به دنبال رعایت استانداردها به صورت کامل هستید، باید بگم که این روش هنوز استاندارد نیست.
4. گوگل، یاهو، Bing و Ask جستجوگرهایی هستند که این link-tag را پشتیبانی می‌کنند و آن‌را پذیرفته‌اند.
5. این روش را به توسعه دهندگان سیستم‌های wiki نویسی و سیستم‌های وبلاگ نویسی، پیشنهاد می‌کنم.
6. در این tag نمی‌توانید صفحه‌ای را به‌طور کامل به یک دامنه‌ی دیگر ارجاع دهید.
7. سیستم وبلاگ‌نویسی وردپرس، برای صفحات داخلی و هم‌چنین لینک‌های دائمی،‌ از این روش استفاده می‌کند.

اگر به اطلاعات بیشتری در این زمینه نیاز دارید، این مقاله بهترین مرجع برای شماست.

نوشته شده در google, مقاله, موتور جستجو, کدنویسی, گوگل, آموزش, طراحی وب

همه‌ی مروگرهایی که ما با آن‌ها کار می‌کنیم، از موتورهایی برای پردازش جزئیات برگه و نمایش آن‌ها به ما استفاده می‌کنند. این موتورها را Layout engine یا Browser engine می‌نامند. موتور مرورگر، نرم‌افزاری است که محتویات صفحه‌ی اینترنتی را در خود پردازش می‌کند و نتیجه‌ی آن را به شکل یک صفحه‌ی وب به کاربر مروگر تحویل می‌دهد. محتویات داخل صفحه می‌تواند کدهای HTML باشد، می‌تواند طرح‌های CSS باشد و یا می‌تواند تصاویر و عکس‌هایی باشند که به‌عنوان شیء در صفحه‌ی درخواست شده قرار گرفته‌اند. هنگامی که کاربر مروگر به برنامه دستور اجرای یک‌سایت را می‌دهد، مرورگر به صفحه‌ی خواسته‌شده می‌رود و اجزای صفحه را داخل layout engine خود پردازش می‌کند و نتیجه را روی مانیتور چاپ می‌کند. تقریبا همه‌ی مرورگرهای پیشرفته‌ی امروزی از موتور مرورگر برای نمایش صفحه استفاده می‌کنند.

بنیاد موزیلا (سازنده‌ی مرورگر فایرفاکس) از موتوری به نام Gecko استفاده می‌کند که بازمتن است و با زبان سی‌پلاس‌پلاس نوشته‌شده‌است. Gecko ابتدا در آزمایشگاه شرکت Netscape طراحی‌شد. اصل این موتور برای مرورگر Netscape Navigator نوشته‌شده‌بود که پس از شروع‌به‌کار پروژه‌ی موزیلا در 1998، نسخه‌ی بازمتن (Open Source) این موتور، منتشر شد. در ابتدا با استانداردهای کنسرسیوم جهانی وب (W3) مشکل داشت، سرعت آن از مرورگر IE بیشتر بود، اما صفحات DHTML را به‌خوبی نمایش نمی‌داد. این‌بود که توسعه‌دهندگان موزیلا تصمیم گرفتند روی این موتور کار کنند تا به یکی از بهترین مروگرهای جهان تبدیل شود. هم‌اکنون این موتور به عنوان یکی از بهترین موتورهای مرورگر جهان، روی مرورگرهایی چون Firefox، Flock، Camino، SeaMonkey درحال استفاده‌است. Gecko موتوری‌است که با آخرین فناوری‌های تولید وب‌سایت هماهنگ و سازگار است و از HTML 5 ، CSS 3، XML 1.0 و آخرین نسخه DOM پشتیبانی می‌کند. نام اصلی جکو، NGLayout یا New Generation Layout Engine به معنای نسل جدید موتور طرح (مرورگر) است.

