Amateuristische, professionele én top secret militaire computervirussen bedreigen onze wereld, waarin apparaten in toenemende mate met internet zijn verbonden. Richard Clarke, die een decennium lang Amerika’s hoogste digitale terreurbestrijder was, doet een ontluisterend boekje open.

“(…) The vision Clarke has is of a modern technological nightmare, casting the United States as Dr. Frankenstein, whose scientific genius has created millions of potential monsters all over the world. But Clarke is even more concerned about “official” hackers such as those believed to be employed by China.

“I’m about to say something that people think is an exaggeration, but I think the evidence is pretty strong,” he tells me. “Every major company in the United States has already been penetrated by China.” (…)”

Bron: Smithsonian | Foto: Alexander Gernhardt (cc)

De lente is er bíjna, maar in Utrecht was het vanochtend al even zover.

(locatie)

Officieel bestaan ze niet meer, de spookrekeningen door mobiel datagebruik in het buitenland. De praktijk is anders. Vier dagen Spanje kostte me onlangs meer aan telecomkosten dan de reis en het verblijf samen.

De dagen worden langer en warmer en dat betekent dat velen van ons zich opmaken voor een reisje naar het buitenland. Voor de een is dat een stedentripje over de grens, voor de ander houdt dat een verre vakantie in. Heerlijk. De helft van ons heeft inmiddels een smartphone, dus met een druk op de knop delen we foto’s met de achterban. Hoge rekeningen worden voorkomen met WhatsApp, eBuddy XMS of Facebook.

Tot afgelopen zomer was mobiel internetten in het buitenland nog een gevaarlijke, gezinsbedreigende activiteit. Het kon je immers zomaar een hele maand huur of een nieuwe wasmachine kosten. Zo hoog konden rekeningen uitvallen. En dat hoorde je achteraf pas.

Gelukkig stak eurocommissaris Neelie Kroes daar een stokje voor. Vandaag de dag zijn spookrekeningen, of bill shocks, uitgebannen. Ze bestaan niet meer. Mobiele operators moeten het slot op de datalijn zetten wanneer iemands rekening boven de 59,50 euro in een factuurmaand komt. Wie toch wil blijven internetten, moet daar expliciet om vragen.

Zo klinkt de theorie. Vorige maand mocht ik echter ervaren dat de praktijk toch net iets anders is.

Tweehonderd euro per dag

Telfort was afgelopen maand zo vriendelijk om me een rekening van 706 euro te sturen. De oorzaak van die bill shock ligt in mijn bezoek aan het Mobile World Congress, een telecombeurs die ieder jaar in Barcelona wordt gehouden.

Het was een kort bezoek van maar vier dagen. Mijn mobielgebruik stelde niet veel voor: een enkele foto naar huis en continu synchroniseren met de webaccounts voor werk en privé. E-mail altijd actueel en de agenda‘s in sync.

Dat synchroniseren zorgde ervoor dat ik binnen een dag al aan het dataplafond zat. Dat had ik niet door, maar dat moet geen probleem zijn. De mobiele operator hoort een sms te sturen zodra je op 80 procent en 100 procent van de limiet van 59,50 euro zit. Dat ging in mijn geval mis. Die sms’jes werden namelijk nooit verzonden. De teller liep door en door en door. Vier hele dagen.

Twee weken later kwam de schok: een rekening van maar liefst 706 euro’s. Wat was ik blij.

Blij omdat niet ik, maar Telfort voor die rekening opdraait. Voor een paar tientjes heb ik ongestoord dagenlang zorgeloos mobiel kunnen internetten op de wijze waarop ik dat ook in Nederland zou doen. Het enige dat wel nog moest gebeuren, was de operator daarvan overtuigen. Dat is niet moeilijk.

Wat te doen als?

Controleer voor vertrek naar het buitenland dat de sms-alerts zijn geactiveerd voor mobiel internetgebruik in het buitenland. Dat kan op ieders persoonlijke account op de site van de telecomaanbieder. Wie uiteindelijk toch een spookrekening ontvangt, belt direct naar de helpdesk om te melden dat het bedrijf een fout heeft gemaakt. Buitenlandse internetrekeningen kunnen zonder toestemming nu eenmaal niet hoger uitvallen dan 59,50 euro. Vraag om een nieuwe, gecorrigeerde factuur.

Het is overigens te overwegen om dezelfde klacht ook te melden bij het Twitter-account van de betreffende operator. Achter dat account zitten namelijk de meest bedreven helpdeskmedewerkers die telecomaanbieders hebben. Juist vanwege de schijnbaar chaotische omgeving van Twitter zit daar het meer ervaren personeel aan de knoppen. Zij kunnen en mogen snel doelgericht handelen.

In mijn geval zou de telefonische klacht een week later in behandeling worden genomen. De Twittermelding leidde er echter toe, dat het euvel binnen 24 uur was verholpen. Rekening: 59,50 euro, exclusief gesprekskosten. En bedankt.

Uiteindelijk was Telforts formele reactie: “Wij zijn er inmiddels van op de hoogte dat de ingestelde datalimiet soms niet werkt. Dit zijn we aan het onderzoeken.”

