Στην αρχή κάθε ταινίας, πριν ξεκινήσουν να πέφτουν οι υπότιτλοι, βλέπουμε ένα νούμερο της μορφής #103 στους υπότιτλους. Φαντάζομαι ότι έχει  κάτι να κάνει με τον υποτιτλισμό. Απορίες:

• Γιατί το βάζουν; Τεχνικοί λόγοι; Λόγοι πνευματικής ιδιοκτησίας; ε;
• Γιατί πρέπει να το βλέπουν οι θεατές;
• Γιατί ξαναβλέπουμε το νούμερο λίγο πριν τελειώσει η ταινία μετά τους τελευταίους διαλόγους; (πολύ εκνευριστικό όταν ο τελευταίος διάλογος είναι 2-3 λεπτά πριν το τέλος της ταινίας).

Προφανώς το έψαξα στον γούγλη αλλά με όλα τα σάιτς/fora/blogs για υπότιτλους είναι αδύνατον να βρω απάντηση.

Posted in Σινεμά

Είμαι στην Alpha Bank η οποία υποχρεώνει τους χρήστες του web banking να χρησιμοποιούν IBAN αριθμούς λογαριασμών όταν πρόκειται για μεταφορές σε άλλες τράπεζες εσωτερικού.

Τι είναι το IBAN;

Ο ΙΒΑΝ (International Bank Account Number) είναι ο Διεθνής Αριθμός Τραπεζικού Λογαριασμού που αρχικά υιοθετήθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζικών Προτύπων. Το IBAN αναπτύχθηκε για να βοηθήσει να βελτιώσει το σύστημα πληρωμών εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πελάτες, κυρίως ιδιώτες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, μπερδεύονται συχνά από τα διαφορετικά εθνικά πρότυπα για τους αριθμούς τραπεζικού λογαριασμού. Σκοπός του ΙΒΑΝ είναι να διευκολύνει την αυτόματη επεξεργασία των διασυνοριακών μεταφορών κεφαλαίων.

Τα bold τα έβαλα γιατί κατά τα φαινόμενα στις ελληνικές τράπεζες δεν ενδιαφέρει ποσώς (ή δεν θέλουν να γίνεται) η μεταφορά κεφαλαίων – τελεία και παύλα. Οι εμπειρίες μου για τη χρήση του IBAN είναι οι χειρότερες.

Εμπειρία 1η

Μάστορας μου δίνει τον αριθμό λογαριασμού του στην τράπεζα Πειραιώς. Ο άνθρωπος αυτό ξέρει – δεν τον ενημέρωσε κανείς για τον IBAN (είδατε εσείς καμιά καμπάνια; ) Πάω στο site της τράπεζας και χρησιμοποιώ έναν online μετατροπέα για τον υπολογισμό του IBAN του. Βάζω το νούμερο στο web banking της Alpha και για κάποιο μυστήριο λόγο δεν το δέχεται. Το μήνυμα που μου έδινε είναι απλά “Λάθος στοιχεία λογαριασμού του παραλήπτη”. Διπλοτσεκάρω τα νούμερα και με τον μάστορα, ξανά-μανά στο web banking αλλά τα ίδια. Τι φταίει δεν έμαθα ποτέ. Το web banking της Alpha ή ο calculator της Πειραιώς; Αναγκάστηκα και συνάντησα το μάστορα και του έδωσα μετρητά.

Εμπειρία 2η

Το πανεπιστήμιο που κάνω μεταπτυχιακό μου δίνει το λογαριασμό στην Εθνική για να καταθέσω την δόση των διδάκτρων. Ούτε το ΟΠΑ γνωρίζει για την υποχρεωτική χρήση του IBAN!! Ψάχνω στο σάιτ της Εθνικής για τον αντίστοιχο μετατροπέα αλλά το μόνο που βρίσκω είναι μια ενημερωτική σελίδα για την χρήση του IBAN. Μεταξύ άλλων λέει “Κάθε τραπεζικός λογαριασμός μπορεί να μετατραπεί σε λογαριασμό IBAN μόνον από την Τράπεζα στην οποία τηρείται ο λογαριασμός.“

Λέω, δεν μπορεί πρέπει να υπάρχει αλγόριθμος μετατροπής λογαριασμών και ψάχνω στο Google για “IBAN calculator” και βρίσκω αυτό εδώ. Όταν διαλέγω Greece μου βγάζει το εξής μήνυμα:

Our correctness guarantee currently does not cover Greece because Greek banks calculate IBANs in too many different ways. Please trust these calculated IBANs only if you know what you are doing.

Μας έχουν σε ειδική κατηγορία μαζί με τους Ελβετούς και μας αφιέρωσαν και αυτή τη σελίδα με πληροφορίες για την περίπτωση της χώρας μας.