مروگرهای Google Chrome و Apple Safari از موتور Webkit استفاده می‌کنند؛ موتوری که بازمتن است و تحت لیسانس  GNU LGPL منتشر می‌شود. وب‌کیت درآغاز توسط شرکت اپل پرده‌برداری شد و با هدف سرعت بالا در پردازش و نمایش کدهای صفحه و جاوااسکریپت‌ها ساخته‌شد. وب‌کیت که بسیار جوان‌تر از سایر هم‌نوعان خود بود، به‌سرعت پیش رفت و به جایی رسید که هم‌اکنون شرکت‌های بزرگی چون Google و Nokia از آن پشتیبانی می‌کنند. این موتور، یک کپی آزاد از موتور KHTML بود که توسط KDE ساخته شده‌بود. KHTML که در مرورگر Konqueror استفاده‌شده، کاملا متن‌باز بود و توسعه‌دهندگان Apple از این خاصیت KHTML استفاده‌کرده و آن‌را توسعه دادند. از جمله توسعه‌های داده شده این‌بود که حجم کدهای Webkit بسیار کم‌تر از کدهای KHTML شد و موتور جاوااسکریپت Webkit سریع‌تر و دقیق‌تر از قبل شد. شرکت نوکیا هم برای سیستم عامل گوشی‌های خود (symbian) از Webkit استفاده کرد و هم‌اکنون مرورگرهای گوشی‌های نوکیا به این موتور مجهز اند. شرکت گوگل که کار روی سیستم عامل Android را از سال 2005 آغاز کرده‌بود، برای مرورگر این سیستم عامل، webkit را برگزید. گوگل کروم هم از این موتور طرح برای نمایش وب‌سایت‌ها استفاده کرد. KTHML تحت فریم‌ورک KPart با زبان سی‌پلاس‌پلاس نوشته شده اما گوگل پس از توسعه‌ی webkit برای Chrome، هم از سی‌پلاس‌پلاس و هم از Assembly استفاده کرده‌است.

اما می‌رسیم به مرورگر Opera. این مرورگر از موتوری به‌نام Presto استفاده می‌کند که Cross-Platform است اما نرم‌افزاری غیرآزاد است. بیشتر آن با سی‌پلاس‌پلاس نوشته‌شده و درسال 2003 ارائه شد. شرکت Opera سازنده‌ی این موتور ادعا می‌کند که سریع‌ترین موتور را ساخته، آما آزمایش‌ها نشان می‌دهد مرورگرهای برپایه Webkit سریع‌ترین مرورگرها هستند (×). Presto هیچ‌گاه از نسخه‌های تحت توسعه‌ی استانداردهای وب پشتیبانی نکرده‌است. برای مثال CSS 3 که تحت توسعه به سر می‌برد؛ در مرورگر Opera پشتیبانی نمی‌شود. همچنین سورس‌های DLL آن به صورت عمومی منتشر نشده (طبق قوانین نرم‌افزارهای غیر آزاد) و توسعه‌ی عمومی ندارد.

شرکت مایکروسافت نیز برای مرورگر پیش‌فرض ویندوزهایش (IE) از موتور Trident استفاده می‌کند که غیرآزاد است و حتی Cross-Platform هم نیست. از پروژه‌های تحت توسعه پشتیبانی نمی‌کند و روی مرورگرهایی چون Internet Explorer و Avant Browser نصب است. مزیت این موتور نسبت به Presto انتشار DLL های Triedent به صورت عمومی است.

برداشت آزاد از مقاله ویکی‌پدیا: Layout Engine

نوشته شده در Android, browser, google, Google Chrome, Mobile, Platform, فایرفاکس, مقاله, موبایل, موزیلا, مرورگر وب, مرورگر اپرا, گوگل, web browsers, webkit, اینترنت

از تاریخ 4 سپتامبر، لوگوی صفحه‌ی خانگی گوگل به یک لوگوی ویژه تغییر کرد و به صورت لوگوی بالا در آمد و یک UFO یا بشقاب پرنده را نمایش می‌دهد. اگر روی آن لوگو کلیک کنید متوجه می‌شوید که عبارت  Unexplained Phenomenon به لوگوی جدید گوگل لینک شده‌است و آن عبارت را در جستجوگر گوگل سرچ می‌کند. معنی عبارت Unexplained Phenomenon به فارسی می‌شود: “پدیده‌ی غیرقابل توضیح”. اما برای این‌که داستان از همیشه جالب‌تر و جذاب‌تر بشود (!)، گوگل یک متن کدگذاری‌شده را هم در پروفایل گوگل در توییتر، منتشر کرده‌است که عبارت کدگذاری‌شده به این شکل‌است:

1.12.12 25.15.21.18 15 1.18.5 2.5.12.15.14.7 20.15 21.19

اما اگر با استفاده از رمزنگاری تقدم حروف، عبارت بالا را به صورت بدون رمز تبدیل کنیم (decrypted) معنی عبارت می‌شود: “All your O are belong to us”. به فارسی می‌شود: “همه‌ی o های شما به ما تعلق دارد” یا یه همچین چیزی. در لوگو می‌بینیم که بشقاب پرنده‌ی غیرقابل توضیح دارد o ی لوگوی google را با خود به آسمان می‌برد! مثل همان چیزی که در فیلم‌های علمی‌تخیلی دیده‌ایم! اما منظور گوگل از این‌کار هنوز مشخص نیست. بسیاری از مردم بر این باورند که این لوگو به دلیل مصادف شدن با حادثه‌ی “اکستر” در صفحه‌ی خانگی گوگل قرار گرفته‌است. چون حادثه‌ی اکستر هم در سپتامبر سال 1965 رخ‌داده‌است. البته بعضی‌ها هم فکر می‌کنند منظور گوگل از این‌کار عبارت مقابل بوده‌است: “all your OBJECTS belong to us” !