Let wel: deze situatie bestaat al zeker acht maanden. Iedere klant van deze aanbieder kan dus al driekwart jaar worden overvallen door spookrekeningen vanwege mobiel internetgebruik in het buitenland. Dat zijn zeker honderdduizenden abonnees die bij iedere stap over de grens een financieel telecomroulette spelen.

Het is goed dat er een platfond zit aan datagebruik buiten Nederland. Maar waarom alleen 59,50 euro en niet vijftig, honderd, honderdvijftig en tweehonderd euro? De aanbieder die dat deze of volgende zomer op orde heeft, denkt primair aan zijn klant en niet enkel aan de eigen portemonnee.

(N.B. Deze column verscheen begin deze december op Bellen.com)

Foto: RTP (cc)

Toevallig kom ik er net achter dat mijn site Forumgrazer.net in januari vijf jaar stond. De geheime diensten zijn er nog geen grootgebruikers van, aangezien er jaarlijks maar zo’n tienduizend queries door het zoekvenstertje gaan.

Forumgrazer.net is een zoekmachine die, op basis van Googletechnologie, louter en alleen drukbeposte Nederlandstalige discussieforums indexeert. Bij het begin omvatte de site exact 600 sites, nu zijn dat er 780. Het Poëzie Leestafel Forum is de meest recent toevoeging.

In de afgelopen vijf jaar is wel gebleken dat de opzet en werking van forums erg vluchtig zijn. De zoekresultaten kunnen wijzen naar een entry op pagina vijf die inmiddels al op pagina zes staat. Of de spiders van Google kunnen lang niet alle pagina’s van een forum überhaupt vinden en afstruinen. Dat gebeurt minstens zo vaak.

Vanwege de betrekkelijk onzichtbaarheid van fora, maar net zo goed .onionssites, vinden geheime- en opsporingsdiensten ze niet leuk. Als de data al publiek gepost is, is die lastig te vinden met de standaard zoeksystemen. Daarom ontstaan er om de zoveel tijd zoekspecialisten op het gebied van the invisible web, deepweb, deepnet of undernet.

De Nederlandse inlichtingendienst AIVD heeft er een keurige Nederlandse naam voor: het schaduwinternet. Afgelopen februari verscheen een rapport waarin de dienst schatte, dat dit inzichtbare web mogelijk tot vijfhonderd keer groter is dan het zichtbare web.

En daar is Forumgrazer voor: om een lichtje te schijnen op dit onzichtbare web.

Trouwe bezoeker of toevallige passant, hier een kort bericht over de status van mijn andere blog, DeKoopman.net.

Zoals je ziet, dateert het laatste bericht inmiddels al weer van ruim een jaar geleden. Het ontbreekt me simpelweg aan tijd om de zakelijke ontwikkelingen op het gebied van c2c-handel bij te houden. Zeker vijf jaar draaide de site intensief op interesse, enthousiasme en de uitstekende feedback van een vrij vaste lezerskring. Chapeau. Een aantal van jullie spreek ik nog regelmatig, wat doorgaans een genoegen is.

De interesse voor het werkterrein waarop De Koopman zich begeeft (publiek toegankelijke handelsplatformen), heeft zich in de afgelopen jaren sterk geprofessionaliseerd. In Nederland is er een handjevol – uhm, of nog minder – grote spelers overgebleven. De rest speelt een rol in de marge.

Ik volg deze sector nog steeds actief, maar doe dat vanuit mijn werkgever Emerce. Klik maar eens door de tag e-commerce heen.

Stilletjes koester ik nog steeds de hoop deze site ooit weer op te pakken om de rol van onafhankelijke luis in de pels te vervullen. Om de veel te slimme reageerders een forum te bieden. Om discussies aan te zwengelen. Om rotte appels te spotten.

Tot die tijd staat De Koopman in de koelkast maar staat de mailbus onveranderd open.

(cross posted op DeKoopman)

Foto: Richard Streeter (cc)

Ik ben benieuwd hoe we over een jaar in deze column afscheid nemen van 2012. Gelukkig kunnen we deze maand nog doen alsof er niets aan de hand is. 2012 wordt in Europa het jaar van de waarheid. Internet kan nu al helpen om het jaar zonder overbodige vetrandjes door te komen.

Deze decembermaand is er een met twee gezichten. Aan de ene kant vieren we feest met Sinterklaas, de Kerstman en de jaarwisseling. Aan de andere kant koersen de Europese economieën, ook de onze, af op een gure periode. Financieel gezien dan. Hoe we er precies voorstaan, weet het grote publiek eigenlijk niet eens. Hopelijk kunnen de Europese regeringsleider ons deze maand eindelijk eens wat duidelijkheid geven over hoe fris of koud het wordt en hoe we ons daarop kunnen kleden.

Eén ding is zeker. Meer mensen hebben minder geld om verplichtingen na te komen en om ‘extra dingen’ te doen. Ze kunnen nu nog denken van wel, maar dat is een illusie. Hoe je het ook wendt of keert, er gaan meer euro’s uit dan erin komen.

Internet biedt in zulke tijden uitkomst op veel vlakken. Het loont de moeite om ‘s avonds eens een paar uurtjes extra achter het scherm te zitten. Sites zoals Bellen.com kunnen helpen om vaste kosten voor telecom, televisie en energie eens goed onder de loep te nemen. Independer doet hetzelfde, maar dan voor verzekeringen. En dan hebben we nog de (niet altijd even noodzakelijke) aankopen van huishoudelijke artikelen. Ook daarop kun je besparen door doelgericht een aantal productvergelijkingssites af te lopen. Iedere euro die je niet uitgeeft, is er een. Voor kortingssites zal het volgend jaar daarom vast geen kommer en kwel worden.