Στην απόγνωσή μου λέω να πάρω τηλέφωνο την Εθνική για να μου μετατρέψουν αυτοί τον αριθμό λογαριασμού σε IBAN. Η απάντηση που πήρα είναι ότι τον IBAN μπορεί να τον ξέρει μόνο ο κάτοχος του λογαριασμού και δεν μπορεί να υπολογιστεί από τρίτους. Για τον υπολογισμό του χρειάζονται και 2 επιπρόσθετα ψηφία τα οποία τα ξέρει μόνο ο κάτοχος! Μου είπαν ότι αυτό γίνεται για λόγους ασφαλείας!!

Είναι δηλαδή ασφαλέστερη η κατοχή του κλασικού αριθμού τραπεζικού λογαριασμού από τρίτους απο την κατοχή του IBAN; Κινδυνεύουν οι πελάτες της Alpha Bank και της Πειραιώς που κάποιος τρίτος μπορεί να υπολογίσει τον αριθμό IBAN τους στα sites των τραπεζών; Το συγκεκριμένο “μέτρο ασφαλείας” της Εθνικής μου ακούγεται ως φτηνή δικαιολογία για την πατάτα που έκανε κάποιος  ακριβοπληρωμένος σύμβουλος. Φυσικά μπορεί να είναι παλιομοδήτικη συνηδειτή επιλογή της Εθνικής για να “προστατεύσει” τα κεφάλαιά της.

ΥΓ: Εναλλακτικός τίτλος πόστ: Διατραπεζικές μεταφορές & web banking στην Ελλάδα.

ΥΓ2: Αυτό το ποστ ήταν ξεχασμένο draft για περίπου 2 χρόνια!! Τα δεδομένα παραμένουν ίδια!

Posted in Αχ... Ελλάς

Ο πολυαγαπημένος μου μπαμπάς πάντα ήταν λάτρης των “μαγικών”. Ένα μεγάλο παιδί που με δέος θαυμάζει τους ταχυδακτυλουργούς, τους παλιάτσους, τους ακροβάτες… τα χρώματα του τσίρκου. Η παιδική του ηλικία ήταν πολύ σκληρή και (πάλι καλά που) η φαντασία του έβρισκε καταφύγιο  σε κόσμους μαγικούς και χαρούμενους. Τώρα που μεγάλωσα καταλαβαίνω τη σημασία όλων αυτών.

Κάνω μια ευχή να έρθει εκείνη η μέρα που θα πάρει το εγγονάκι του στο Cirque du Soleil^*, να δουν το Saltimbanco, να του αγοράσει μαλλί της γριάς και να το φάνε μαζί πονηρά, να γελάσουν με τους παλιάτσους, να γυρίσουν σπίτι και να μας διηγηθούν την αξέχαστη εμπειρία τους.

Μπαμπά σ’ ευχαριστώ που εσύ…

_{*Πως να μπορέσεις να διαβάσεις για το Blue Ocean Strategy, όταν τα παραδείγματα σου ξυπνάνε τέτοια αισθήματα και αναμνήσεις;}

Posted in Living and Loving

Αγαπητοί φίλοι και αναγνώστες!

Ο μοναδικόψαρος ζει και βασιλεύει. Μπορεί να μην γράφω (και ας με συγχωρέσουν όσοι με παρακινούν να γράψω κάτι) αλλά μου συμβαίνουν πολλά και κυρίως καλά Δεν υπάρχει χρόνος για το παραμελημένο μπλογκάκι μου… Μου πέρασε απ’ το μυαλό να το κατεβάσω αλλά δεν του αξίζει. Σκέφτομαι να γράφω μικρότερα impromptu ποστάκια αφού δεν έχω την πολυτέλεια του χρόνου. Θα δείξει…

Σας φιλώ και να είστε όλοι καλά και χαρούμενοι!

ΥΓ: Να πάτε να δείτε το Happy-Go-Lucky του Mike Leigh! Δεν είναι η χαζοχαρούμενη ταινία που προμοτάρει το τρέιλερ – προφανώς οι marketeers θεώρησαν καλό να ξεγελάσουν το “μη σινεφίλ” κοινό.