به‌هر حال این لوگوی عجیب (که در ایران قابل مشاهده نیست البته!) هیاهوی بسیاری در وب انگلیسی به‌راه انداخته‌است. ممکن‌است این لوگوی جالب به “Exter UFO Festival” هم ربطی داشته باشد. یک نفر هم ادعا کرده که یک بشقاب پرنده را بالای خانه خود دیده است و فیلمی از آن را روی یوتیوب منتشر کرده. اگر ویدئوی آن به دستم رسید برایتان قرار خواهم داد.

–

پی نوشت: دیکریپت کردن کد رو من انجام ندادم، اینجا بود.

منبع: +

نوشته شده در google, لوگو, لوگوی گوگل, گوگل, اینترنت, خواندنی, عمومی

آخرین کتابی که تا زمان نگارش این پست خوانده‌ام، کتاب “پیرمرد و دریا” است؛ نوشته‌ی ارنست همینگوی. فکر می‌کنم جزء 10 کتاب برتری که تا به‌حال خوانده‌ام، باشد. کتابی‌است که در کوبا نوشته‌شده، آن‌هم در 1951. تا جایی که می‌دانم، این‌کتاب آخرین اثر مهم داستانی همینگوی بوده‌است. خواندن آن، برای من خیلی لذت‌بخش بود، علی‌رغم همه‌ی تلاش‌های بی‌نتیجه‌ی کاراکتر اصلی داستان (پیرمرد) که نتیجه‌ی سفرش به دریا، فقط افزایش تجربه‌اش می‌شود. نسخه‌ی فارسی این کتاب، توسط استاد نجف دریابندری ترجمه‌شده که به‌نظر من ترجمه‌ی فارسی آن از نسخه‌ی اصلی کتاب (که پیشتر خواندم)، ساده‌تر و شاید زیباتر است. جالب‌ترین نکته‌ای که درکتاب به‌آن برخوردم؛ این‌بود که نویسنده اصلا به تشریح فضاهای بی‌مورد و بی‌فایده نپرداخته، یا شاید حوصله‌اش را نداشته! که البته یک حسن این کتاب به شمار می‌آید. یعنی این‌که نویسنده فقط قسمت‌هایی از محیط داستان را که به درد خواننده بخورد، توصیف کرده‌است و از پرداختن به حاشیه‌های بی‌مورد و نالازم پرهیز کرده. البته این فقط نظر من نیست، خود مترجم هم در پیشگفتار کتاب به‌نحوی به این موضوع رسیده‌است. نکته‌ی بعدی که در این کتاب دیدم، بر خلاف سایر رمان‌ها، این‌است که کتاب به فصل‌های جدا تقسیم نشده و این از همان نکته‌ی قبلی سرچشمه می‌گیرد. پس این کتاب در دسته‌ی رمان‌های کوتاه جای دارد. مورد دیگر، این بود که در بیشتر داستان، شخصیت اصلی، در تنهایی به‌سر می‌برد اما تنها نیست؛ در واقع با خواندن کتاب احساس تنهایی نمی‌کنیم. برای مثال وقتی پیرمرد (شخصیت اصلی) در قایق‌اش تنها به‌سر می‌برد، با خودش بلند صحبت می‌کند یا با پرنده‌ی کوچک و یا حتی با کوسه‌ای که زیر قایق‌اش شنا کنان درحرکت‌است، صحبت می‌کند. در تمام مدت سفر پیرمرد، آفتاب بر او می‌تابد، یعنی عنصری که تنهایی را تا حدی دور می‌کند؛ و حتی دریا آرام‌است و اثری از طوفان‌های سهمگین دیده نمی‌شود. خواندن این کتاب، حسی در آدم به‌وجود می‌آورد که تاثیرآن تا مدت‌ها در ذهن می‌ماند، یعنی داستانی نیست که به‌آسانی آن‌را از یاد ببریم. شاید بیخود نبوده که این رمان کوتاه به یکی از مشهورترین رمان‌های کوتاه درجهان تبدیل شده‌است.