De digitale media kunnen ook op een heel ander vlak van dienst zijn. Wellicht bieden diensten als Facebook, Google+, Hyves, Skype en Whatsapp wel uitkomst om toch in nauw contact te blijven met bekenden voor wie de benzine wat te duur begint te worden. Ik wil geen onheilspeller zijn, maar enige realiteitszin is geen overbodige luxe.

Het aardige van tijden van krimp is dat mensen creatiever worden. Het web is dan de uitgelezen plek om nieuwe ideeën snel en breed onder de aandacht te brengen. Zo zijn er in Nederland amper echt goede webstekken met een regionale focus waar mensen onderling kunnen handelen in producten maar zeker ook diensten. Al jaren proberen dit soort initiatiefjes voor digitale ruilhandel een voet aan de grond te krijgen. Wellicht geeft het sentiment van 2012 hen wel de benodigde kickstart.

Hoe het ook zal zijn, Nederland verkeert vandaag en de komende weken nog in feeststemming. Zelfs de EK-loting wordt door de meesten strijdvaardig opgevat. Dat is een mooie, gezonde basishouding om het nieuwe jaar mee in te gaan. Een stevige proost op een gezond 2012.

(N.B. Deze column verscheen begin deze december op Bellen.com)

Foto: Kris Baker (cc)

Deze recensie van mijn boek ‘Scoren met Social Media‘ kwam ik niet eerder tegen. Hij verscheen op de site van opleidingsinstituut SRM.

Een passage:

“Erwin Boogert heeft een praktisch en lekker toegankelijk boekje geschreven. Verwacht geen diepgravende analyses. Het boek is duidelijk gericht op ‘social media starters’ en zeker voor deze groep is het een prima boek (…)

De kracht van het boek zit voornamelijk in de heldere beschrijving van de wijze waarop een organisatie op een gestructureerde wijze tot een ‘social media strategie’ kan komen. Aangezien een heldere social media strategie nog vaak ontbreekt is het boek voor veel ondernemingen en non profit organisaties zinvol om aan te schaffen. Prettig is ook dat Erwin Boogert het belang van social media niet overdrijft. (…)”

Exáct zoals het is bedoeld.

Slim het nieuwe jaar in

Binnenkort begin ik met de publicatie van een reeks e-boeken. De opzet van die boeken is net als het hierboven beschreven boek: laagdrempelig, praktisch en nog meer toegesneden op de praktijk van de ondernemer. Dat wil je niet missen.

Als de tijd daar is, en dat is snel, geef ik meer details over de boeken, het concept en het uitgeefmodel. En wil je er niet als láátste over horen (en wie wil dat nou wel?), schrijf je dan vrijblijvend in op de mailinglijst voor alerts: http://eepurl.com/doJfH.

Zie ook: ‘Weg met het papieren boek, leve het verhaal‘ (25 juni 2011)

Foto: thierry ehrmann (cc)

Boeiend om te zien dat er special purpose versies van Android beginnen te verschijnen bij een aantal grote bedrijven. Facebook zou (volgens AllthingsD) eind ’12 met HTC een Androidtelefoon uitbrengen met de functionaliteiten van de profielensite diep geïntegreerd.

En minder verre toekomstmuziek is natuurlijk de Nook van Barnes & Noble en de Amazon Kindle Fire. Het zou ook niet verbazen als Amazon een goedkoop mobieltje op de markt brengt.

De een zal dit forken [?] van het Androidplatform noemen en het einde ervan voorspellen. Daar valt iets voor te zeggen. Hoe meer aangepaste, speciale versies ontstaan hoe moeilijker het voor Google is om al die systemen tijdig en van de meest recente updates te voorzien. Aan de andere kant: wie een custom versie maakt, neemt daarmee ook de verantwoordelijkheid van het updaten grotendeels van Google over.

Een boeiende vraag dan is natuurlijk welke bedrijven nog meer volgen met een eigen tab of mobiel komen met een special purpose Androidversie?

Foto: Courtney Boyd Myers (cc)

Dit is een kort bericht om R-win.com een duwtje te geven naar een iets rappere indexering in Google. En dat heeft een vervelende reden.

Vorige week waren twee lezers van deze site, los van elkaar, zo attent me erop te wijzen dat deze site gehackt was. Of misschien nog wel is.

Het gaat om de zogeheten WordPress Pharma Hack. Het vervelende daarvan is dat ik het helemaal niet doorhad.

Hoe kon ik dat niet doorhebben? Simpel. Als ik R-win.com wil zien, tik ik de urrel in de browser in. Daar heb ik geen zoekmachine voor nodig. De hack is er echter eentje die enkel via een zoekmachine zichtbaar wordt. In de zoekresultaten. Daar is deze boeverij namelijk speciaal voor gemaakt. Allerlei pillen en poedertjes worden onzichtbaar over mijn digitale rug populair gemaakt in de webzoekers.