Posted in Έργα και Ημέρες του Unique Fish

Επειδή είμαι “εκτός” δικτύου εδώ και αρκετούς μήνες, μόλις σήμερα ανακάλυψα το moodyradio! Το Moody Radio εκπέμπει μόνο στο δίκτυο γιατί προφανώς η μπάντα των FΜ δεν χωράει ένα ραδιόφωνο που λέει όχι στη δικτατορία των playlist. Η στρατιά των παραγωγών του σταθμού είναι φανταστική – όσοι ακούγατε Jazz FM, Kosmos (πριν τους Ολυμπιακούς), και τον προ-playlist Εν Λευκώ σίγουρα τους αναγνωρίζετε:

• Λεωνίδας Αντωνόπουλος
• Σπύρος Κατσιγιάννης
• Ζακ Σαμουήλ
• Γιώργος Κοπανέλης
• Θανάσης Μήνας
• Ιλάν Σολομών (ΝΑΙ! Γύρισε!)
• Νικολέτα Ψυχογιού
• Σταύρος Μούτσελος
• Γιάννης Λώλος
• Κωνσταντίνος Πετρόπουλος
• Νικολέττα Παπαθανασίου

Η προσπάθεια θυμίζει πολύ τις πρώτες μέρες του Jazz FΜ, στις αρχές του 90 που μετέδιδε μόνο συγκεκριμένες ώρες στη συχνότητα άλλου σταθμού. Πρωτομάστορας και αυτής της προσπάθειας είναι ο Κώστας Γεωργίου που έφυγε τόσο γρήγορα τον Αύγουστο που μας πέρασε.

Όλοι λοιπόν στον Moody (http://www.moodyradio.gr/) Στη σελίδα «Ακούστε», ακολουθήστε τις οδηγίες αναλόγως του συστήματος που έχετε (Windows, Mac OS X, Linux) και voila! Ευτυχώς που στο ανακαινισμένο μου σπίτι θα μπορώ να κάνω streaming από το σύστημά μου στο στερεοφωνικό Ευελπιστώ να καταφέρω να κάνω και εγγραφές για ν’ ακούω και στ’ αμάξι παραγωγούς που μ’ ενδιαφέρουν .

Καλές μας ακροάσεις λοιπόν!

Απο την άσπρη λέξη:

“Ψηφίζω” την αρχική ετυμολογία της λέξης και όχι την μεταγενέστερη πολιτική σημασία.

Δεν άντεχα να τα βλέπω απ’ την TV. Με το που ξέσπασε η φωτιά στον Χολαργό το Σαββάτο έφυγα χωρίς κανένα πλάνο αλλά με στόχο να κάνω ότι μπορώ. Έφτασα στο άλσος Χολαργού μια ώρα μετά το ξέσπασμα της πυρκαγιάς. Μαζί με καμιά 200αριά άλλους (κάτοικοι της περιοχής αλλά και απο άλλες περιοχές) προσπαθήσαμε να βοηθήσουμε τους πυροσβέστες που πάλευαν να σβήσουν τη φωτιά πίσω απ’ το λόφο κοντά στον περιφερειακό Υμηττού.

Το άλσος μέσα σε ελάχιστο χρόνο κάηκε ολοσχερώς . Λόγω του δυνατού αέρα μικρές εστίες άναβαν με το παραμικρό, βάζοντας σε κίνδυνο να καούν και τα λίγα δέντρα που γλύτωσαν. Με κουβάδες νερού, κλαδιά και πέτρες σβήναμε ό,τι κάπνιζε. Αυθόρμητα στήθηκε μια ανθρώπινη αλυσίδα συντήρησης της μάνικας που μετέφερε νερό πίσω απ’ το λόφο. Το έδαφος και οι πέτρες έκαιγαν και σε πολλές περιπτώσεις έλιωναν το λάστιχο και υπήρχαν διαρροές και αλλάζαμε το τρύπιο κομμάτι με άλλο. Με τη βοήθεια αεροπλάνων και ελικοπτέρων η φωτιά ευτυχώς σβήστηκε. Οι χαμηλές πτήσεις και ο ήχος τους μου έφερε μνήμες πολέμου. Εδώ είναι κάποιες φωτογραφίες που προσπάθησα να βγάλω με το κινητό.

Η στάχτη κάλυψε το χώμα… βάφτηκαν όλα γκρίζα. Όλοι κοιτάζαμε γύρω μας, σιωπηλοί, σαστισμένοι… δεν μπορούσαμε να συνειδητοποιήσουμε τον όλεθρο που συμβαίνει όχι μόνο στο Χολαργό αλλά σε όλη την Ελλάδα. Άκουσα κάποιους να λένε ότι αν ήταν στο συγκεκριμένο σημείο οι εμπρηστές δεν θα έφευγαν απο εκεί ζωντανοί. Και ακόμη ήταν Σαββάτο… σε μια περιοχή που δεν έγιναν “μεγάλες” πυρκαγιές.