خواستم کتاب را به‌شما هم معرفی کنم شاید با هم، هم‌سلیقه باشیم و شاید از کتاب خوش‌تان آمد؛ خیلی دوست‌دارم دیدگاه دیگران را هم درباره‌ی این اثر بدانم. پس هرچه سریع‌تر این کتاب رو تهیه‌کنید و بخوانید.

- پیرمرد و دریا

نوشته شده در معرفی کتاب, کتاب, خواندنی, خودم !, سرگرمی, عمومی

سی‌اس‌اس را که می‌شناسید؟ CSS (یا به فارسی: الگوهای آبشاری) نوعی زبان نشانه‌گذاری در طراحی وب است که توسعه‌دهندگان و طراحان وب، از آن برای چیدمان حروف و گذاشتن تصاویر پس‌زمینه و خیلی چیزهای دیگر استفاده می‌کنند. اما چیزجالبی که این‌روزها دیدم، گسترش نسخه‌ی جدیدی از CSS بود به نام نگارش سوم از CSS. سی‌اس‌اس ۳، مجموعه‌ای از امکانات جالب و ساده‌است برای خلق صفحات زیباتر در وب. نکته جالب این‌است که امکانات این نگارش جدید (که فعلا در مرحله‌ی توسعه به‌سر می‌برد) بسیار متنوع‌تر شده نسبت به نسخه‌های پیشتر این زبان نشانه‌گذاری. در این پست می‌خواهم دو نمونه از کارهایی را که می‌توان با CSS جدید انجام داد؛ معرفی کنم. کارهایی که انجام آن‌ها، پیشتر با دردسرهای زیادی همراه بود و حالا آسان شده‌اند!
* جعبه‌ها: برای قراردادن جعبه‌هایی با گوشه‌های گرد (Rounded Corners)، کار بسیار آسان شده. کافی است کدهای زیر را به سند استایل‌های خود اضافه کنید و از آن به عنوان حاشیه برای box های خود استفاده کنید:

.border_rounded {background-color: #D5DDE1;
-moz-border-radius: 5px;
-webkit-border-radius: 5px;
border: 2px solid #3399FF;
padding: 10px;
width: 310px;
}

کد بالا، کدی‌است که من پیشنهاد می‌کنم. شما می‌توانید به سلیقه‌ی خود، جعبه‌ی خود را تغییر دهید و کمیت‌های padding و width و color را به انتخاب خود، ویرایش کنید.

حالا باید جعبه‌ای فراهم کنید تا استایل مشخص شده در بالا را به‌آن نسبت دهید؛ برای این‌کار، من این کد را پیشنهاد می‌کنم:

<div class=”border_rounded”>
This is my CSS 3 Box.
</div>

با این‌کار، نتیجه‌ی جعبه‌ی شما به شکل زیر در می‌آید:

* سایه‌های متن: دادن سایه به متن‌ها کار بسیار آسانی شده‌است. کافی است از کد زیر در سند استایل‌های طراحی خود استفاده کنید؛ می‌توانید سلیقه‌ی خود را وارد طرح کنید:




.text_shadow {
color: #949DA7;
background-color: #fff;
text-shadow: 2px 2px 2px #D5DDE1;
font-size: 40px;
}

برای گذاشتن متن هم از این کد استفاده کنید:




<div class=”text_shadow”>
My CSS 3 Text
</div>

این‌هم نتیجه‌ی گذاشتن سایه روی متن شما:

لازم به ذکر‌است که مرورگری که شما استفاده می‌کنید باید از CSS 3 پشتیبانی کند. درحال حاضر مرورگر Firefox 3 به صورت کامل به نمایش استایل‌های CSS 3 می‌پردازد. برای این‌که مطمئن شوید مرورگرتان با نسخه‌ی سوم سی‌اس‌اس سازگار است، اینجا کلیک کنید. مرورگرهای برپایه webkit هم تقریبا سازگار هستند؛ مثل chrome و safari.

این‌را هم بخوانید:

راهنمای سازگاری سایت‌ها با مرورگر Google Chrome (قسمت اول – قسمت دوم)

نوشته شده در browser, css, فایرفاکس, مرورگر وب, کدنویسی, web browsers, webkit, آموزش, طراحی وب