Online is een x-aantal tutorials te vinden die uiteen zetten hoe dit digitale gat gedicht kan worden. Ik besloot eerst Dreamhost te benaderen. Dat is de hoster van deze site en distributeur van onder meer WP.

Gelukkig kreeg ik – zoals ik je daar als klant mag verwachten – binnen een paar uur een gedetailleerde technische rapportage over de stand van zaken. En een aantal vingerwijzingen naar de vermoedelijke gaten en daders.

Leerpuntje: oude plug-ins en ongebruikte sjablonen zo snel mogelijk verwijderen.

De komende dagen zal blijken of het dak van dit huis weer is gerepareerd. *kruist vingers*

In ieder geval gaat mijn dank uit naar de twee personen die melden dat er iets niet in orde was met deze site.

p.s.

Ik zit al weer een tijdje op Google+ en vind het een prettig systeem. Vind en volg mij daar via: http://www.r-win.com/+

[update 21 januari 2012] p.p.s. De hoster van deze site, Dreamhost, had gisterenavond te kampen met een mogelijk datalek. De reacties op die melding verraden, dat ik lang niet de enige was dit in het najaar veiligheidsproblemen had. Veel meer WordPressgebruikers hadden last van de pharma hack. En iedereen werd verteld dat veiligheid hun eigen verantwoordelijkheid was. Kortom, DH had al lang zicht op een groot probleem, maar gooide een reality distortion field op en legde de verantwoorelijkheid bij mensen zoals jij en ik. Mensen die liever qwerty dan php spreken.

Foto: Windell Oskay (cc)

Niet voor mensen met een zwakke maag. Je bent gewaarschuwd.

Eind vorige week publiceerde Google zijn financiële resultaten over het tweede kwartaal. Eén zin uit de toelichting bij de cijfers achtervolgt me nu al dagen. Hopelijk raak ik hem kwijt door het op te schrijven

Larry Page (l), niet alleen mede-oprichter maar ook (weer) algemeen directeur van Google, ziet zijn bedrijf niet als een zoekmachine. Ik herhaal: de oprichter van Google omschrijft Google niet als zoekmachine. Hoe dan wel?

Uit het transcript van de telefonische bijeenkomst met financieel analisten, kort na de publicatie van de cijfers:

“(…) And I think about our products in 3 separate categories. First, there is Search in our Ads products, the core driver of revenue for the company. (…)”

Search is een onderdeel van het reclameproduct. AdWords is geen onderdeel van de zoekmachine. Nee, het is andersom. Google is een reclamemachine met een ingebakken webzoeker.

Verrassend om dat uit de mond van – ik dacht een purist – Larry Page te horen. Of valt dit in de categorie corporate speak c.q. Wall Street pampering?

Foto: home of chaos (cc)

De basis van het concept ‘boek’ ligt in het vertellen van verhalen. Niet in het kappen van bomen om papier te kunnen bedrukken. Heel vroeger, toen we nog echt biologisch aten, was het vertellen van een verhaal een kunst. De zogeheten orale traditie. Weinigen beheersten de vertelkunst goed. De bekwame sprekende en zingende woordkunstenaars van die tijd reisden van stad naar stad en van hof naar hof met koekjes voor de oren. Ze stonden garant voor avonden vol vermaak bij de toehoorders.

Tót de boekdrukkunst kwam. Toen begon de ellende. Het vertellen van verhalen werd gedemocratiseerd. Iedereen met toegang tot een drukpers kon de woordkunstenaar uithangen. Vertellen was geen kunst meer. En regenwouden moesten sneuvelen om boekenkasten, printers en kattenbakken te vullen.

Eerder betoogde ik al dat het einde van het papieren boek nadert. In zijn column vandaag in het FD (alleen abonnees) stelt Joost Steins Bisschop ook dat het concept ‘verhaal’ in de afgelopen eeuwen onterecht synoniem is geworden met het papieren boek:

“(…) En als ik (…) schrijf dat ik dat boek wil lezen bedoel ik dat ik de gedachten van de schrijver tot me wil nemen.

Het boek is dood, leve het boek, de krant is dood, leve de krant, leve de deelbaarheid van de gedachte. De boekenzaak is hemelend, leve de verhalenwinkel.

Het verhaal zit overal, in het haarvat van een gesprek, het is de stut van een denkwereld. En nog nooit had het verhaal zoveel mogelijkheden om lezers te bereiken. Als stuifsneeuw vindt het zijn weg, om uiteindelijk neer te slaan, in welke vorm dan ook.

Ja, natuurlijk ook als boek (…)”

Al klikkend door Youtube hoorde ik in deze discussie een leuke opmerking van een verhalenverteller. De man draagt oud Engelse teksten voor, onder meer Beowulf. Dat is een gedicht c.q. verhaal van ergens tussen de achtste en elfde eeuw na Christus. Het is een van de oudst bekende verhalen die in het oud Engels op schrift zijn gesteld (voor mij waren dit soort Engelse oerteksten ooit voer voor tentamens). Beowulf is afkomstig uit mondelinge overlevering. Een papieren verhaal dus uit de orale traditie.

De verhalenverteller over de gedrukte vorm: hij voelt zich “trapped in a book“. De literaire wereld op zijn kop, want hij ziet het geschreven woord als belemmerende uitingsvorm en niet als een bevrijdende.