Είδα μια μυρμηγκοφωλιά να χαροπαλεύει στις θερμοκρασίες που επικρατούσαν. Σκέφτηκα ότι για τα μυρμήγκια αυτό είναι ένας όλεθρος … σαν μια πυρηνική καταστροφή απο τη βόμβα που έβαλε κάποιος. Η πυροσβεστική είχε ήδη εντοπίσει εμπρηστικούς μηχανισμούς στο άλσος. Στη φωτογραφία πιο πάνω είναι αυτός που βρέθηκε με το κινητό τηλέφωνο που εκπυρσοκρότησε τη φωτιά.

Στην είσοδο του άλσους υπάρχει μια λευκή πινακίδα με φόντο το καμένο άλσος που μάταια μας υπενθυμίζει ότι πρέπει να προστατέψουμε το δάσος, είναι η ζωή μας.

Αυγουστιάτικα έλαβα ταχυδρομικώς τον Χάρτη Αστικών Συγκοινωνιών της περιοχής μου συνοδευόμενο με φωτογραφία και μηνυματάκι από τον ίδιο τον υπουργό Μεταφορών και Επικοινωνιών που με ενημερώνει ότι βελτιώθηκαν οι συγκοινωνίες τα τελευταία χρόνια.

Και ερωτώ:

1. Στάλθηκαν μαζικά όλοι οι χάρτες αυτή την περίοδο; Δεν θα ήταν αποτελεσματικότερη η συγκοινωνιακή καμπάνια του υπουργείου αν έστελνε τους χάρτες τον Σεπτέμβριο;
2. Είναι η αποστολή χαρτών ένα μέρος μιας διαρκούς συγκοινωνιακής καμπάνιας του υπουργείου και απλά μου έτυχε να λάβω τον χάρτη τώρα;
3. Είναι ή δεν είναι ύποπτη η χρονική περίοδος που διάλεξε το υπουργείο να μας ενημερώσει;¹

¹ Εγώ ο καχύποπτος λέω ότι η κυβέρνηση νομότυπα χρησιμοποιεί τα έσοδα του κράτους του για έμμεση προεκλογική καμπάνια.

Διαβάζω και πονάω: Ας έχουμε τα αποκαΐδια να μας θυμίζουν πως τελικά αυτό είναι το περιβάλλον που μας αξίζει!

200,000 στρέμματα κάηκαν και μόνο 500 εθελοντές έσπευσαν να βοηθήσουν. Οι υπόλοιποι απλά κοιτάμε το μακάβριο θέαμα. Οι ιθύνοντες θα κάνουν δηλώσεις, η πολιτεία θα πάρει μέτρα, οι οικολόγοι θα μετρήσουν την τεράστια οικολογική καταστροφή και θα προβλέψουν τις συνέπειες που θα έχουν στην υγεία μας κ.ο.κ. Ο νόμος για την εκτός σχεδίου δόμηση δεν θα καταργηθεί ποτέ, ο δρυμός θα τσιμεντοποιηθεί, και αυτό που υπήρχε θα μείνει στην ιστορία.

Ελπίζω το Δασαρχείο Πάρνηθας να κρατήσει το σάιτ για τον Εθνικό Δρυμό Πάρνηθας έτσι ώστε οι επόμενες γενιές να μπορούν να συγκρίνουν αυτό που υπήρχε με αυτό που τους κληροδοτήσαμε.

Με ανακοίνωση του το ΙΚΑ (ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 27/06/2007) (αρχείο M$ doc) μας πληροφορεί ότι:

Λόγω τεχνικών προβλημάτων που ενδέχεται να δημιουργηθούν στο κεντρικό ηλεκτρονικό σύστημα και τις υπομονάδες της τηλεφωνικής υπηρεσίας του «184» από αυξομειώσεις της τάσης του ρεύματος, σε συνδυασμό με τις πολύ υψηλές θερμοκρασίες, θα διακοπεί προληπτικά η λειτουργία του μετά τις 2:30 μ.μ. σήμερα.

Η υπηρεσία του «184» θα επαναλειτουργήσει κανονικά από αύριο το πρωί.

Αρνούμαι να πιστέψω ότι σ’ ένα έργο που κατά τα φαινόμενα ξοδεύτηκαν απο το Γ’ ΚΠΣ και εθνικούς πόρους γύρω στα 55 εκ. ευρώ (χωρίς να μετράμε μισθούς σε υπαλλήλους του ΙΚΑ, κλπ κλπ) δεν υποστηρίζεται επαρκώς απο UPS στα τοπικά γραφεία, και ηλεκτρογεννήτριες στα κεντρικά (τουλάχιστον).