استفاده از API سرویس توییتر بسیار فراگیر شده. به‌طوری که هر روز ابزار جدیدی با کمک توییتر ساخته می‌شود. اما این‌بار ابزار جدیدی را معرفی می‌کنم که کاملا وطنی است! اسم این سرویس، مینی توییتر لواشکی است. با کمک این ابزار می‌توانید به آسانی آب خوردن، توییت کنید! تنها کاری که باید بکنید این‌است که وارد مینی توییتر لواشکی بشوید و در آن نام کاربری و گذرواژه‌ی خودتان در توییتر را وارد کنید. سپس زیر عبارت what are you doing، متن دلخواه‌تان را بنویسید. با زدن دکمه‌ی update، شناسه‌ی توییتر شما به روز می‌شود. به همین آسانی. از ویژگی‌های منحصر به فرد این سیستم، این است که می‌توانید از طریق GPRS با گوشی موبایل خود، توییت کنید. دیگر نیاز نیست که حتما وارد سایت توییتر شوید و حجم سنگینی از اطلاعات را روی گوشی خود بارگذاری کنید. حجم این مینی توییتر چیزی حدود 60 کیلوبایت است! همچنین کار با این سرویس در شرایطی که سایت اصلی توییتر در ایران مسدود است؛ بسیار ضروری به نظر می‌رسد. درضمن باید بگم که این مینی توییتر توسط شایان شلیله کدنویسی شده و من هم در آماده‌سازی طرح برنامه، کمک‌هایی به شایان کردم.

مشاهده: مینی توییتر لواشکی

نوشته شده در معرفی نرم افزار, معرفی سایت

ترانه ای بسیار زیبا از Amy Macdonald به نام This is the life.

گوش کنید :

This is the life

نوشته شده در music, موسیقی, خودم !, عمومی

اگر دنبال‌کننده دائمی وبلاگ من باشید، حتما نوشته‌ای را که پیشتر با عنوان “مرورگر Opera، رسما فارسی می‌شود” نوشته بودم را خوانده‌اید. من در آن پست، نوشته‌بودم که قرار است به صورت داوطلبانه، تیمی تشکیل بدهیم تا با کمک هم و به صورت رسمی، مرورگر اپرا را فارسی‌سازی و محلی‌سازی کنیم. اما با کمال تاسف باید بگویم که هم‌اکنون روند این پروژه کاملا متوقف شد. لازم به‌ذکر است که این توقف به درخواست شرکت Opera بوده‌است. این پروژه در حالی منتفی شد که تیم اپرا فارسی، درحال کار برروی ترجمه‌های خود بودند. از آن‌جایی که حرکت این تیم کاملا داوطلبانه بوده، تیم اپرا فارسی نتوانست به کار بدون مجوز ادامه دهد. اما شاید سوالی که برای همه پیش‌آمده باشد، این است که به چه دلیلی این پروژه متوقف شده؟ در این‌جا می‌رسیم به توضیحاتی مبنی بر دلایل توقف پروژه اپرا فارسی.