Tien eeuwen later kan Beowulf ons nog steeds lesjes leren. Aspirant boekenschrijvers doen er vandaag de dag verstandig aan om boeken niet meer te zien als gedrukte verhalen van de eerste hoofdletter tot de laatste punt. Dat scoort aantoonbaar niet. Bovendien is het een belediging van de digitale uitingsvormen die schrijvers nu ter beschikking staan. Binnenkort circuleren er in Nederland immers miljoenen digitale dragers in de vorm van tabs en pads. De knappe, kundige vertellers van vandaag creëren verhalen met tekst, audio, video, GPS-antenne, camera, bewegingssensor, et cetera.

Ik luister graag (ook naar tips trouwens).

Foto: Geoffrey Fairchild (cc)

(N.B. Deze column verscheen begin deze maand op Bellen.com)

De vakantie begint lekker dit jaar. De spookrekeningen voor mobiel internetten in het buitenland behoren voor de meesten tot de verleden tijd. Maar er dreigt een gevaar. Mogelijk kunnen we over een paar jaar helemaal niet meer mobiel surfen aan de Middellandse Zee.

De Nederlandse mobiele aanbieders kwamen in de afgelopen weken met toch wel verrassend nieuws. Eindelijk is er duidelijkheid over de tarieven van mobiel internet in het buitenland. Vooruit, dat moeten ze van Europa doen en de prijs/kwaliteit-verhouding is mager. Maar mobiel surfen, mailen en chatten is in ieder geval betaalbaar geworden.

KPN en Hi (niet Telfort) rekenen een tientje extra voor wie op vakantie 100 megabyte dataverkeer wil opsnoepen bij de lokale mobiele aanbieder. Bij Vodafone neem je je bundel mee in je koffer op vakantie voor 5 euro per maand. Bij T-Mobile ben je 15 euro per week kwijt voor onbeperkt digitaal zuurstof. De gemiddelde Nederlander eet thuis 100 mb normaal gesproken al voor zijn ontbijt op, maar deze nieuwe tarieven zijn een stap in de goede richting.

Want waar we ook binnen Europa naartoe gaan met vakantie, de reis zal nooit meer hetzelfde zijn. Je hoeft je niet meer in te houden om op Google Maps een locatie te zoeken en dan ook nog eens lekker de recensies van anderen te lezen. Sterker nog, na vertrek van die locatie kan iedereen zonder schroom tekst en beeld uploaden naar Google om zijn eigen bespreking met de wereld te delen. Om de kosten hoef je het niet meer te laten.

Vergeet tijdens de reis ook niet om even de Android- of iPhone-apps van Triposo uit te proberen. Dat is een nieuw bedrijf van Nederlandse oprichters dat digitale reisgidsen uitgeeft voor tientallen vakantiebestemmingen in de wereld. Gratis. Met een paar drukken op je telefoon vind je leuke uitstapjes, coole winkels en verrassende tochtjes. Ze verdienen hun geld met de ingebouwde boekingsmodule in de applicaties. Ze vangen een commissievergoeding voor iedere keer dat iemand vanuit hun software een rondvaart, fietstocht of toegangskaartje koopt.

En nu ik toch bezig ben, nog een tip voor de vakantiegangers die geen onderdak hebben bij Vodafone, KPN of Hi. Het (ook vrij nieuwe) Nederlandse bedrijf Droam verhuurt voor een paar tientje per vakantie kleine modems die UMTS uit de lucht plukken en omvormen tot WiFi, voor de smartphone en laptop. Zo vond deze column zijn weg naar Nederland via een Droam-kastje. Als een heet mes door de boter.

De vreugde over de lagere datatarieven in het buitenland kan wel eens van korte duur zijn. Althans, voor wie in zuid-Europa vakantie houdt. Hoe meer wij uit het buitenland VoIP’en, video streamen en down-/uploaden naar Youtube, hoe dieper we ons eigen internetgraf graven.

De netwerken van veel mobiele aanbieders rondom de Middellandse Zee barsten nu al bijna uit hun voegen. Wanneer wij noord-Europeanen dan ook nog eens met onze dikke smartphones ons 14,4 Mbps-internetgedrag meenemen op vakantie lijkt het einde van de pret nabij. De netwerken kunnen het binnen nu en een paar jaar niet meer aan. En financieel gezien zijn er maar weinig middelen om die netwerken op korte termijn te verbeteren.

Geniet er dus nog maar van nu het nog kan. Over een paar jaar moeten we gewoon weer Euro-drachmen in een telefooncel storten en ansichtkaarten schrijven. Misschien worden vakanties daar zelfs wel weer avontuurlijker en leuker van.

Foto: tboard (cc)

Deze posting zit al een tijdje in de pen, maar nu is toch wel het moment wat te schrijven over papieren boeken. De noodklok luidt voor het concept ‘papieren boek’. De, als je wil, bevestiging daarvan verscheen vanavond toen Amazon.com bekend maakte hoeveel ebooks het verkoopt via zijn downloadwinkel voor ebook ereader Kindle:

“(…) Since April 1, for every 100 print books Amazon.com has sold, it has sold 105 Kindle books. This includes sales of hardcover and paperback books by Amazon where there is no Kindle edition. Free Kindle books are excluded and if included would make the number even higher. (…)

Amazon sold more than 3x as many Kindle books so far in 2011 as it did during the same period in 2010. (…)”

Dat is niet kinderachtig.