Δηλαδή το μοναδικό failover plan (έστω και preventive plan) είναι το κλείσιμο του μαγαζιού επειδή ενδέχεται στις 2:30μμ (γιατί τόσο αργά καλέ; ) Αν πραγματικά υπάρχει πρόβλημα, το συμβόλαιο των ανάδοχων δεν προβλέπει ρήτρες για “κακή λειτουργία”;

Ζεστή και συναισθηματική ήταν η Laurie Anderson χθες το βράδυ στο Ηρώδειο. Πρώτη φορά την είδα live και την περίμενα ψυχρή να πω την αλήθεια. Κεντρικό όργανο η φιλτραρισμένη της φωνή, που τραγούδησε τις σκέψεις της, τα συναισθήματα της, και της παρατηρήσεις της για τον ανάποδο κόσμο μας.

Έντονα προβληματισμένη με την παγκόσμια τραγωδία του (Αμερικανικού) 21ου αιώνα… πόλεμοι, όπλα, βία, πρόσκαιρη φήμη, μοναξιά, απώλεια επικοινωνίας, έλλειψη ελευθερίας και ανθρωπιάς. Όλος ο κόσμος κατακλύζεται από εικόνες, ήχους και πληροφορίες και παρόλο που προσπαθούμε να κάνουμε το σωστό, κατά βάθος γνωρίζουμε ότι το συνολικό αποτέλεσμα είναι λάθος.

Πολλές φορές οι στίχοι της ήταν σατυρικοί αλλά κατά βάθος ήταν τραγικοί… Τραγούδησε για την ολοκληρωτική Αμερική και αναγνωρίζαμε την αλήθεια στα λόγια της… αμήχανα συμφωνούσαμε… συμπονούσαμε.

Ακόμη έχω τους στίχους της στ’ αυτιά μου αλλά μου είναι δύσκολο να περιγράψω με λόγια τη χθεσινή εμπειρία. Ορισμένα πράγματα θέλουν τον χρόνο τους, όπως και η Laurie που στα 60 της ξαναγεννήθηκε.

Η συναυλία επισήμως ξεκινάει στις 9 αλλά είναι πολλοί που μπαίνουν τελευταία στιγμή – οι περισσότεροι των ακριβών εισιτηρίων. Η καλλιτέχνις ανεβαίνει στη σκηνή στις 9:10 και συνεχίζουν να καταφθάνουν. Με το που ξεκινάει, οι υπεύθυνοι αναγκαστικά απαγορεύουν την είσοδο μέχρι να πέσει το πρώτο χειροκρότημα.

Πρέπει να είσαι μεγάλο ζώο για να φωνάζεις και να επιμένεις να μπεις στο θέατρο ενώ η συναυλία έχει ήδη ξεκινήσει. Οι θεατές να κάνουν «σσσσς…» και εσύ ντουγρού να ουρλιάζεις, να σπρώχνεις τους υπεύθυνους και τελικά να πέφτεις κάτω. Τόσο ντόρο έκανες που ακόμα και η καλλιτέχνις γύρισε να δει τι συμβαίνει.

Πραγματικά, θέλω να μάθω τι δουλειά είχε ένα τέτοιο ζώο στη Laurie Anderson!

“Καλύτερα να μην μιλήσω….” μας είπε ο γιατρός (DrVoel) στο Ελληνικό φόρουμ του bookcrossing. Τελικά μίλησε και μας άφησε άφωνους.

Εν’ ολίγοις, ο εν λόγω γιατρός¹ πιστεύει ότι όσοι ασχολήθηκαν με την υπόθεσή της είναι άσχετοι και κακοήθεις που βγάζουν τα συμπλέγματα τους ενάντια στην ιατρική κοινότητα. Έμμεσα υποστηρίζει ότι η Αμαλία δεν πέθανε και ότι ο Ιατρικός Σύλλογος πρέπει να υπερασπίσει το κύρος του επαγγέλματός δικαστικά – να την στείλει να ψοφήσει στον Κορυδαλλό. Και αν πραγματικά πέθανε της εύχεται “κακό ψόφο να έχει”.

Τι να σου απαντήσω ρε “γιατρέ”;² Η αλαζονεία σου χτύπησε ταβάνι! “Αλαζονικά βόδια” σας αποκάλεσε και η Αμαλία και στην περίπτωσή σου πέφτει 100% μέσα. Και δίκιο να έχεις τόχασες. Θα την έβριζες έτσι την Αμαλία μπροστά στα μάτια των δικών της; Πως μπορείς να βρίζεις έναν νεκρό!; Πραγματικά αδυνατώ να καταλάβω πως ένας “περισπούδαστος γιατρός” πάσχει απο τέτοια έλλειψη παιδείας και βασικών τρόπων. Πραγματικά δεν θέλω ποτέ να τύχει και να είμαι ασθενής σου!