در تاریخ 4 جولای 2009، یک فراخوان در این وبلاگ منتشر کردم که طی آن از همه کسانی که مایلند با پروژه هم‌کاری کنند؛ دعوت کردم. چهارروز بعد (یعنی 8 جولای) ، تیم اپرا فارسی کاملا تکمیل شد! بسیاری از دوستان، تمایل خود را برای شرکت در تیم اپرا فارسی اعلام‌کردند. این حمایت تا جایی بود که من به نوشته قبلی، یک “پی‌نوشت” اضافه کردم و نوشتم که: “تیم اپرا فارسی تکمیل شد”. در نهایت یک تیم حرفه‌ای متشکل از 20 نفر تشکیل شد که می‌خواستند در ترجمه‌ی مرورگر اپرا به من کمک کنند. من از همه‌ی دوستان یک تست گرفتم تا سطح ترجمه‌ی آن‌ها را داشته باشم. فایل تست از سمت شرکت اپرا فرستاده شده‌بود. پس از آن، بهترین نسخه‌ی ترجمه شده از فایل تست را که توسط آقای مسعود مرادی به فارسی ترجمه شده‌بود؛ برای شرکت اپرا فرستادم. پس از مدتی دیدم که خبری از آن‌ها نیست. بازهم صبر کردم. این‌بار ایمیلی از Opera به‌دستم رسید که در آن نوشته شده‌بود: “تیم اپرا در تعطیلات تابستانی به سر می‌برد، امیدواریم پس از تعطیلات به پروژه رسیدگی کنیم”. چیزی حدود دو هفته گذشت و کارمندان اپرا هم‌چنان در تعطیلات به سر می‌بردند. بالاخره در 5 آگوست ایمیل جدیدی به دست من رسید که در آن نوشته شده‌بود ترجمه‌های شما خارج از سطح استاندارد های اپرا است و شما به طور کامل استانداردهای اپرا را در ترجمه‌ها رعایت نکرده‌اید! این درحالی بود که من از میان 10 ترجمه‌ی برتر، بهترین ترجمه از نظر استانداردهای اپرا را برای شرکت، فرستاده‌بودم. برای من جای تعجب بود که ترجمه را قبول نکرده‌اند. گفتم شاید می‌خواهند بهانه بیارند تا مثلا جلوی ما ایرانی‌ها کلاس بگذارند که ما ها خارجکی هستیم (!) یا ما یک شرکت خیلی پیشرفته هستیم. به هر حال من ایمیلی به اعضای تیم اپرا فارسی زدم و از آن‌ها خواستم تا فایل تست را دوباره و با رعایت بیشتر استانداردهای اپرا، ترجمه کنند تا شرکت اپرا دیگر بهانه‌ای برای گیر دادن، نداشته باشد. اما این‌بار ایمیلی به دست من رسید که در آن به پروفایل‌های شخصی من در وب‌سایت‌هایی مثل LinkedIn گیر داده بودند که مثلا چرا آن‌جا در پروفایل‌تان فلان چیز رو نوشته‌اید یا مثلا چرا در پروفایل شخصی‌تان در LinkedIn نوشته‌اید که یک توسعه‌دهنده هستید. حتی به من ایراد وارد کردند که چرا در وبلاگم فراخوان داده‌ام! درحالی که خودشان اجازه تشکیل تیم را به من داده‌بودند. من سعی کردم تا جایی که امکان دارد به خواسته آن‌ها عمل کنم. به همین دلیل تغییراتی در پروفایل شخصی‌ام در LinkedIn به وجود آوردم و هم‌چنین پستی که در وبلاگم به عنوان فراخوان نوشته‌بودم را خط زدم. به امید این‌که دیگر اشکالی به من وارد نشود. اما بار آخر ایمیل دیگری به دست من رسید که در آن درخواست کرده‌بودند تا پروژه اپرای فارسی را به صورت کامل، متوقف کنم. من هم متوقف کردم. اما نظر شخصی  خودم در مورد این رفتار ناشیانه‌ی شرکت اپرا این‌است که آن‌ها به دلایلی هم‌چون تحریم‌های علیه ایران (البته شاید)، دست به این حرکت زده‌اند. اما آیا خسارت‌هایی که به یک تیم داوطلب وارد می‌شود؛ جبران‌پذیر است؟ به هیچ وجه. من پس از این‌که پروژه را کاملا متوقف کردم؛ از مسئول محلی‌سازی شرکت اپرا خواستم که حداقل دلیل واقعی این کار را بگوید. اما به جای این‌که به این پرسش من پاسخ بدهد، به من گفت که دیگر هیچ ایمیلی به آن‌ها نزنم و همچنین گفت که این آخرین ایمیلی است که ما برای شما می‌فرستیم. این تغییر رفتار و تغییر لحن  از یک شرکت رسمی مثل Opera کاملا بعید و دور از مرام‌های انسانی است.

این حرکت اشتباه اپرا، تبعاتی هم برای من داشت؛ من مطمئن شدم که دیگر از مرورگری به‌نام Opera استفاده نخواهم کرد و به هرکسی که می‌رسم از رفتار نه‌چندان جالب این شرکت تعریف خواهم‌کرد. آخر اگر شما می‌خواهید به خاطر تحریم های علیه ایران، یک پروژه‌ی داوطلبانه را بر هم بزنید، چرا از همان اول اعلام نمی‌کنید که به‌دلیل تحریم این پروژه متوقف شده؟ حتما باید یک تیم را که حدود یک ماه از شروع فعالیت‌ش گذشته، علاف خودتان بکنید؟ شما اگر نگاهی به شرکت‌های دیگر بکنید؛ می‌بینید که با دستان باز از پروژه‌های فارسی‌سازی استقبال می‌کنند. مثلا شرکت‌هایی هم‌چون Mozilla، Google، Facebook، و غیره را مشاهده کنید؛ ببینید که چگونه با دستان باز از داوطلبان فارسی‌سازی استقبال می‌کنند و پروژه‌های فارسی‌سازی آن وب‌سایت ها کاملا به نتیجه رسیده و هم‌اکنون بسیاری از آن سایت‌ها، نسخه‌های فارسی خودشان را منتشر کرده‌اند. اصلا به نظر من شرکت اپرا، لیاقت فارسی شدن را نداشت!

من در پایان از همه‌ی دوستانی که ارادت خودشان را برای شرکت در پروژه اعلام کرده بودند، تشکر می‌کنم و امیدوارم که در آینده با هم در زمینه‌های بهتری هم‌کاری کنیم.