Helaas heeft Amazon tot op heden nog nooit absolute aantallen gegeven over de verkoop van ebooks, maar de trend is duidelijk. Binnenkort worden we overwoekerd door weelderige bosgroei omdat er geen bomen meer worden gekapt voor boeken. Daarna wereldvrede.

Het ‘einde’ van het papieren boek nadert. Natuurlijk zullen de schappen in de boekwinkels niet leeg achterblijven, maar een nieuwe vorm van ‘het boek’ krijgt momentum. De vorm van de oude drager, de manier van inhoud presenteren en de distributie zijn ouderwets en inflexibel. Niet van deze tijd althans.

Afgelopen week was in het FD een verhaal te lezen dat deze trend illustreert. Een fragment:

“(…) De krimp van de boekenmarkt wordt primair veroorzaakt door de enorme concurrentie op het gebied van entertainment, analyseert Daniel Ropers, oprichter en directeur van webwinkel Bol.com. ‘Het boek verliest terrein op televisie, dvd, games en internet. Dat gaat nu heel hard en heeft ook ons verrast.’ Bovendien mist hij bestsellers. ‘De helft van de top tienboeken is meer dan twee jaar oud.’

Volgens Ropers zal het boekenvak moeten innoveren om het tij te keren. De branche moet inspelen op de wens van consumenten om boeken digitaal te kunnen lezen. Het marktaandeel van de zogeheten e-books beloopt 1%, maar zou zeker 3 à 5% bedragen als meer titels digitaal beschikbaar zouden zijn, meent de directeur van Bol.com. Met een groter aanbod van betaalbare digitale boeken moet worden voorkomen dat de consument illegale versies gaat downloaden. ‘We moeten leren van de fouten die in de muziekindustrie zijn gemaakt.’ Maar het boekenvak staat volgens hem niet bekend om zijn snelle vernieuwing. ‘De traditionele boekhandel is naar binnen gericht en behept met een zekere bedrijfsblindheid.’ (…)“

Momenteel ben ik met een project bezig waarmee ik een steentje aan deze innovatie hoop bij te dragen. Maar daarover later meer. Op dit moment leg ik de fundamenten. Schrijf je in op de nieuwsbrief bij deze site en je ontvangt automatisch een seintje zodra er nieuws is.

Dat het concept ‘boek’ op de schop gaat, werd me pas geleden duidelijk toen ik op een iPhone de applicatie van Dikkie Dik zag (check z’n Twitter). Het is wat te veel gezegd dat die dikke rode kater de weg leidt voor uitgevend Nederland, maar hij loopt wel een aardig eind voor op de rest van de troepen.

Dikkie Dik geeft in mijn optiek nieuwe betekenis aan het begrip digitaal lezen. Het ‘boekje’ bevat – natuurlijk – een boekje met een verhaal. Dat kun je zelf al bladeren voorlezen, maar ook voor láten lezen door een ingebakken voorleesjuffrouw. De app bevat bovendien liedjes, spelletjes en filmpjes. Wat wij een ‘boek’ noemen is nu slechts een onderdeel van een interactief, digitaal pakketje vermaak.

Als dit het voorland is van volwassen leesboeken kan ik niet wachten op wat de toekomst ons gaat brengen. Multimediaal, onderhoudend, interactief lezen kan niet op papier. Digitale boeken, of eigenlijk de tablet readers, betekenen per definitie het einde van het papieren boek.

Een ander teken van de komende veranderingen op de boekenmarkt: steeds meer mensen kopen een tablet computer of ebook reader. De eerste productcategorie domineert. Behoorlijk. Eind 2010 waren er in Nederland 250.000 tablet computers op de markt, eind 2011 zijn dat er volgens GfK 750.000. En ga er maar van uit dat die groei volgend jaar nog sneller gaat. Pas in 2012 komen de eerste goede tablets met Android op de markt. De iPad is maar bij 1 leverancier beschikbaar, Android-tablets bij een in theorie onbeperkt aantal elektronicafabrikanten.

En vergeet niet, papieren boeken zijn ook maar een hulpmiddel om verhalen door te geven. Een rare, kostbare prothese om verhalen door te geven. Heel vroeger, toen we in grotten woonden en echt biologisch aten, was het een kunst om een verhaal te vertéllen en van generatie op generatie over te dragen. Digitale dragers staan ons toe om op nieuwe manier verhalen te vertellen en over te dragen.

Maar goed, het blijkt dat de nieuwe digitale dragers ook maar mondjesmaat worden gebruikt om boeken te lezen. Het liefst … spelen we gewoon spelletjes, aldus onderzoek van het goed geïnformeerde Distimo:

Wordt vervolgd.

Foto: epw (cc)

Robert Cringely schreef weer eens een column die je even heel anders naar de lopende mondiale ontwikkelingen laat kijken. Een paar fragmenten uit zijn prima leesbare verhaal:

(…) What I find interesting is that most people just take it as bible truth that China will be the next superpower because it is so number-oriented (huge infrastructure dollars, huge manufacturing dollars, higher per capital wealth than India, bigger middle class, etc…). (…)

China has all those factories and all that money (our money — isn’t that the way we tend to see it?). China also cheated itself out of a generation through overzealous population control, which might be good for the globe but is bad for hegemony. But the biggest reason why India will win and China will lose is the Chinese stay to themselves too much. They don’t assimilate.