Μπορεί για σένα να είναι σημαντική η ύπαρξη/ανυπαρξία της Αμαλίας αλλά για όσους ευαισθητοποιήθηκαν και κινητοποιήθηκαν (καλώς ή κακώς) η Αμαλία είναι απλά η αφορμή. Και φάρσα να ήταν η ιστορία αυτό δεν καταργεί τα 100άδες φακελάκια που δίνονται καθημερινά και τις πρόχειρες διαγνώσεις και πρακτικές των συναδέλφων σου. Δυστυχώς Αμαλίες πεθαίνουν καθημερινά. Δεν πάει άλλο – η ελληνική κοινωνία αγανάχτησε. Σ’ αυτό να αντιδράσει ο ιατρικός σύλλογος και η πολιτεία και ας είναι μειοψηφία οι αλμπάνηδες (λέω γω τώρα). Όχι άλλο στρουθοκαμηλισμό ρε γαμώτο!

¹ Προσωπικά γνωρίζω ότι όντως είναι γιατρός.
² Δεν μπαίνω στον κόπο να σε βρίσω – πραγματικά δεν αξίζεις το σάλιο μου τα keystrokes μου.

46 ώρες μέρες μετά ξύπνησα… Κάτι σαν το Waking Life !

• Κοιμήθηκα unique και ξύπνησα uncle όπως επεσήμαναν στα σχόλια οι φίλοι Χαζο-uncle θα έλεγα (ο μπέμπης είναι πολύ γλύκας αλλά και το πρώτο μωρό της φαμίλιας)
• Λίγο αργότερα η βαφτιστήρα έγινε 2 χρονών! Κιόλας!! Στα γενέθλια της ήμουν εξωτερικό
• Ξύπνησα στο Ζάγκρεμπ – η Κροατία προσπαθεί να γίνει Ευρωπαϊκή. Μετά το ανατολικό μπλοκ, Τίτο, και τον πόλεμο η νέα τάξη πραγμάτων την θέλει στο EU. Μέχρι και η Nescafe προσπαθεί να πλασάρει το frappe σαν trendy καφέ (ευτυχώς θα φάει τα μούτρα της – την πρόλαβαν τα Ιταλικά espresso!)
• Ξύπνησα στις Βρυξέλλες – πρώτη φορά κατάφερα και έκατσα πέραν δουλειάς! Αν εξαιρέσουμε τον βροχερό καιρό, οι Βρυξέλλες είναι μια πόλη γεμάτη ζωή και τον πολιτισμό. Έκπληξη ήταν το Μουσείο μουσικών οργάνων – όλα τα λεφτά ο ακουστικός οδηγός που σου δίνουν
• Ξύπνησα και έτρεξα για βιογραφικό και αιτήσεις. Μετά από 4 χρόνια ξαναθυμήθηκα τα τυπικά μου κατορθώματα και για πρώτη φορά ένοιωσα ότι “έκανα πολλά πράγματα μέχρι στιγμής” (τον πήχη τον βάζουμε εμείς όχι οι άλλοι) – και πολλά περισσότερα εκτός βιογραφικού! Σήμερα με πήραν τηλέφωνο για συνέντευξη.
• Λίγο μετά έβαλα μπρος για την ανακαίνιση του διαμερίσματος. Ως τώρα υπολογίζω ότι θα χρειαστώ 10+ μαστόρους και μπόλικα λεφτά. Με ανακουφίζει η σκέψη του αποτελέσματος και οι επερχόμενες αλλαγές.
• Ξύπνησα και έμαθα για τον άδικο χαμό της Αμαλίας. Η θλίψη μου μετατρέπεται σε οργή… Το αποτέλεσμα ενός πολύχρονου Malpractice… δεν μπορεί και δεν πρέπει να περάσει και αυτό στο ντούκου!
• Ξύπνησα και έμαθα ότι η ευδαιμονία και η αγαλλίαση που δίνουν τα σοκολατάκια (κι ας είναι και απ’ τις καλύτερες chocolaterie του Βελγίου) είναι εφήμερες – όπως και οι περισσότερες απολαύσεις άλλωστε. Μακάρι να μπορούσα να μην χτίζω όνειρα με “απολαυστικά” θεμέλια γιατί το σημείο θραύσης τους είναι απότομο και οδυνηρό. Το τελευταίο όνειρο ήταν σχεδόν πραγματικό… κάτι σαν το Waking Life… Θα το θυμάμαι για πάντα…

Αυτή τη στιγμή είμαι στην 76η ώρα χωρίς ύπνο. Γενικά η κατάσταση είναι περίπου σαν αυτά που διάβασα εδώ. Με τη διαφορά ότι εγώ δεν το έκανα για πείραμα…

Σε λίγο πάω για ύπνο .. ζζζζ…

Σε όσους με ξέρουν: Μην ανησυχήσετε αν δεν απαντάω τα τηλέφωνα…  κάποια μέρα θα ξυπνήσω:)

Ο Saile Sistigrev συγκρίνει Αθήνα με Λισσαβόνα και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι Έλληνες είναι τα μεγαλύτερα κορόιδα της Ευρώπης. Οι μόνοι που φταίνε γι’ αυτό είναι φυσικά οι ίδιοι οι Έλληνες – υπέρμαχοι του ατομικισμού.