نوشته شده در مرورگر وب, مرورگر اپرا, ایران, اخبار آی‌تی, عمومی

چند روز بود که من و علی صرافی، سخت مشغول کار روی پروژه‌ی کاکاپو برای بلاگفا بودیم. حالا چند ساعت است که کاکاپو را برای سیستم وبلاگ‌نویسی بلاگفا، منتشر کرده‌ایم. پیش از این، کاکاپو تنها روی سیستم‌های محبوب وردپرس، مووبل تایپ و بلاگر قابل استفاده بود. اما از آن‌جا که بسیاری از کاربران بلاگفا مایل به استفاده از این پلاگین روی وبلاگ‌شان بودند، و از آن‌جا که بنده از کاربران قدیمی بلاگفا بوده‌ام و نسبت به این سیستم، ارادت ویژه‌ای داشته‌ام؛ تصمیم گرفتم که نسخه‌ای از کاکاپو را برای بلاگفا منتشر کنم تا از طرفی، کاربران بلاگفا بتوانند از این پلاگین روی وبلاگ‌شان استفاده کنند و از طرف دیگر، وبلاگ‌های بلاگفا (که این‌روزها مورد حمله‌ی نفوذگرها هستند) از امنیت بیشتری برخوردار شوند. این‌روزها بسیاری از کاربران محترم بلاگفا به صورت ناگهانی متوجه پاک شدن آرشیو وبلاگ خود می‌شوند و می‌بینند که زحمت‌های چند ساله‌ی آن‌ها، در چند دقیقه از بین رفته‌است. این پاک شدن ناگهانی آرشیوها (تا جایی که بنده تحقیق کرده‌ام) از سمت نفوذگرهایی است که دست به حذف بایگانی بلاگ‌ها می‌زنند. این حذف ناگهانی، در میان کاربرانی که موضوع وبلاگ‌شان بیشتر اجتماعی و اغلب سیاسی بوده، رایج‌تر است. از این‌رو از کاربران بلاگفا درخواست دارم که با نصب پلاگین کاکاپو روی وبلاگ خود، از امنیت بیشتری برخوردار شوید.

پی نوشت مهم: قسمتی از این پست را که درخواستی از مدیر بلاگفا بود؛ حذف کردم به دلیل آنکه هیچ اختلالی در سیستم کاکاپو به وجود نیامد.

مرتبط با: امکان استفاده از کاکاپو برای کاربران بلاگفا

نوشته شده در AntiSpam, Kakapo, Plugin, کاکاپو, افزونه, امنیت, بلاگفا, خودم !, درخواست

پس از گذشت تقریبا یک سال از شروع پروژه‌ی کاکاپو، حالا کاکاپو از حالت آزمایشی خارج شده و نگارش 1.0 آن منتشر شد. برای کسانی که به‌تازگی با این پروژه آشنا شده‌اند؛ لازم به ذکر است که “کاکاپو” یک سیستم امنیتی، یا با بیان بهتر، یک افزونه (plug-in) است. این افزونه روی سایت یا وبلاگ شما نصب می‌شود تا آن سایت یا وبلاگ را از ورودهای هرزه (spammers) و نفوذگرهای مخرب نجات دهد. با نصب کردن Kakapo روی وب‌سایت خود، هیچ Spammer یا Hacker ای نمی‌تواند در وب‌سایت شما به فعالیت بپردازد و شما از شر ِ comment های اسپم خلاص خواهید شد. برای اطلاعات بیشتر در مورد کاکاپو 1.0 و مشاهده‌ی نکات انتشار آن، وبلاگ کاکاپو را مطالعه کنید.

هم‌اکنون کاکاپو قابل نصب روی سیستم‌های وردپرس و مووبل‌تایپ و بلاگر است. می‌توانید همین الآن روی وب‌سایت خود کاکاپو را نصب کنید!

نوشته شده در AntiSpam, Kakapo, Plugin, معرفی نرم افزار, معرفی سایت, کاکاپو, wordpress, افزونه, افزونه وردپرس, امنیت, اخبار آی‌تی, ضد اسپم