Look at the world’s multinational companies. Compare their executives of Indian and Chinese nationality or descent. Indian executives are everywhere. Chinese executives are nowhere.

Foto: Marco Bellucci (cc)

(N.B. Deze column verscheen begin deze maand op Bellen.com)

Met ieder verzonden sms’je smelt de poolkap een klein beetje. Ieder mobiel bezoekje aan Hyves of Facebook bespoedigt het smelten van een gletsjer. Vraag je operator hier iets aan te doen.

Weinigen beseffen zich dat mobiele telecomaanbieders tot de grootverbruikers van energie in een land behoren. De oorzaak ligt natuurlijk niet bij de telefoon die de hele dag als een opgevoerde magnetron aan je oor hangt. Het kwaad zit hem in de duizenden antennes die over heel Nederland verspreid staan. De zenders vreten stroom. Hun koelingsapparatuur is ook niet bepaald zuinig.

Als je ervan uit gaat dat er wereldwijd rond de 3 miljard mensen mobiel bellen dan blijken mobiele telefonie en mobiel internet milieuproblemen van enorme proporties.

Wat kun je er aan doen? Stoppen met bellen, geen sms meer sturen of stoppen met internetten op je nieuwe iPhone? Dat lijkt me geen optie. Sterker nog, de opmars van smartphones lijkt onomkeerbaar.

Maar wat kunnen we dan wel doen? Het beangstigende antwoord: niet bijzonder veel. Ok, je kunt overstappen op groene stroom, LED-lampjes kopen en de elektronica thuis ‘s nachts niet meer op stand by zetten. De kleine activist kan zich zelfs ook nog aansluiten bij goedbedoelde burgerinitiatieven als 10-10, maar dan heb je het ongeveer wel gehad.

De 20-20-20 doelstellingen van Europa [?] zijn nobel, maar een bindend klimaatakkoord is de wereld toch iets te gortig. Het is prima om het milieu te redden, zo lang we dat zelf maar niet hoeven te doen. Zo lijken de gedachten van de wereldleiders.

Er gloort wat hoop. Je telefoon hoeft niet direct aan de wilgen.

Bij alle Nederlandse mobiele netwerken zitten teams van 2 à 3 man die zich voltijds bezighoudt met de verduurzaming van het bedrijf, ingegeven door hoofdkantoren in Bonn, Den Haag en Londen. Daar is weinig ideëels aan. Hun doelstellingen zijn afgeleid van het Europese overheidsstreven om 20 procent minder Co2 uit te stoten per 2020. De andere 80 procent volgt daarna misschien. Ooit.

Het wordt nu tijd dat niet alleen de tarieven transparant zijn, maar ook de activiteiten die de ijsbeer redden van de verdrinkingsdood. Operators zouden, net als ieder ander bedrijf, op hun site moeten aangeven hoeveel Co2 ze uitstoten per werknemer en per klant per jaar. Alleen dan kun je als consument niet alleen een goede maar ook een gezonde keuze maken voor een aanbieder en abonnement.

Alleen dan weten we of KPN echt groen is of stiekem toch enorm rood staat. Magenta en rood zouden dan wel eens veel groener kunnen blijken dan we denken.

Foto: davidw (cc)

Nederland en België doen deze dagen hun stinkende best om het FIFA-officials naar de zin te maken. Al het gevlei en de rondleidingen langs onze voetbalstadions moeten ertoe leiden dat we in 2018 of 2022 het WK Voetbal mogen organiseren.

Geraamde kosten: tot 1,25 miljard euro.

KRO Reporter vroeg zich begin juni af “Wie is die man voor wie we zo diep moeten buigen?”. Want tot op het hoogste niveau gaan Nederland en België door de knieën voor de koning van de FIFA, de Zwitser Sepp Blatter.

Duistere praktijken, geldschuiverij, buigende wetgeving en schijnbare corruptie tot op het hoogste niveau. Gun jezelf deze 50 minuten en vraag je af of we dit geldverslindende feest in tijden van échte economische crísis wel nodig hebben.

Update 110810 12:05:
Zie hier de eisen die de FIFA aan steden stelt om gastheer te kunnen zijn.

(Mobiel genomen met FxCamera)

Een jaar en drie maanden geleden schreef ik een verhaal over welke 10 applicaties voor Android-telefoons ik de beste vond. Toen testte ik oertoestel G1, vandaag de dag hang ik met een HTC Hero (Android 2.1) aan het mobiele net.

Uit een recent onderzoek van het gewaardeerde VisionMobile bleek dat mobiele ontwikkelaars op dit moment meer belangstelling hebben voor Android-apps dan andere platformen.

Maar dat terzijde, want daar gaat deze post niet over.