Δυστυχώς έχει δίκιο! Όσο δίκιο έχει και ο Άσιμος που έλεγε χρόνια πριν:

Μόνο ένας σεισμός μας σώζει, απ’ το πλέγμα δηλαδής
μαϊντανός να γίνουν όλα, να βουλιάξει όλη η γης.
- Όπως η Ατλαντίς.

Ως τότε…
Καλή “ανάσταση” να έχουμε.

Αυτό είναι. Μες το κατακαλόκαιρο είσαι αραχτός στην παραλία και διαβάζεις στην εφημερίδα σου για τους μετανάστες και τις προσπάθειες των αρχών για την “διασφάλιση” των συνόρων μας απο το κύμα μεταναστών. Σε ενοχλεί το ζοφερό μέλλον που σου διαγράφουν με τρομαχτική ορολογία αλλά συνεχίζεις ακάθεκτος ν’ απολαμβάνεις τις διακοπούλες σου. Και ξαφνικά συμβαίνει αυτό!

Είχα μια δύσκολη μέρα στο γραφείο. Επέστρεψα στο σπίτι αργά και το κεφάλι μου βούιζε απ’ τα διάφορα της δουλειάς. Δεν είχα χρόνο για ξεκούραση γιατί είχα να βγω για ποτό με μία πρώην μου που συνάντησα στη συναυλία συμπαράστασης την Κυριακή και είπαμε να βρεθούμε. Αρχικά δεν είχα όρεξη… ήμουν κουρασμένος αλλά πήγα κόντρα στη διάθεσή μου. Κάθομαι για πολύ λίγο στο σπίτι (όση ώρα χρειάστηκε για να βάλω το torrent να κατεβάζει το τελευταίο επεισόδιο του Prison Break!) και φεύγω αρκετά πριν το ραντεβού για να την πάρω απ’ τη δουλειά της με τ’ αμάξι… άλλαξε ο καιρός και φυσάει, δεν ήθελα να ταλαιπωρηθεί με συγκοινωνία.

Μπαίνει στ’ αμάξι και λέμε να πάμε Σκουφάκι – η εικόνα να ψάχνω πάρκινγκ με αγχώνει αλλά είμαι αισιόδοξος. Φτάνουμε και στα 10 μέτρα απ’ το μπαράκι αδειάζει μια θέση και την καπαρώνω – γελάω με την τύχη μου. Μπαίνουμε στο γεμάτο Σκουφάκι και ψάχνουμε για να κάτσουμε… ανεβαίνουμε στο πατάρι και στο καπάκι αδειάζει ο καναπές – γελάμε με την τύχη μας.

Κάνουμε παραγγελία και εγώ ψιλο-πεινάω… συνδυάζω βότκα-λεμόνι μ’ ένα σάντουιτς. “Μαλακία συνδυασμός” λέω αλλά δεν ακυρώνω. Συζητάμε για διάφορα… για ταξίδια, μουσική, συγκροτήματα, συναυλίες, φίλους, νέα μας κ.λπ. Σκέφτομαι ότι αυτά ήταν που μας έφεραν κοντά… που όμως δεν ήταν αρκετά για κάτι παραπάνω. Κοινά ενδιαφέροντα – διαφορετικοί τρόποι ζωής… Έρχεται η γκαρσόνα και μου λέει ότι το σάντουιτς δεν μπορεί να γίνει… πάλι η τύχη μαζί μου. Η ώρα κυλάει ευχάριστα με κουβέντες, ποτό και τσιγάρα.

Φεύγουμε και στην έξοδο παίρνει ταξί για σπίτι. “Δε θέλω να σε κουβαλάω” μου λέει. Χαμογελώ γιατί καταλαβαίνω ότι θα πάει στον δικό της… την χαιρετώ και φεύγω. Δεν μου βγήκε ζήλια ή κάτι παρεμφερές. Μπαίνω στ’ αμάξι και με ξαφνιάζει η αλλαγή μου… σκέφτομαι ότι ήταν ένα όμορφο τέλος μιας δύσκολης μέρας. Με ξαφνιάζω που μπορώ να είμαι καλύτερα με τον εαυτό μου με απλά πράγματα… χωρίς μεγάλες απαιτήσεις και θέλω… χωρίς την διερεύνηση των “πως” και των “γιατί”.