پروژه‌ی فارسی سازی مرورگر Opera آغاز شد. این فارسی سازی کاملا رسمی می‌باشد و پس از این‌که مرورگر اپرا کاملا فارسی شد، نسخه فارسی شده این مرورگر در وب‌سایت رسمی اپرا قرار خواهد گرفت. مدیر پروژه‌ی فارسی‌سازی مرورگر Opera خودم (کیا طاهری) هستم و از همه‌ی دوستان علاقه‌مند به فارسی‌سازی Opera دعوت می‌کنم که به من در این پروژه کمک کنند. مسئوول بخش محلی سازی در شرکت اپرا درباره اهداف این پروژه می‌گوید: “ما همیشه علاقه‌مند به محلی سازی محصولات خود بوده‌ایم و هستیم، تنها مشکلی که وجود داشت این بود که برای زبان فارسی، هیچ داوطلبی نداشتیم تا به ترجمه بپردازد”. اما هدف شخصی خودم برای این پروژه، توسعه‌ی زبان فارسی در اینترنت است. البته نسخه‌های فارسی دیگری به صورت غیر رسمی از این مرورگر اینترنتی تا به حال توزیع شده‌است که البته هیچ کدام از آن‌ها توسط شرکت Opera به رسمیت شناخته نشده‌است. همان‌طور که اطلاع دارید، شرکت موزیلا از نسخه 3.5 به بعد، فایرفاکس فارسی را روی وب‌سایت خود منتشر کرد که این حرکت موجب رضایت کاربران فارسی‌زبان شد. شرکت اپرا نیز قصد دارد با به وجود آوردن پروژه‌ی فارسی‌سازی اپرا؛ از رقیب خود یعنی فایرفاکس سبقت بگیرد. در پایان از همه‌ی دوستانی که مایلند به فارسی‌سازی مرورگر Opera کمک کنند؛ دعوت می‌کنم با من تماس بگیرند.

نکته: حمایت از پروژه ی اپرای فارسی به منظور حمایت از مرورگر اپرا نیست.

پی نوشت: خوشبختانه تیم اپرای فارسی تکمیل شد، به زودی وب سایتی برای این پروژه در نظر گرفته می شود.

پی نوشت 2: به درخواست شرکت اپرا، هرگونه اسم از اسامی اعضای این شرکت که در این پست نوشته شده بود؛ حذف گردید.

متاسفانه پروژه اپرا فارسی متوقف شد. این پروژه به خواسته ی شرکت اپرا، کاملا منتفی شد. این پروژه دیگر ادامه نمی یابد.

نوشته شده در browser, فایرفاکس, مرورگر وب, مرورگر اپرا, web browsers, اخبار آی‌تی, درخواست

بالاخره پس از انتشار نسخه های آلفا و بتا، bbPress 1.0 منتشر شد. بی بی پرس، نرم افزاری تحت وب است که از سوی شرکت Automattic عرضه می شود. این برنامه به منظور ایجاد تالارهای گفتمان (انجمن های اینترنتی) استفاده می شود. بی بی پرس نزد طراحان وب بسیار محبوب است؛ زیرا این برنامه بسیار انعطاف پذیر است و می توان شکل و شمایل انجمن خروجی را به اندازه ی زیادی تغییر داد. انتشار این نسخه نهایی درحالی انجام شد که برنامه نویسان آن از همه ی کسانی که در توسعه به آنها کمک کرده بودند، تشکر کردند. نسخه جدید، امکانات زیادی را به استفاده کنندگان پیشنهاد می کند. این نسخه نسبت به نگارش های قبلی bbPress تفاوت زیادی داشته است، از جمله آنها می توان به شباهت پنل مدیریت آن به پنل مدیریت وردپرس اشاره کرد. همچنین از سیستم ضد پستهای اسپم در انجمن استفاده خواهد شد که از آکیسمت استفاده شده است. در نگارش جدید، شما برای هر theme یک functions.php دارید! که بسیار مفید خواهد بود. همچنین کاربر انجمن شما می تواند از آدرس ایمیل خود به جای username استفاده کند. همه جاوااسکریپت ها به کتابخانه jQuery منتقل شده اند. سیستم جدیدی در bbPress به کار گرفته شده که می تواند انجمن را به صورت یک خروجی RSS تولید کند. از یک فناوری جدید در تشخیص موقعیت مکانی و زمانی کاربران انجمن نیز استفاده شده است که مکان و زمان محلی کاربر را ثبت و منتشر می کند. با نسخه نهایی 1.0 نرم افزار bbPress، سایر نرم افزارهای انجمن ساز را فراموش کنید (این جمله تبلیغاتی بود!). خود من قصد دارم در آینده برای پروژه هایم از bbPress برای انجمن سازی استفاده کنم.

هم اکنون می توانید bbPress 1.0 را دانلود کنید و آنرا روی سایت خود نصب کنید.

لازم به ذکر است تنها انجمن فارسی ای که تا به حال با کمک bbPress ساخته شده، انجمن وردپرس فارسی است.

نوشته شده در bbPress, معرفی نرم افزار, معرفی سایت, وب 2.0, پیام رسان ها, wordpress, انجمن, اخبار آی‌تی, بی بی پرس