Welke applicaties en widgets gebruik ik nu actief? Fors meer en heel wat andere apps dan vijf kwartalen geleden in ieder geval. Hieronder een overzicht:

1. 1Password – password manager (video)
2. 3Banana – Maak kleine notities, foto’s, scan barcodes en geef jezelf reminders (video)
3. 9292 Pro – Live, locatiegevoelig OV-reisadvies
4. Advanced Task Killer – zet een selectie of alle programma’s en processen met een klik uit
5. AndFTP – FTP client (ook secure verbindingen)

6. Barcode Scanner – scanner voor QR codes
7. Buienradar – Live informatie over weer en verkeer uit Benelux en Europa
8. Ebuddy – chat client met ondersteuning voor MSN, Yahoo, AIM, Google Talk, Facebook, Hyves en ICQ
9. Foursquare – ontdek welke bedrijven en bekenden in de buurt zijn
10. FxCamera – fotocamera die filtertjes over je plaatjes legt, Polaroid bijvoorbeeld (voorbeelden)

11. Google Goggles – fotografeer gebouwen, logo’s, boeken, kunst of geschreven tekst en Goggles geeft de betekenis
12. Google Sky Map – Hoe heten de sterren, planeten en sterrenbeelden die je ziet? (video)
13. Google Maps & Navigation – Plattegronden én de routes (auto en te voet) in je broekzak
14. Linda Manager – file manager, zoals Finder op Mac of Windows Explorer
15. MyTracks – Leg met GPS je route vast en upload deze achteraf naar Google Maps, Earth (KML) of Docs (video)

16. Netcounter – Hoeveel dataverkeer verstouwt je telefoon via je telecomaanbieder of WiFi?
17. Nu – al het nieuws van Nu.nl in je broekzak. Behoeft geen verdere uitleg.
18. Pure Calendar – biedt handig, snel zicht op je agenda en to do’s (review, video)
19. Radio.nl – Live streaming radio luisteren van nagenoeg veel (niet alle!) lokale, regionale en landelijke zenders (video)
20. Shazam – Als je muziek hoort, vertelt Shazam vrijwel direct de naam van liedje en uitvoerend artiest

21. Smooth Calendar – kleine widget voor op je homescreen die de eerstvolgende items in je agenda meldt
22. Speedtest – Test live de snelheid van je mobiele verbinding, WiFi of 3G
23. SwiftKey – ‘Intelligente’ en vooral snélle vervanger van het toetsenbordje dat standaard op Android-toestellen zit (video)
24. Twidroyd (Pro) – Zeer volledige Twitter client
25. Txxi (nooit gebruikt, maar voor het geval dat) – Druk op de knop en je krijgt met voorrang een taxi toegestuurd naar de locatie waar je bent (video)

Ik ben niet principieel tegen spelletjes, maar heb gewoon nog geen leuk tijdverdrijf in dit genre gevonden.

Tips in welke categorie dan ook? Graaaaag in het reactiepaneel. Die App Stores zijn immers niet de beste wegen om software te ontdekken die me/je zou kunnen interesseren.

Update 15 oktober 2010: Tweetdeck voor Android is veruit de beste Twitter client die op dit moment verkrijgbaar is.

Vogel voor de aardigheid eens uit wat (Neutraal) Moresnet is (Canvas, Wikipedia, Moresnet.nl). Het is in ieder geval een opmerkelijke geschiedenis recht onder onze ogen, maar toch amper bekend.

Hint: hierin ligt de verklaring voor het feit dat het Drielandenpunt in Vaals aan de VIERgrenzenweg (!) ligt.

Weinig in de omgeving herinnert nog aan deze opmerkelijke geschiedenis uit de vorige eeuw, op een forse vitrine in een museum in Kelmis na.

Bekijk de foto’s die ik in het museum maakte, waaronder:

Ik heb niet het idee dat Europa, laat staan Nederland, op enige manier goed is voorbereid op aanvallen op de belangrijkste elektronische delen van onze infrastructuur. In de VS slaan ze in ieder geval zíchtbaar spijkers met koppen om zo’n situatie te voorkomen:

Uit The Guardian:

“(…) The US military has appointed its first senior general to direct cyber warfare – despite fears that the move marks another stage in the militarisation of cyberspace.

The newly promoted four-star general, Keith Alexander, takes charge of the Pentagon’s ambitious and controversial new Cyber Command, designed to conduct virtual combat across the world’s computer networks. (…)

The creation of America’s most senior cyber warrior comes just days after the US air force disclosed that some 30,000 of its troops had been re-assigned from technical support “to the frontlines of cyber warfare”.

The creation of Cyber Command is in response to increasing anxiety over the vulnerability of the US’s military and other networks to a cyber attack. (…)”

Begin dit jaar vroeg ik de minister van Buitenlandse Zaken, Maxime Verhagen, naar Nederlands opstelling inzake digitale dreigingen uit China en hoe Nederland daarmee omgaat. Zijn antwoord via Twitter:

Vrij vertaald denk ik hier in te lezen: “Nederland heeft onvoldoende kennis en/of capaciteit in huis om digitale aanvallen op nationale infrastructuren tijdig te herkennen en/of pareren. We roepen op dat punt liever de hulp van de NAVO in“.

Maar is het wel zo verstandig om de bal bij de NAVO te leggen? Een groep experts presenteerde eerder deze maand een rapport over een nieuw strategisch concept voor de NAVO en wat daar in zou moeten staan. Anders gezegd: hier lees je welke gaatjes er nu in de verdedigingslinies van het bondgenootschap zitten.

Download hier (PDF) de bevindingen van onder meer Madeleine Albright en Jeroen van der Veer en lees bijvoorbeeld

Op pagina 17:

En op pagina 45:



Tja …

Foto: dvids (cc)