Μειδιώ και λέω να με ανταμείψω… κάνω μια στάση στην πλατεία Μαβίλη για ένα βρώμικο που πάει μετά το ποτό

ΥΓ: Την Παρασκευή μου είπαν να διαβάσω για τα ψάρια στην Athens Voice γιατί λέει αλήθειες. Είχαν δίκιο!
ΥΓ2: Αυτό το ποστ μου βγήκε σχεδόν μονοκοπανιά!

Η severin πρόσφατα μου είπε ότι κάποιος τη ρώτησε για την ορθότητα του ρητού του Σωκράτη “Ἓν οἶδα ὅτι ουδὲν οἶδα“. Το παιδί διάβασε το λήμμα “Σωκράτης” στην ελληνική Wikipedia όπου έγραφε ότι ο φιλόσοφος είπε “εν οίδα ότι ουκ οίδα” και δεν ήταν σίγουρος αν ήταν σωστό (πάλι καλά). Μου έκανε εντύπωση που στην ελληνική wikipedia έγινε τέτοιο λάθος και δυστυχώς ανακάλυψα ότι όντως ήταν λάθος. Του λόγου του αληθές κοιτάξτε το λανθασμένο λήμμα με ημερομηνία 5 Μαρτίου 2007 που ήταν και η πιο πρόσφατη, μέχρι που το διόρθωσα σήμερα αντιγράφοντας το ρητό σε πολυτονικό από το wikiquote. Το λάθος υπάρχει στην wikipedia απο τις 3 Σεπτεμβρίου 2006 (βλ. σχετική αλλαγή στο λήμμα).

Δυστυχώς το ίντερνετ αντιμετωπίζεται από πάμπολλους χρήστες ως εγκυκλοπαίδεια. Ποιος ξέρει πόσοι διάβασαν το λανθασμένο ρητό τόσους μήνες τώρα (π.χ. παιδιά που χρησιμοποιούν το δίκτυο για σχολικές εργασίες). Δεν αμφιβάλλω ότι πολλά άρθρα της wikipedia είναι εξίσου ακριβή, έγκυρα και περιεκτικά με αυτά των κλασικών εγκυκλοπαιδειών. Αυτό έδειξε και μία έρευνα που έκανε το περιοδικό Nature συγκρίνοντας 42 επιστημονικά λήμματα με τα αντίστοιχα της Britannica (θα ήταν ενδιαφέρουσα μιά σύγκριση σε μη επιστημονικά λήμματα!). Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι το περιεχόμενο που δημιουργείται από χρήστες (user generated content) εμπεριέχει μεγάλους κινδύνους για λάθη¹.

Οι εγκυκλοπαίδειες μπορεί να στοιχίζουν σε λεφτά αλλά τα λήμματα τους τα γράφουν ειδικοί και γι’ αυτό το λόγο η πιθανότητα λαθών είναι σημαντικά μειωμένη. Μέχρι να βρεθεί τρόπος ελέγχου ποιότητας των λημμάτων καλό είναι να αμφιβάλλουμε γι’ αυτά που διαβάζουμε στην wikipedia².

[1] Αυτό άρχισε να γίνεται ευρέως γνωστό αφορμή ενός πρόσφατου περιστατικού με ένα 24χρονο χρήστη της wikipedia που παρουσιαζόταν στην κοινότητα ως καθηγητής θεολογίας με πάνω απο 16,000 λήμματα συνεισφοράς στην wikipedia.
[2] Ειδικά στην Ελληνική έκδοση όπου η κοινότητα χρηστών/εθελοντών που συνεισφέρουν περιεχόμενο και κάνουν έλεγχο ποιοτικό στα λήμματα είναι πολύ μικρή συγκριτικά με άλλες γλώσσες.

Νομίζω ότι η κατάσταση του ελληνικού (ελληνόφωνου) internet περιγράφεται πάρα πολύ καλά από το εξής: αν κάνεις search για οτιδήποτε στο google με ελληνικούς χαρακτήρες, τα αποτελέσματα θα είναι γεμάτα με blog posts και κάποιες (λίγες) κανονικές ιστοσελίδες. Υπάρχει λοιπόν ζωή στο ελληνικό internet αλλά το περιεχόμενο είναι κυρίως user generated.
Εν ολίγοις η αγορά έχει μάλλον αργά αντανακλαστικά…

Αυτό έγραψε ο Harry στο Στερεοφωνικά και μαρμελάδες και με βρίσκει σύμφωνο. Η αγορά έχει αργά αντανακλαστικά και επίσης υπάρχουν ευκαιρίες που φαίνονται και στα στατιστικά των blog σας. Βάση του blog μου ο λαός θέλει “πορνό” και “παρα πέντε” (πάλι καλά που το σεξ ξεπερνά την TV!). Φαντάζομαι αλλού θα υπάρχουν καλύτερες στατιστικές